Κατηγορία: Διαφήμιση

Ακούω στο ραδιόφωνο ένα δημοσιογράφο να διακόπτει ξαφνικά το σχόλιό του και να εκφωνεί απροειδοποίητα μια διαφήμιση για μια επενδυτική εταιρεία. Αναρωτιέμαι αν αυτός ο δημοσιογράφος έχει ερευνήσει τη λειτουργία της εταιρείας που διαφημίζει στο σταθμό τους, κατά παράβαση του άρθρου 5 του Κώδικα Δεοντολογίας της ΕΣΗΕΑ (γ. Να μην επιδιώκει και να μη δέχεται τη διαφημιστική χρήση του ονόματος, της φωνής και της εικόνας του, παρά μόνο για κοινωφελείς σκοπούς), κι έχει καταλήξει ότι η εταιρεία δεν παρανομεί σε κανένα τομέα. Βέβαια, αφού ο ίδιος παραβαίνει με τέτοια ευκολία τη δεοντολογία του κλάδου του, δε θα είναι καθόλου απίθανο η εταιρεία που διαφημίζει να έχει κι αυτή κάποια δεοντολογικά ή άλλα προβλήματα. Ψιλά γράμματα, θα πει κάποιος. Όμως δεν είναι. Όταν η απώλεια του καταστατικού ρόλου της δημοσιογραφίας που είναι να ελέγχει την εξουσία γίνεται οριστική, τότε τα προβλήματα της κοινωνίας αποκτούν έναν οριστικό χαρακτήρα. Η πληροφόρηση καταλήγει να φιλτράρεται όχι μέσα απ’ την εξέταση της αλήθειας, αλλά απ’ το τίμημα που πληρώνει κάποιος για να δει ή να μη δει μια είδηση δημοσιευμένη. (περισσότερα…)

 Πριν από μερικούς μήνες αποδέχτηκα την πρόταση των εκδόσεων Μεταίχμιο να μεταφράσω το βιβλίο του Jeff Jarvis, “What Would Google Do?”. Η εμπειρία της μετάφρασης ήταν πολύ ενδιαφέρουσα, αν κι αρκετά απαιτητική και τολμώ να πω κοπιαστική. Την περίοδο που μετέφραζα το βιβλίο έτυχε να πάω στις Η.Π.Α και να κανονίσω μια συνέντευξη με τον Jarvis. Μου την παραχώρησε την τελευταία ημέρα της παραμονής μου στη Νέα Υόρκη. Επί μια ώρα είχα μποροστά μου έναν πολύ ευγενικό κι ανοιχτό άνθρωπο, με χαμόγελο και ριζοσπαστικές ιδέες, έναν οραματιστή του Διαδικτύου, να απαντά στις ερωτήσεις μου και να μιλά με θέρμη για το βιβλίο του. Ήταν απολαυστικός.

Το βίντεο έγινε για λογαριασμό των εκδόσεων Μεταίχμιο, με αφορμή την έκδοση του βιβλίου “Τι θα έκανε η Google;” του Jeff Javis σε δική μου μετάφραση, το οποίο κυκλοφορεί σήμερα στα βιβλιοπωλεία. Σας συστήνω ανεπιφύλακτα να το διαβάσετε, μπορεί να γίνει πηγή έμπνευσης για τους ζοφερούς αυτούς καιρούς που περνάμε. Εννοείται ότι είμαι ανοικτός σε σχόλια για τη μετάφραση ή οτιδήποτε άλλο. Στην αρχή του βιβλίου, υπάρχει κι ένα δικό μου προλογικό σημείωμα που έχει εγκριθεί απ’ το συγγραφέα. Περισσότερα για το βιβλίο, μπορείτε να δείτε εδώ. Φυσικά, θα επανέλθω…

*Θέλω να ευχαριστήσω τον κ. Παπαγεωργίου των εκδόσεων Μεταίχμιο που μου εμπιστεύτηκε τη μετάφραση κι ήταν άψογος σε όλη τη διάρκεια της συνεργασίας για την έκδοση. Για τον Jarvis ό,τι και να πω θα είναι λίγο…


Ξεκινάει ένα φυντάνι να γράφει σ’ εφημερίδα. Πένα καλή, έμφυτη περιέργεια, σχετικές σπουδές, μέλλον που προδιαγράφεται λαμπρό.

Πάει το φυντάνι μια πρώτη ιδέα στον αρχισυντάκτη.
“Ξέρεις αυτό δε μπαίνει” του λέει, “είναι μεγάλος διαφημιζόμενος”.
Πάει μια δεύτερη.
“Ξέρεις αυτό δε μπαίνει” του λέει, “είναι πολιτικός μας φίλος”.
Πάει μια τρίτη.
“Ξέρεις αυτό δε μπαίνει” του λέει. “είναι εκτός μόδας”.
Πάει μια τέταρτη.
“Ξέρεις αυτό είναι τομέας του Παπαδόπουλου” του λέει ο αρχισυντάκτης.
“Τί να κάνω τότε;” ρωτάει το φυντάνι.
“Να γράψε γι’ αυτό” του λέει ο αρχισυντάκτης.
“Μα αυτό είναι ψέμα” απαντάει το φυντάνι.
“Τότε κάνε επίθεση σ’ αυτόν” του λέει ο αρχισυντάκης.
“Μα αυτός δεν έχει αποδέιξει ότι δεν έχει κάνει τίποτα μεμπτό” απαντάει το φυντάνι.
“Τότε μίλα γι’ αυτό” του λέει ο αρχισυντάκτης.
“Μα αυτή είναι η μισή αλήθεια” απαντάει το φυντάνι.
“Τότε ψάξε αυτό” του λέει ο αρχισυντάκτης.
“Μα υπάρχει πιο σημαντικό θέμα να ερευνήσω” του απαντάει το φυντάνι.
“Ε, τότε παιδί μου πήγαινε στο πανεπιστήμιο να διδάξεις και μη με ζαλίζεις” του λέει απαυδισμένος ο αρχισυντάκτης.

Κλείνοντας την πόρτα του γραφείου το φυντάνι σκέφτεται τον τίτλο στο μπλογκ που θα φτιάξει.

*Η ιστορία γράφτηκε για τις 2 παραστάσεις του έργου Το Μαντρόσκυλο της Φora etc., που θα ανέβουν σήμερα κι αύριο (23 & 24 Σεπτεμβρίου) στο Θέατρο Σοφούλη, στη Θεσσαλονίκη.