Πριν από 20 χρόνια, ως 20χρονος φοιτητής δούλευα σ’ έναν εκδοτικό οίκο ως «το παιδί με το μηχανάκι». Έκανα τις διανομές των παραγγελιών στα βιβλιοπωλεία με τη βέσπα μου. Μια μέρα ο εκδότης εργοδότης είπε να τυπώσουμε το φαξ που έστειλε και να το μεταφέρουμε μέσα σ’ ένα φάκελο στον Υπουργό. Ήταν το βιογραφικό μιας κοπέλας που έπρεπε να διοριστεί. Στην πρώτη σελίδα, σε πρώτο ενικό ο εκδότης, έλεγε στον Υπουργό με το μικρό του όνομα, «αυτό είναι το βιογραφικό της κοπέλας που λέγαμε».
Δεν είχα την πονηριά ή την ετοιμότητα, αν προτιμάς, να βγάλω μια φωτοτυπία εκείνου του σημειώματος και να το κρατήσω σαν θλιβερό αναμνηστικό εκείνης της εποχής. Δεν ξέρω αν διορίστηκε εκείνη η κοπέλα. Μετά έμαθα ότι ο Υπουργός ήταν κουμπάρος του εργοδότη μου και κατάλαβα το κλίμα οικειότητας. (περισσότερα…)
