«Η επόμενη φασιστική δικτατορία δε θα έρθει με άρματα μάχης, αλλά με δικηγόρους και κοινωνικούς λειτουργούς που θε λένε «καλημέρα, είμαι απ’ την κυβέρνηση και ήρθα για να βοηθήσω» Τζ. Γκόλντμπεργκ.
Τον Ιανουάριο του 2008 στην πρώτη θέση της λίστας ευπώλητων μη-μυθοπλαστικών βιβλίων τόσο του διαδικτυακού βιβλιοπωλείου Amazon όσο και των New York Times φιγουράριζε ένα βιβλίο, το οποίο είχε προκαλέσει μεγάλες συζητήσεις αρκετό καιρό πριν εκδοθεί. Ο συγγραφέας του, γνωστός δημοσιογράφος των Los Angeles Times αναγκάστηκε λίγο πριν την κυκλοφορία του βιβλίου να αλλάξει τον υπότιτλό του, αφού υποστηρίζει ότι δέχθηκε επιθέσεις απ’ το Δημοκρατικό Κόμμα και πιο συγκεκριμένα απ’ το επιτελείο της υποψήφιας για το χρίσμα των Δημοκρατικών, Χίλαρι Κλίντον. Το βιβλίο ονομάζεται Liberal Fascism. The secret History of the American Left from Mussolini to the politics of meaning (Φιλελεύθερος Φασισμός. Η κρυφή ιστορία της αμερικανικής αριστεράς απ’ τον Μουσολίνι στην πολιτική του νοήματος). Υποκύπτοντας στις πιέσεις πολλών, μεταξύ άλλων και των εκδοτών του, ο συγγραφέας του Τζονάϊα Γκόλντμπεργκ αναγκάστηκε να αντικαταστήσει το όνομα της Χίλαρι Κλίντον στον υπότιτλο με τη φράση «πολιτική του νοήματος» («politics of meaning») η οποία βέβαια φωτογραφίζει την Κλίντον. Το πρώτο βήμα για την επιτυχημένη πορεία του βιβλίου είχε μόλις γίνει. (περισσότερα…)

Το εγχείρημα ποτέ δεν ήταν απλό: η σκιαγράφηση και η ανάλυση ενός αχαρτογράφητου κι ανερμάτιστου κόσμου ενέχει κινδύνους και παγίδες, που μπορούν να αποπροσανατολίσουν εντελώς τον εκάστοτε επίδοξο σκαπανέα. Στο βιβλίο του Homo Americanus ο δημοσιογράφος Γιώργος Χ. Παπασωτηρίου δείχνει να έχει γνώση των εμποδίων που προβάλλει η μελέτη ενός ευρύτατου πεδίου ανάλυσης, το οποίο τοποθετείται στο απόλυτο παρόν και κατορθώνει να γράψει ένα στοχαστικό δοκίμιο πάνω στις προβληματικές και τα διακυβεύματα της «αμερικανικής ιδιαιτερότητας».
Δύο συγγραφείς υποστηρίζουν ότι ο πολιτισμός μας βρίσκεται στα όριά του εξαιτίας της ανάπτυξης. Ο γάλλος υποστηρίζει ότι πρέπει να προωθήσουμε συλλογικές και δημοκρατικές διαδικασίες, ενώ ο άγγλος ότι πρέπει πριν απ’ όλα και επειγόντως να αλλάξουμε λάιφσταιλ. Σήμερα, αν αναζητήσει κάποιος εναλλακτικά μοντέλα οργάνωσης της οικονομίας, της κοινωνίας, της ζωής, δύσκολα θα εκπλαγεί απ’ τις προσφερόμενες λύσεις, αφού καθετί μοιάζει τακτοποιημένο και πλήρως διατυπωμένο. Ο φιλελευθερισμός, ο σοσιαλισμός, ο κομμουνισμός, ή ακόμα και ο αναρχισμός, με τα διάφορα παρακλάδια τους, εξακολουθούν να εμπνέουν θεωρητικούς και στοχαστές ανά τον κόσμο, που ανανεώνουν κατά το δυνατό τις γνωστές θεωρίες εκσυγχρονίζοντάς τις και μπολιάζοντάς τις με νέες ιδέες.