Θες να συμμετάσχεις σ’ ένα πρωτότυπο και μοναδικό δημοσιογραφικό εργαστήριο;

Θες να συνεργαστείς πάνω σ’ ένα συλλογικό δημοσιογραφικό project που θα καταλήξει σ’ ένα μοναδικό ψηφιακό προϊόν δημοσιογραφίας;

Θες να μάθεις που πηγαίνει η δημοσιογραφία σήμερα, και πόσο μακριά μπορεί να φτάσει;

Θες να γίνεις δημοσιογράφος του 21ου αιώνα;

Θες να δεις πώς μπορείς να πορευτείς ως δημοσιογράφος σήμερα αξιοποιώντας όλα τα διαδικτυακά εργαλεία και τις δυνατότητες που δίνει η ψηφιακή τεχνολογία;

Tο GarageTV διοργανώνει και καθοδηγεί ένα πρωτοποριακό εργαστήριο ψηφιακής δημοσιογραφίας.

Σ’ αυτό το πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα εργαστήριο έχεις την ευκαιρία να ανακαλύψεις ότι το μέλλον είναι εδώ και τρέχει online. Η ψηφιακή δημοσιογραφία είναι ένα συναρπαστικό πεδίο που φέρει εντός του το σπόρο μιας μεγάλης επανάστασης. Είτε είσαι φοιτητής δημοσιογραφίας, είτε δημοσιογράφος, είτε απλά ένας πολίτης που θέλει να συμμετάσχει σε δημοσιογραφικές ενέργειες, εδώ θα ζήσεις μια εκπληκτική εμπειρία. Θα δουλέψεις σε πραγματικές συνθήκες πάνω σ’ ένα δημοσιογραφικό θέμα που θα μεταδοθεί σε πολλές μορφές στο GarageTV.

Δήλωσε συμμετοχή τώρα, στέλνοντάς σ’ αυτό τη διεύθυνση (manolis@andriotakis.gr) ένα πολύ σύντομο βιογραφικό σου, καθώς κι ένα σύντομο κείμενο προθέσεων, λέγοντάς μου με απλά λόγια τί περιμένεις και τί θέλεις να κάνεις ως δημοσιογράφος στο Διαδίκτυο και τί περιμένεις απ’ αυτό το εργαστήριο.

Στο εργαστήριο ψηφιακής δημοσιογραφίας θα λάβεις γνώση και καθοδήγηση και θα συνεργαστείς με δραστήριους επαγγελματίες κι ερασιτέχνες για να παραχθεί ένα δημοσιογραφικό προϊόν υψηλών απαιτήσεων. Θα κάνεις έρευνα, θα παραγάγεις πρωτότυπο περιεχόμενο, και θα κάνεις πράξη οτιδήποτε μπορεί να γίνει σ’ ένα newsroom ή σε μια multimedia ομάδα παραγωγής.

Αν έχεις όρεξη για κάτι μεγάλο και ουσιαστικό, αυτό το εργαστήριο θα σε αποζημιώσει πλήρως!

Δομή του εργαστηρίου

Ομάδες των 4 ατόμων.

3 φάσεις

Α Φάση Εμβάθυνση στα εργαλεία, στις τάσεις και τις προοπτικές της online δημοσιογραφίας.

Β Φάση Καθορισμός κοινού πρότζεκτ, συνεργασία, κατευθυντήριες γραμμές, πιλότοι.

Γ Φάση Εργασία πάνω στο συγκεκριμένο project το οποίο θα βγει στο διαδικτυακό αέρα του GarageTV, τόσο κατά τη διάρκεια όσο και στο τέλος της φάσης.

Ώρες και ημέρες καθορίζονται ανάλογα με τις ανάγκες των ομάδων.

12 ώρες σε 4 συναντήσεις των 3 ωρών.

Στον νέο χώρο του GarageTV, Κηφισίας 129, Αθήνα (5 λεπτά απ’ το σταθμό Μετρό Πανόρμου).

Συμμετοχή για την κάθε Φάση 120 ευρώ.

Εισηγήσεις και καθοδήγηση απ’ τον εισηγητή. Video, guest δημοσιογράφοι, case studies.

Για να κλείσεις θέση θα πρέπει να στείλεις email στο manolis[at]andriotakis.gr και να κάνεις κατάθεση 100 Ευρώ στο PayPal ως προκαταβολή.

Buy Now Button with Credit Cards

Αν δεν έχεις paypal στείλε μου email για να σου πω τί πρέπει να κάνεις.

1186268_10101026493146301_791186452_n

Ενδεικτικοί Άξονες

Θέμα. Εστίαση. Ορισμοί. Θεωρία. Σκοποί. Μέσα. Προοπτικές. Εμπόδια. /Στρατηγική. Τακτικές / Κίνητρα / Έρευνα / Περιεχόμενο / Ανάπτυξη εφαρμογών / Αφήγηση /Πλατφόρμες / Monetisation /Εικόνα – Ήχος – Κείμενο / Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης / Social Media/ Δεδομένα / Κοινότητα / Ταυτότητα /Blogging. Microblogging. / Data journalism/ Δεοντολογία/ Mobile reporting /Live streaming. / Design/ Web Documentary.

