Εξαιτίας της κρίσης, των μνημονίων, των κουρεμάτων, και των πολιτικών εξελίξεων, παρατηρούμε ένα κύμα διεθνούς υποστήριξης προς τον Ελληνικό λαό. Έτσι τουλάχιστον παρουσιάζεται στα κοινωνικά και τ’ άλλα Μέσα. Παράλληλα κάποιοι διαφημίζουν το τουριστικό προϊόν της χώρας, προβάλλοντας τις ομορφιές του. Αγαπώ αυτό τον τόπο, όπως αγαπώ και πολλούς ανθρώπους εδώ. Όμως δε μπορώ να πω σε κάποιον ξένο, έλα στη χώρα μου, θα περάσεις καλά. Ναι είναι μια όμορφη χώρα, με πολλούς ωραίους ανθρώπους, με ξεχωριστές ομορφιές, αλλά εδώ έχει πάει κάτι πολύ στραβά κι είναι πραγματικά μεγάλο ρίσκο να έρθει κάποιος εδώ και να κυκλοφορήσει σ’ αυτούς τους δρόμους, ανάμεσα σ’ αυτούς τους οδηγούς. Μόνο σε λάτρεις του ζην επικινδύνως θα σύστηνα την κυκλοφορία σ’ αυτούς τους δρόμους. Εμείς το έχουμε συνηθίσει. Σε κάθε οικογένεια υπάρχει και κάποιος νεκρός ή τραυματίας από τροχαίο. Δε συμβαίνει παντού όμως αυτό. (περισσότερα…)

Αν οι δημοσκοπήσεις είναι “φωτογραφίες της στιγμής”, το Twitter είναι “ακτινογραφία διαρκείας”

Συμμετέχω στις συζητήσεις του Twitter ενεργά εδώ και καιρό. Και κάθε μέρα εκπλήσσομαι με την κοινωνία στην οποία ζω. Θετικά κι αρνητικά. Σκέφτομαι ότι αν κάποιος παρακολουθεί με ερευνητικό ενδιαφέρον την timeline θα μπορεί να καταλάβει πολλά για το σήμερα. Έχω παρατηρήσει κάποιες κυρίαρχες τάσεις στη χρήση του Twitter κι αυτό με κάνει να πιστεύω ότι η εν λόγω πλατφόρμα, εκτός από μια πολύ άμεση και γρήγορη υπηρεσία ενημέρωσης, είναι και μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα αποτύπωση τάσεων, διαθέσεων, καταστάσεων. (περισσότερα…)

Συμμετείχα προχθές σε μια πάρα πολύ ωραία ημερίδα που διοργάνωσε ο Δήμος Μαρκοπούλου με αντικείμενο το Διαδίκτυο και τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Ιδού μερικές σκέψεις που έκανα μετά:

  1. Πραγματικά με εντυπωσίασαν οι παρουσιάσεις των 2 εκπαιδευτικών, του κ. Νίκου Κυπριωτάκη και του κ. Ανδρέα Κοντογιάννη. Οι ομιλίες -ιδίως του πρώτου- μ’ έκαναν να νιώσω πάρα πολύ ανακούφιση κι αισιοδοξία. Η ύπαρξη τόσο εργατικών κι εμπνευσμένων καθηγητών είναι ειλικρινά η μεγαλύτερη υπόσχεση, το πιο φωτεινό δείγμα ότι τα πράγματα μπορούν να γίνουν διαφορετικά. Όπως είπα και στο πάνελ, πρέπει να δείχνουμε έμπρακτα σ’ αυτούς τους ανθρώπους ότι εκτιμούμε τη δουλειά τους και να φροντίζουμε να τους κάνουμε πιο εύκολο το έργο. Με εντυπωσίασε που παρόλα τα προβλήματα και τις δυσκολίες τους, οι άνθρωποι αυτοί δεν “κλαίγονται” αλλά αντιμετωπίζουν τις συνθήκες κατά μέτωπο, με το ίδιο το παράδειγμά τους.
  2. Μου άρεσε επίσης και η ισορροπημένη τοποθέτηση του Συνήγορου του Παιδιού, του κ. Μόσχου.
  3. Η ομιλία του κλινικού ψυχολόγου κ. Βασίλη Σταυρόπουλου μας αποκάλυψε το παράπονο και το θυμό των ανθρώπων που εργάζονται στη Μονάδα Απεξάρτησης “18 Άνω” , οι οποίοι δηλώνουν πως δεν έχουν την επαρκή στήριξη της πολιτείας. Κατά τ’ άλλα έθεσε με μεθοδικότητα κι σοβαρότητα όλα τα θέματα που αφορούν στον εθισμό και τη χρήση.
  4. Η παρέμβαση των γονιών της περιοχής έδειξε πόσο φοβική είναι η κοινωνία απέναντι στο Διαδίκτυο. Η ομιλία τους ήταν ένα μανιφέστο Ανησυχίας και Τρόμου, πράγμα βέβαια που είναι λογικό σε μεγάλο βαθμό. Είναι κάτι που το διαπιστώνω συχνά σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις με γονείς. Αυτό σε συνδυασμό με τα αποτελέσματα ενός ερωτηματολογίου που έφτιαξε ο Δήμος (όπου αρκετοί γονείς απάντησαν πως έχουν επαρκείς γνώσεις για τα Δίκτυα), με κάνει να σκέφτομαι ότι ίσως πρέπει να αλλάξει ο τρόπος διάδοσης του Διαδικτύου. Θέλω να πω ότι πρέπει να εστιάσουμε περισσότερο στα ευεργετήματα της χρήσης κι όχι στους κινδύνους -που διαιωνίζουν την τρομοκρατία. Πρέπει βέβαια να τα συζητήσουμε όλα, και γι’ αυτό χαίρομαι που ένας Δήμος αναλαμβάνει μια τέτοια πρωτοβουλία. Εύχομαι να υπάρξει και συνέχεια φυσικά.
  5. Όλοι έχουμε ανάγκη να συζητήσουμε και να επικοινωνήσουμε. Δεν είναι απαραίτητο να μας συνδέουν μόνο οι φόβοι και οι ανησυχίες μας. Μπορούμε να συνδεθούμε και στη βάση οραμάτων, ονείρων και ευχάριστων προοπτικών.Για άλλη μια φορά αξίζουν συγχαρητήρια στο Δήμο Μαρκοπούλου, προσωπικά στο Δήμαρχο κ. Μεθενίτη, καθώς και στην εταιρεία Cyta που στήριξε την πολύ σημαντική αυτή εκδήλωση.