Χθες, Δευτέρα 7 Φεβρουαρίου προσπάθησα απ’ τις 8.30 το πρωί ως και τις 14.00 το μεσημέρι να επικοινωνήσω με τον Ο.Α.Ε.Ε. Είμαι ασφαλισμένος εκεί, εδώ και 10 χρόνια, πληρώνω συνεπέστατα τις εισφορές μου, που έχουν φτάσει τα 700€ το δίμηνο, κι ήθελα χθες να κάνω μια ερώτηση και να υποβάλλω ένα αίτημα αλλαγής έδρας στον ασφαλιστικό μου φορέα. Μάταια όμως. Στην αρχή καλούσα το τηλέφωνο που αναγράφεται επάνω στο ειδοποιητήριο που μου στέλνουν κάθε δύο μήνες –πρόκειται για το υποκατάστημα Αμαρουσίου (210.61.95.820). Αφού η ώρα πήγε 9.30 άρχισα να τηλεφωνώ στα νούμερα που έχει ο Ο.Α.Ε.Ε στην ιστοσελίδα του. Πάλι τίποτα. Άρχισα να εκνευρίζομαι, κι έγραψα στο Twitter το πρόβλημά μου. Αμέσως βρέθηκαν άνθρωποι που μου είπαν ότι τα τηλέφωνα του Ο.Α.Ε.Ε. σπανίως απαντούν. Έχω εκνευριστεί αφάνταστα. Είμαι συνεπέστατος απέναντι στο ταμείο μου, το πληρώνω έχω δεν έχω δουλειά, πληρώνω και 20€ πρόστιμο όταν καθυστερώ μια ημέρα να το πληρώσω, κι αυτοί δεν μου απαντούν καν στο τηλέφωνο; Πρέπει να λογοδοτήσουν, πρέπει να καταλάβουν ότι δεν είμαι ένας αριθμός, αλλά ένας άνθρωπος που εργάζεται προκειμένου μεταξύ άλλων και για να απολαμβάνει κάποιες υπηρεσίες. Οι οποίες στην περίπτωση του Ο.Α.Ε.Ε. (μέχρι τουλάχιστον να βγούμε στη σύνταξη) είναι ευκαιριακές. Το ταμείο, όταν όλα πάνε καλά, δεν το καλείς. Κάποια ημέρα ωστόσο, για οποιονδήποτε λόγο, θα χρειαστεί να τηλεφωνήσεις: για να μάθεις κάτι, να υποβάλλεις κάποιο αίτημα κ.λπ. Πρόκειται για ΤΟ ταμείο ελεύθερων επαγγελματιών, στο οποίο υπάγεται κάθε ελεύθερος επαγγελματίας υποχρεωτικά. Θυμάμαι μάλιστα ότι πρόσφατα ήταν στα πρόθυρα της χρεωκοπίας, και δεν απαντούν καν στο τηλέφωνο; Πώς θέλουν να νιώθουμε οι πολίτες απέναντί τους; Μας έχουν δεδομένους και γι’ αυτό μας γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια; Υποτίθεται ότι εμείς που ασφαλιζόμαστε υποχρεωτικά σ’ αυτό το ταμείο, είμαστε δημιουργικοί άνθρωποι που κάνουν δουλειές μεγάλου ρίσκου κι αντιμετωπιζόμαστε απ’ το ίδιο το δημόσιο ταμείο ως παρείσακτοι; Άραγε ο διοικητής του Ο.Α.Ε.Ε. έχει τηλεφωνήσει ποτέ στο τηλεφωνικό κέντρο του ταμείου που διοικεί; Οι άνθρωποι με τους οποίους μίλησα μου είπαν ότι η τηλεφωνική υπηρεσία του ταμείου είναι ανύπαρκτη. Μία φορά τη χρειάστηκα και δεν ήταν κανείς εκεί για να σηκώσει το τηλέφωνο. Τώρα καταλαβαίνω λοιπόν τί σημαίνουν τα αρχικά του Ο.Α.Ε.Ε.: Ο Ασφαλισμένος Είναι Έκθετος στην Αδιαφορία, στην Περιφρόνηση, στις Άθλιες Υπηρεσίες, κι είναι μάλιστα συμβιβασμένος με αυτά. Περιμένω να δω τί έχουν να πουν απ’ τον οργανισμό και κυρίως τί έχουν να κάνουν. Ομολογώ ότι δεν ξέρω τί να κάνω και τί δικαίωμα έχω να ασκήσω εναντίον τους. Ειλικρινά νιώθω αηδία.