Μικρό βιογραφικό

Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1974. Έχω σπουδάσει σκηνοθεσία κινηματογράφου αλλά κυρίως ό,τι είμαι το οφείλω κυρίως στην αυτομόρφωσή μου. Έχω παρακολουθήσει σεμινάρια, μαθήματα, έχω διαβάσει εκατοντάδες βιβλία, έχω μάθει από πολλούς δασκάλους. Ακόμα κι οι δουλειές που έχω κάνει, σε διάφορες θέσεις κι αντικείμενα, ήταν για ‘μένα πάντοτε διδακτικές εμπειρίες. Το μεγαλύτερο όμως μάθημα που πήρα μέχρι σήμερα, είναι η γνώση του εαυτού μου μέσα από ατομικές κι ομαδικές αναζητήσεις. Αυτό βέβαια είναι ένα μάθημα που ποτέ δεν ολοκληρώνεται.

Αγάπησα τη δημοσιογραφία πρώτα ως δέκτης νέων κι απόψεων, ως φανατικός αναγνώστης περιοδικών κι εφημερίδων, ως συνεπής θεατής ντοκιμαντέρ κι εμπνευσμένων εκπομπών. Στη συνέχεια δούλεψα στα παραδοσιακά Μέσα κι έμαθα πραγματικά πολλά. Όμως η χρονιά ορόσημο για εμένα ήταν το 2004 όταν έφτιαξα το μπλογκ μου. Από τότε η δουλειά μου άρχισε να γίνεται όλο και πιο ψηφιακή, ώστε σήμερα, δραστηριοποιούμαι αποκλειστικά στο Διαδίκτυο.

Γυρίζω βίντεο, κάνω ντοκιμαντέρ, γράφω βιβλία, δίνω διαλέξεις, εργαστήρια και σεμινάρια, γράφω στο μπλογκ μου, ταξιδεύω. Ο άξονας είναι πάντα το Διαδίκτυο. Για εμένα ο δημοσιογράφος του 21ου αιώνα είναι ένας ευαίσθητος κι ευσυνείδητος πομποδέκτης υψηλής ευκρίνειας με αξίες και όρεξη να κατανοήσει καλύτερα τον κόσμο, να σχετιστεί με τους ανθρώπους και να αλλάξει τα κακώς κείμενά τους.

Καλωσήρθατε λοιπόν στο νέο οικοσύστημα της δημοσιογραφίας!

Σημείωμα

Πριν από 5 χρόνια μπήκα σε μια ιστορία που έμελλε να με αλλάξει για τα καλά. Το ενδιαφέρον μου για την παράνομη υπαίθρια διαφήμιση ξεκίνησε παράδοξα κι εξελίχθηκε σ’ ένα δημοσιογραφικό θέμα που έφερε ορατά αποτελέσματα, πράγμα πολύ σπάνιο στη χώρα μας. Μέσα από ένα ντοκιμαντέρ που δημιούργησα με crowdfunding και διευρύνοντας τα όρια της δουλειάς μου στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, κατόρθωσα να βοηθήσω τη λύση ενός σοβαρού κοινωνικού προβλήματος. Έτσι συνειδητοποίησα πόσο αποτελεσματικός μπορεί να γίνει σήμερα ένας δημοσιογράφος, έχοντας στα χέρια του ελάχιστα αλλά πανίσχυρα εργαλεία.

Σε όλη την επαγγελματική μου διαδρομή το Διαδίκτυο παίζει εξέχοντα ρόλο. Τα τελευταία χρόνια το Διαδίκτυο αλλάζει θεμελιωδώς τη δημοσιογραφία και της δίνει πραγματικά εφόδια για να ανακλυφθεί εκ νέου.

Οι δημοσιογράφοι έχουν σήμερα μια μοναδική ευκαιρία να επανεφευρούν τον εαυτό τους και να συμβάλλουν στην ανάκτηση της χαμένης αξιοπιστίας των Μέσων.

Μέσα από ντοκιμαντέρ, βιβλία και προπαντός το μέσα απ’ το μπλογκ μου στοχάζομαι καθημερινά, και θέτω σε πράξη τις ιδέες μου και τις αξίες μου αναφορικά με τη δημοσιογραφία. Είναι ένα απίθανο ταξίδι αυτό. Όταν το μοιράζομαι νιώθω ότι αξίζει ακόμα περισσότερο.

← Πίσω

Ευχαριστώ για την απάντησή σας. ✨

Σήμερα κυκλοφορεί μια εφημερίδα, το Πρώτο Θέμα, με πρωτοσέλιδο τη φωτογραφία ενός ετοιμοθάνατου ανθρώπου, του δολοφονημένου Παύλου Φύσσα, στα χέρια της συντρόφου του. Η δημοσίευση ενός τέτοιου ντοκουμέντου μας στέλνει κατευθείαν στο στοχασμό πάνω στο ρόλο της δημοσιογραφίας του σοκ.

