Tην ερχόμενη Πέμπτη, 10 Ιουλίου, δίνει συναυλία ο Manu Chao και η Patti Smith. Την ίδια μέρα όμως, στις 21.00, η Μέντη κι εγώ, θα παρουσιάσουμε την performance Ποιητικό Άσυλο, στο θέατρο Σχολείον, στην Πειραιώς 52 (Μοσχάτο), οπότε σκεφτείτε το. Η παράσταση είναι ενταγμένη στο πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αθηνών, και θα ανέβει μαζί με άλλα δυο χορευτικά κομμάτια (Serenity Square των Κώστα Καραχάλιου και Γεωργίας Βαρδαρού, και Πινόκιο του Κώστα Τσιούκα). Επίσης στην παράστασή μας παίζει μουσική ζωντανά ο Τάσος Στάμου και η εικαστική επιμέλεια είναι της Μαριάννας Ιγνατάκη. Στη σκηνή επάνω θα βρίσκεται η Μέντη Μέγα, που έχει χορογραφήσει και συνσκηνοθετήσει την παράσταση, καθώς και ο υπο-φαινόμενος. Το θέμα του 40λεπτου έργου μας είναι η Ποίηση. Αν υπάρξει ενδιαφέρον, θα επανέλθω με περισσότερες πληροφορίες.

Στην Ελλάδα η πελατειακή σχέση έχει γίνει εδώ και καιρό κυρίαρχη. Στο καθεστώς της οικονομίας της αγοράς, όπου όλα είναι εμπορεύσιμα, δε θα μπορούσαν οι ανθρώπινες σχέσεις να μείνουν ανεπηρέαστες. Οι πράξεις ανιδιοτέλειας, οι πράξεις που δεν υποκινούνται απ’ το οικονομικό συμφέρον, οι χαριστικές στιγμές γίνονται όλο και πιο σπάνιες, όλο και πιο συμφεροντολογικές. Σαν αποτέλεσμα η ελληνική κοινωνία οδηγείται από έναν υλισμό όλο και πιο χυδαίο, όλο και πιο ακραίο, όλο και πιο επιδεικτικό. Ο κυνισμός και η αναλγησία γίνονται δημόσιες εκφράσεις της ημερήσιας διάταξης, ενώ γενικεύεται το αίσθημα του «τίποτα δεν είναι αληθινό, κι άρα όλα επιτρέπονται». (περισσότερα…)

Στ�νσιλ στο Δημοτικό Θ�ατρο της ΡόδουΠριν μερικές ώρες επιστρέψαμε με τη Μέντη απ’ τη Ρόδο, όπου βρεθήκαμε για τρεις ημέρες. Αφορμή για το ταξίδι ήταν το διεθνές κινηματογραφικό φεστιβάλ Ecofilms, το οποίο και τελειώνει σήμερα. Στο διαγωνιστικό τμήμα των ταινιών μικρού μήκους πήρε μέρος το ντοκιμαντέρ μας Spray. Η εμπειρία απ’ το φεστιβάλ ήταν πολύ θετική, όπως ήταν και η φιλοξενία απ’ τους διοργανωτές του φεστιβάλ. Όμως το πραγματικό ενδιαφέρον της ταξιδιού ήταν οι δεκάδες ταινίες που είδαμε απ’ τις οποίες ξεχώρισαν κατά τη γνώμη μου (απ’ όσα κατάφερα να δω, καθότι στο πρόγραμμα του φεστιβάλ ήταν 130 ταινίες) το Encounters at the end of the world (Συναντήσεις στο τέλος του κόσμου) του Βέρνερ Χέρτζογκ που πήρε το πρώτο βραβείο, καθώς και το επίσης βραβευθέν War/Dance (Πόλεμος/Χορός) των Sean Fine και Andrea Nix Fine. Μπορεί να μην κάναμε ούτε ένα μπάνιο στη θάλασσα της Ρόδου, αλλά σε τρεις ημέρες κάναμε ένα κανονικό γύρο του κόσμου μέσα από τις εικόνες δεκάδων δημιουργών, μερικούς απ’ τους οποίους είχαμε μάλιστα την ευκαιρία να συναντήσουμε κι από κοντά.

*Το στένσιλ της φωτογραφίας κοσμεί το Δημοτικό Θέατρο της Ρόδου καθώς και τον παρακείμενο θερινό κινηματογράφο που γίνονταν οι προβολές του φεστιβάλ.