Συντάκτης: Manolis Andriotakis

ovj_2

Διαδικτυακή Video δημοσιογραφία

Μανώλης Ανδριωτάκης

Συνιδρυτής του GarageTV

www.andriotakis.com

Θες να δημιουργήσεις περιεχόμενο αξίας στο Διαδίκτυο και δεν ξέρεις πώς να το κάνεις;

Σ’ ενδιαφέρει να μεταδώσεις κάποιο μήνυμα με εικόνες;

Θέλεις να κάνεις εύκολα και γρήγορα video για το Διαδίκτυο;

Θέλεις να αναδείξεις τη δουλειά σου και τον εαυτό σου μέσα από Διαδικτυακά video;

Σ’ ενδιαφέρει η εικονογραφημένη δημόσια απεύθυνση;

Θα ήθελες να γίνεις διαδικτυακός βιντεογράφος;

Θες να μάθεις να φτιάχνεις τις δικές σου εκπομπές ή ταινίες video για το Διαδίκτυο;

Θα σ’ ενδιέφερε να συμμετάσχεις σε συνεργατικά σχήματα, σε πλατφόρμες video, κι άλλα Διαδικτυακά παραδείγματα ψηφιακής αφήγησης;

Ένα video μπορεί να προσθέσει μεγάλη αξία σε ό,τι κι αν κάνεις, είτε είσαι φοιτητής, δημοσιογράφος ή επαγγελματίας σ’ οποιοδήποτε πεδίο. Ο λόγος είναι απλός. Ενώ είναι πολλοί εκείνοι που μπορούν να γράψουν ένα σωστό κι ελκυστικό κείμενο, είναι λίγοι εκείνοι που μπορούν να κάνουν ένα σωστό κι ελκυστικό video. Το video απαιτεί πολλές περισσότερες δεξιότητες και πολύ πιο ειδικές γνώσεις. Την ίδια στιγμή, είναι ευκολότερο όσο ποτέ άλλοτε, για τον καθένα να κατασκευάσει ένα καλό video. Σ’ αυτό το σεμινάριο θα μάθεις πώς κατασκευάζεται ένα video για το Διαδίκτυο και πώς μπορεί να πετύχει το στόχο του καθενός.

Ο βιντεογράφος, μπλόγκερ, συγγραφέας, δημοσιογράφος και ντοκιμαντερίστας Μανώλης Ανδριωτάκης διοργανώνει σεμινάριο με θέμα την διαδικτυακή βιντεογραφία, στον χώρο Exile Room, Αθηνάς 12, στις 17-19-24-26 Ιουνίου 2013.

Θεματικές που θα αναπτυχθούν στο σεμινάριο: (περισσότερα…)

Είμαι ένας σκληρός άνθρωπος. Κι έχω υπάρξει ακόμα σκληρότερος στο παρελθόν. Έχω πληγώσει ανθρώπους και τους έχω στενοχωρήσει πολύ. Δεν έχω ασκήσει φυσική βία, παρά μόνο 5 φορές στη ζωή μου και το έχω μετανοιώσει οικτρά. Πάνε τουλάχιστον 15 χρόνια που έχω να σηκώσω χέρι σε συνάνθρωπό μου. Όμως σ’ αυτό το διάστημα έχω μιλήσει με σκληρά λόγια σε ανθρώπους. Δίκαια κι άδικα. Η φυσική βία είναι απείρως πιο ταπεινωτική και σκληρή, αλλά και τα λόγια, η συναισθηματική βία δεν πάει πίσω. Μ’ αυτό το κείμενο θέλω να δείξω ότι η σκληρότητα, παρότι είναι ένα πολύ ανθρώπινο χαρακτηριστικό, χαλάει τον άνθρωπο και τον βγάζει χαμένο. (περισσότερα…)

Ο πατέρας μου πέθανε στα 42 του χρόνια από ανακοπή καρδιάς. Έφραξε η αορτή του. Ήταν ένας εξαιρετικά εθισμένος στη νικοτίνη άνθρωπος, ο ορισμός του φανατικού καπνιστή. Ένας γιατρός κάποτε του είπε το τσιγάρο ή τη ζωή σου, κι εκείνος δυστυχώς διάλεξε το τσιγάρο. Η καθημερινότητα, το άγος της καταξίωσης, οι υποχρειώσεις, οι πιέσεις, δεν του άφησαν καθαρό χώρο στο μυαλό. Ίσως και να μην πίστεψε ποτέ ότι θα τον νικούσε ο καπνός.

Στο σαλόνι του σπιτιού μας, στο λεγόμενο σκρίνιο, υπήρχε επί πολλά χρόνια ένα αρκετά παράξενο και μάλλον μακάβριο αντικείμενο. Ήταν το τασάκι που χρησιμοποιούσε ο πατέρας μου στη δουλειά του, μαζί μ’ ένα πιπάκι που έβαζε πότε πότε στο τσιγάρο του, τοποθετημένα μέσα σ’ ένα διάφανο κουτί, σαν έκθεμα μουσείου. Ένας καλοσυνάτος κι ευγενέστατος κλητήρας της τράπεζας στην οποία εργαζόταν, είχε πάρει το τασάκι απ’ το γραφείο του, το είχε κλείσει σ’ ένα διάφανο πλαστικό κουτί, κι είχε προσθέσει μια μικρή επιγραφή που έλεγε δε θα μάθω ποτέ το τσιγάρο. Θυμάμαι σαν να ήταν χθες τη στιγμή που μου το έδωσε στα χέρια και συγκινούμαι. (περισσότερα…)