Θέλω να ελπίζω ότι η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων θα αηδιάσει και θα απορρίψει τη δημοσίευση της συγκεκριμένης φωτογραφίας, στο αμφιλεγόμενο συγκείμενό της. Βεβαίως κάποιοι πιθανώς να την υπερασπιστούν στό όνομα της ελευθεροτυπίας και της ενημέρωσης. Οι υπεύθυνοι της εφημερίδας έχουν βάλει στη φωτογραφία τη λεζάντα “Δεν ξεχνώ το φασισμό” για να είναι σίγουροι ότι η φωτογραφία θα διαβαστεί με έναν και μόνο τρόπο. Όμως όλοι γνωρίζουν ότι η φωτογραφία θα διαβαστεί με πολύ περισσότερους τρόπους.

Κατ’ αρχήν η φωτογραφία αυτή προκαλεί ένα ισχυρό σοκ στον ευαίσθητο θεατή. Σίγουρα υπάρχει κι η νοσηρή πλευρά, εκείνων που συμπαθούν το δολοφόνο, οι οποίοι δε θα δουν το πρόσωπο του πόνου και του ολέθρου αλλά θα ικανοποιηθούν ενδεχομένως απ’ την θέα ενός αντιπάλου που νικιέται. Για αυτούς η φωτογραφία δεν αφορά το σοκ μιας τραγικής σκηνής. Την κοιτάζουν ικανοποιώντας τα απάνθρωπα αισθήματά τους. Η αντίθετη πλευρά όμως, της πλειονότητας των ανθρώπων, θα νιώσει δικαίως βαθύ αποτροπιασμό κι αηδία. Το σοκ εδώ είναι ολοκληρωτικό. Οι περισσότεροι άνθρωποι που θα δουν αυτή την εικόνα, θα νιώσουν φόβο, πόνο κι απελπισία. Η εικόνα ενός εντελώς άδικα κι αδικαιολόγητα δολοφονημένου ανθρώπου που ψυχορραγεί στα χέρια της συντρόφου του είναι μια εικόνα που παράγει τρομερά έντονα συναισθήματα. Λύπη, οργή, πόνος, φόβος. Μ’ αυτή την ισχυρότατη γκάμα συναισθημάτων, ο θεατής της φωτογραφίας νιώθει ανήμπορος να αντιδράσει. Πώς να χειριστείς τόσο έντονα συναισθήματα στη στιγμή; Το λογικό -και κατά πάσα πιθανότατα το πιο σωστό- είναι να απορρίψεις τη δημοσίευση της φωτογραφίας με το σκεπτικό ότι παράγει συναισθήματα που προκαλούν έντονο σοκ, χωρίς να δίνεται κάποιου είδους ανακούφιση σαν αντίδοτο. (περισσότερα…)

Σε μια ομιλία που έκανα πρόσφατα, με ρώτησαν πώς βλέπω το μέλλον της δημοσιογραφίας και των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης. Συνήθως απαντώ ότι δεν είμαι προφήτης. Ωστόσο εδώ μπορώ να κάνω μια μάλλον ασφαλή πρόβλεψη. Επειδή μια παρόμοια ερώτηση μού έγινε από μια πρωτοετή φοιτήτρια δημοσιογραφίας, της είπα ότι τη ζηλεύω. Ως νέος άνθρωπος έχεις πραγματικά σήμερα έναν εκπληκτικό πλούτο ευκαιριών για να εργαστείς στα Μέσα. Για την ακρίβεια, μπορείς να επινοήσεις τη θέση στην οποία θα εργαστείς. Το μέλλον της δημοσιογραφίας και των Μέσων προδιαγράφεται λαμπρό. Το μόνο δυσοίωνο μέλλον είναι εκείνων των δημοσιογράφων στα παραδοσιακά Μέσα που δεν θα ανταποκριθούν στη νέα εποχή.

journalistΤα δεδομένα σήμερα είναι σαφή. Τα παραδοσιακά Μέσα φθίνουν τόσο σε εμπορική αξία όσο και σε αξιοπιστία. Ο γραπτός Τύπος αγκομαχά, το ραδιόφωνο προσπαθεί κι η τηλεόραση σταδιακά χάνει την πρωτοκαθεδρία της. Το Διαδίκτυο αλλάζει τα πάντα. Υπάρχουν μεγάλα εταιρικά ονόματα και μάρκες παγκοσμίως που εξακολουθούν να μεσουρανούν, αλλά νέοι παίκτες έρχονται να ταράξουν τα νερά. Με ελάχιστα μέσα, μπορεί σήμερα κάποιος όχι μόνο να κάνει τη διαφορά, αλλά να αλλάξει και το Παράδειγμα. Το μέλλον της δημοσιογραφίας είναι σίγουρα ψηφιακό και δημιουργικό. Ψηφιακές εφαρμογές, ιστοσελίδες, πλατφόρμες και νέες ιδέες έρχονται διαρκώς να ταρακουνήσουν τις παγιωμένες αντιλήψεις και τα μοντέλα. (περισσότερα…)