Είδα χθες στον ύπνο μου τον Ονορέ ΝτεΜπαλζάκ. Καθόμασταν παρέα σε μια μπρασερί κοντά στο Πάνθεον. Μου παραπονέθηκε γιατί δεν παρουσίασα το νέο μυθιστόρημά του στο GarageBOOKS. Δεν ήξερα τί να του πω. “Μου στέλνουν πολλά βιβλία”, είπα αμήχανα, “και το δικό σου θάφτηκε κάτω από μια στοίβα δοκιμίων”. “Τουλάχιστον το διάβασες;” ρώτησε. (περισσότερα…)
Είδα μια διαφήμιση με νοσταλγικό περιεχόμενο και θυμήθηκα τί κάναμε εμείς τα καλοκαίρια του ’80.
Τα μεσημέρια διαβάζαμε Μπλέηκ κι Αγόρι τα αγόρια, Κατερίνα και Μανίνα τα κορίτσια.
Πιάναμε κοκοβιούς με την απόχη.
Κάναμε βουτιές απ’ το Ποράκι.
Οι φίλοι μας είχαν ποδήλατο Βέλαμος.
Τρώγαμε παγωτό Λάκυ Καπ.
Βλέπαμε Σογκούν.
Κόβαμε μπουμπούκια γιασεμί και τα κάναμε κολιέ για τη μαμά. (περισσότερα…)
Ο σεβασμός είναι μια καθαρή ένδειξη πολιτισμού.
Η έλλειψή του μας παραπέμπει σε πρωτόγονες κοινωνίες, σε ζούγκλες.
Ο σεβασμός δεν είναι μια όψη της πολιτικής ορθότητας. Ο σεβασμός είναι το θεμέλιο κάθε κοινωνικής και πολιτικής κατάστασης. Χωρίς σεβασμό διολισθαίνουμε σε ολοκληρωτισμό.
Όταν δε βλέπεις τους ανθρώπους σαν αντικείμενα, τους σέβεσαι. Όταν δε βλέπεις τους ανθρώπους σαν υποκείμενα, αδυνατείς να τους σεβαστείς.
Κι όμως κάθε άνθρωπος, ανεξαρτήτως ηλικίας, φύλου, χρώματος, φυλής, αξίζει το σεβασμό των άλλων.
Ο σεβασμός είναι μια καθολική ανάγκη.
Δεν υπάρχει κανένα άλλοθι για να μη σέβεσαι. Ακόμα κι ένας φριχτός εγκληματίας πρέπει να χαίρει σεβασμού, σ’ έναν πολιτισμένο κόσμο ο σεβασμός είναι συνυφασμένος με την επιείκια, τον ανθρωπισμό, την κατανόηση. (περισσότερα…)
Manolis Andriotakis 