Έχασα τον πατέρα μου σε πολύ μικρή ηλικία. Δεν είναι περιττό να πω ότι το γεγονός αυτό στιγμάτισε τη ζωή μου. Μαζί με την αδελφή μου, μας μεγάλωσε μια μητέρα μόνη, με μια σύνταξη και πολλές δυσκολίες, αλλά με πολλή αγάπη κι αφοσίωση. Φυσικά την ευγνωμονώ. Η μάνα μου είναι ένας άνθρωπος που δε σπούδασε, αλλά που είχε πάντα μεγάλη λαχτάρα να μάθει. Όταν με είχε στην κοιλιά της, διάβασε όλα τα ταξιδιωτικά βιβλία του Καζαντζάκη. Όταν μια ημέρα, μετά το θάνατο του πατέρα μου, μπήκαμε σ’ ένα βιβλιοχαρτοπωλείο για να αγοράσουμε χαρτικά, της έδειξα ένα βιβλίο στον πάγκο κι είπα ότι ήθελα να μου το αγοράσει έδειξε μεγάλη έκπληξη, όπως και η υπάλληλος του μαγαζιού. Ήταν το πρώτο βιβλίο ενηλίκων που μου αγόρασε. Η ΕΣΣΔ στο κατώφλι του 21ου αιώνα του Μίμη Ανδρουλάκη! Το βιβλίο ήταν ολοφάνερα δύσκολο για την ηλικία μου. Ήμουν μόνο 13 χρονών κι είχα μάλλον επιλέξει το βιβλίο γιατί το όνομα του συγγραφέα έμοιαζε με το δικό μου. Η επιλογή εκείνη ακόμα με κάνει να γελάω. Όταν γνώρισα το συγγραφέα, του το είπα και γελάσαμε μαζί.

Όσο μεγάλωνα, η βιβλιοφιλία μου άρχισε να γίνεται όλο και πιο έντονη. Στα 15 μου πήγα μόνος σ’ ένα βιβλιοπωλείο κι αγόρασα το πρώτο μου βιβλίο. Ήταν ο Γραφιάς του Μαροκινού συγγραφέα Ταχάρ Μπεν Ζελούν, ένα πολύ όμορφο βιβλίο που δυστυχώς είναι εξαντλημένο. Έκτοτε έγινα συστηματικός πελάτης του βιβλιοπωλείου. Ήταν ένα μαγαζί στη στοά του Μπρόντγουει, που έβλεπε στην Αγίου Μελετίου. Νομίζω ότι υπάρχει ακόμα. Θα πρέπει να είναι το πιο μικρό βιβλιοπωλείο στον κόσμο, ούτε δυο τετραγωνικά δε θα είναι ο ωφέλιμος χώρος του. Το παράδοξο όμως μ’ αυτό είναι ότι μπορεί και να έχει τις μεγαλύτερες βιτρίνες στον κόσμο, αφού δίπλα του υπάρχει ένας τεράστιος τοίχος με τζαμαρίες, στον οποίο ο βιβλιοπώλης τοποθετούσε το εμπόρευμά του για να το προωθήσει και να το αποθηκεύσει ταυτόχρονα. Θυμάμαι να βλέπω στις βόλτες μου τα εξώφυλα στις τεράστιες αυτές προθήκες και να αποφασίζω ποιο βιβλίο θα αγοράσω με το χαρτζιλίκι μου. (περισσότερα…)

Ρώτα έναν άνθρωπο δίπλα σου, τυχαία, πόσα και ποιά βιβλία διάβασε τον τελευταίο χρόνο και θα καταλάβεις σε ποιά χώρα ζεις. Αν μπεις σε κουβέντα με τον τυχαίο συμπολίτη σου, και σου πει ότι δεν έχει λεφτά, πες του ότι υπάρχουν βιβλιοθήκες, αν σου πει ότι είναι απαξιωμένες οι βιβλιοθήκες, πες του ότι υπάρχουν παζάρια βιβλίων που πωλούν αριστουργήματα με 1-2 ευρώ, αν σου πει ότι δεν του μένει χρόνος, ρώτησέ τον πόση ώρα βλέπει τηλεόραση, αν σου πει ότι δε βλέπει τηλεόραση, πες του ότι ο χρόνος είναι σχετικός, αν σου πει ότι δε μπορεί να συγκεντρωθεί, πες του ότι μπορεί να ζητήσει βοήθεια, αν σου πει ότι οι κυβερνήσεις μάς έχουν κάνει αγράμματους, πες του ότι ποτέ δεν είναι αργά να καλλιεργηθεί ένας άνθρωπος, αν σου πει ότι έκλεισαν το ΕΚΕΒΙ, πες του ότι η γνώση δεν εξαρτάται από εθνικά κέντρα, αν σου πει ότι το διάβασμα σε κάνει βλαμμένο, πες του ότι ο μόνος κίνδυνος απ’ το διάβασμα είναι να πάθεις κάποια στιγμή μυωπία, αν σου πει ότι διαβάζει μόνο εθνικιστικά ή κομμουνιστικά βιβλία, πες του να διαβάσει και την αντίθετη άποψη, αν σου πει ότι δεν ξέρει να διαβάζει, πες του να πάρει ηχητικά βιβλία, κι αν σου πει ότι δεν ξέρει τί να διαβάσει πρότεινέ του ένα βιβλίο που αγαπάς. (περισσότερα…)