Στο γυμνάσιο είχαμε έναν φυσικό, ούτε το όνομά του δε θέλω να θυμάμαι. Το στόμα του ήταν παραμορφωμένο απ’ την ξυνίλα. Ήταν ο φόβος κι ο τρόμος της τάξης. Κανονικά δε θα έπρεπε αυτός ο άνθρωπος να έρχεται σ’ επαφή με νέους ανθρώπους μέσα σε μια τάξη. Να το πω με απλά λόγια; Δεν αγαπούσε ούτε αυτό που έκανε, ούτε κι εμάς. Το αποτέλεσμα ήταν αναμενόμενο. Αμφιβάλω αν κάποιος απ’ τους συμμαθητές μου έγινε στη συνέχεια φυσικός. Αφιερώστε τα επόμενα 12 λεπτά σας για να δείτε το παρακάτω βίντεο και να καταλάβετε πόσο σημαντική είναι η αγάπη σε ό,τι κι κάνουμε. Ο κύριος Ράιτ δεν είναι μόνο ένας εμπνευσμένος δάσκαλος κι ένας καλός πατέρας, είναι ένας άνθρωπος με αγάπη στην καρδιά του. Με αυτό το βίντεο σας εύχομαι καλή χρονιά. Με αγάπη.

Η ζωή φίλες και φίλοι έχει απρόοπτες εξελίξεις. Εκεί που δεν το περιμένεις, μια κεραμίδα, όπως λέει ο λαός, έρχεται και πέφτει στο κεφάλι σου. Ένα νεότατο κορίτσι με κοινωνική και προσωπική ζωή, με δουλειά και σπουδές, προσβάλλεται ξαφνικά από μια ασθένεια κι όλοι παγώνουμε. Αυτή είναι η ιστορία της φίλης μου της Τζώρτζια, για την οποία έχω γράψει ξανά και ξανά. Η Τζώρτζια δίνει έναν εκπληκτικό αγώνα τα τελευταία χρόνια ενάντια σε μια ισχυρή ασθένεια, τη νόσο του Lyme. Δεν το βάζει κάτω. Έχει κότσια και χιούμορ. Έχει κι ανθρώπους που την αγαπούν και τη στηρίζουν. Αλλά αυτό δε φτάνει γιατί της έχει τύχει πολύ ισχυρός αντίπαλος. Η τελευταία ανάρτηση αυτού του χρόνου θέλω να αφιερωθεί σ’ εκείνη. (περισσότερα…)

melomakaronaΜου αρέσουν πολύ τα γλυκά. Ποτέ δε λέω όχι σε φαγητό με ζάχαρη. Προσέχω βέβαια και δεν το παρακάνω.Όμως υπάρχουν και μερικά γλυκά που είναι τόσο γλυκά στα οποία αντιστέκομαι μέχρι κι εγώ. Αγνοώ ποιός ή ποιοί επινόησαν τη μόδα των σοκολατένιων μελομακάρονων. Πρέπει να έχει διαδοθεί τα τελευταία 2 ή 3 χρόνια. Όπου πας χρονιάρε μέρες που λένε, υπάρχει και μια πιατέλα με σοκολατένια μελομακάρονα. Τα οποία δεν τρώγονται. Είναι τόσο γλυκά που σε λιγώνουν. (περισσότερα…)