Κατηγορία: Ελλάδα
Σας αποσπούν την προσοχή οι τιμές στα βενζινάδικα;

Η εμπειρία είναι κοινή: Χιλιάδες από εμάς οδηγούμε κι έχουμε συχνά την προσοχή μας στραμένη στις τιμές που αναγράφουν τα πρατήρια, κάνοντας συγκρίσεις, και ψάχνοντας για την πιο φθηνή. Κι αντί κάποιο υπουργείο να μας προστατεύσει απ’ αυτό το επικίνδυνο σπορ, μας λέει ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα…
Πριν λίγες ημέρες το Υπουργείο Εσωτερικών δημοσιοποίησε μια εγκύκλιο η οποία αναφερόταν στις πινακίδες των πρατηρίων υγρών καυσίμων. Ουσιαστικά, η εγκύκλιος λέει ότι τα πρατήρια επιτρέπεται να τοποθετούν στο πεζοδρόμιο μπροστά τους, μόνο μια πινακίδα με το σήμα και τις τιμές τους, κι ότι θα πρέπει να πάρουν άδεια απ’ τους Δήμους. Σίγουρα, αυτή η ρύθμιση βάζει μια τάξη καθώς τα περισσότερα πρατήρια τοποθετούν παραπάνω από μια πινακίδα στα πεζοδρόμια. Όμως η εγκύκλιος δεν προχωρά ένα βήμα παραπέρα, για να μας αποδείξει ότι η πολιτεία βάζει σαν προτεραιότητα της κατ’ αρχήν την Οδική Ασφάλεια.
Αλήθεια, το συζήτησαν αυτό το θέμα με ανθρώπους που γνωρίζουν;
Οι τιμές των βενζινάδικων, όπως λέει και ο γνωστός Ιαβέρης, είναι μια απ’ τις πολύ βασικές αιτίες απόσπασης της προσοχής των οδηγών. Στην εποχή του Διαδικτύου, υπάρχει η δυνατότητα οι καταναλωτές να ενημερώνονται διαρκώς για τις τιμές. Φαντάζομαι επιπλέον, ότι θα υπάρχουν κι άλλοι τρόπο γνωστοποίησης των τιμών μέσα από άλλες υπηρεσίες. Ιδού πεδίο δόξης λαμπρό για επιχειρηματίες που θέλουν να δραστηριοποιηθούν στην ΝΟΜΙΜΗ ενημέρωση των καταναλωτών… Κι εν πάση περιπτώσει, η εγκύκλιος επιτρέπει την αναγραφή των τιμών στις πινακίδες των πρατηρίων αλλά δεν θέτει προδιαγραφές. Δηλαδή μπορεί κάποιος πρατηριούχος να βάλει τις τιμές του με τεράστιους αριθμούς, κόκκινους να αναβοσβήνουν;
Θυμηθείτε ότι πριν από μερικούς μήνες, είχαμε ένα νεκρό πάνω σε μια παρόμοια πινακίδα…
Και τώρα ψηφίστε…
Τα Social Media ως χρυσωρυχείο
Συνέδριο για τα Social Media μας λέει ότι οι καταναλωτές είναι ψάρια που οι επιχειρήσεις θα ψαρέψουν στα κοινωνικά δίκτυα.
Στις 22 Μαρτίου θα γίνει ένα συνέδριο για τα Social Media, που απευθύνεται σε στελέχη επιχειρήσεων (πιθανότατα στη διαφήμιση και τις δημόσιες σχέσεις), με τίτλο «Σκάβοντας το κοινωνικό χρυσωρυχείο». Ναι, σωστά διαβάσατε. Το συνέδριο έχει θέμα του τις ανασκαφές που κάνουν οι επιχειρήσεις για να βγάλουν χρυσό. Το κοινωνικό χρυσωρυχείο είναι οι χρήστες των Κοινωνικών Μέσων, οι πολίτες που συμεμετέχουν στα κοινωνικά δίκτυα, με άλλα λόγια ο καθένας μας. Και χρυσωρύχος οι εταιρείες. Αντιγράφω απ’ την ιστοσελίδα της ημερίδας: (περισσότερα…)
