Υπάρχουν άνθρωποι που μετά την απώλεια ενός δικού τους ανθρώπου σιωπούν. Που κλείνονται, που γίνονται χώμα. Ίσως στη χώρα μας αυτό να είναι και το πιο σύνηθες απ’ όλα. Τα τροχαία είναι τόσα πολλά, και τόσο άδικα, που όσοι τα βιώνουν δεν έχουν τί να πουν και βρίσκουν καταφύγιο στη μοναξιά τους. Κάποιοι ωστόσο διαλέγουν να μιλήσουν, να φωνάξουν, να αρθρώσουν δίκαια επιχειρήματα και να πουν για λογαριασμό όλων «ως εδώ!». Αυτοί οι άνθρωποι λένε ότι τα τροχαία δεν είναι δυστυχήματα, αλλά εγκλήματα, ότι «δεν έτυχε, αλλά πέτυχε»… Δεν τους νοιάζουν ούτε κόμματα, ούτε κρυφές ατζέντες, ούτε πολιτικές ή άλλες σκοπιμότητες. Λένε «ως εδώ με τα τροχαία εγκλήματα». Είναι άνθρωποι κάθε ηλικίας, συνήθως ώριμοι άνθρωποι, γονείς που έχασαν τα παιδιά τους, άδικα στο δρόμο. Είναι άνθρωποι που είδαν τη ζωή τους να αλλάζει εξαιτίας ενός ασυνείδητου, πιωμένου οδηγού, μιας παράνομης διαφημιστικής πινακίδας, είναι άνθρωποι που αισθάνονται ένοχοι για την οδική μας αν-ασφάλεια, που αισθάνονται ότι την απελπισία τους πρέπει να την κάνουν ορμή, στο όνομα των παιδιών τους, στο όνομα της αξιοπρέπειάς τους, στο όνομα όλων μας. Είναι άνθρωποι γίγαντες, που βρίσκουν τη δύναμη, μέσα στο βουβό θρήνο τους να ζητήσουν απ’ όλους μας να επικρατήσει η λογική, να αποδώσουμε ευθύνες και να προωθήσουμε λύσεις. Είναι άνθρωποι που αξιώνουν, που διεκδικούν, που δε χαρίζονται σε κανέναν. Γιατί; Γιατί γνωρίζουν από πρώτο χέρι πώς είναι να χάνεις το παιδί σου, τον αδελφό του, τον φίλο σου και δε θέλουν να βάλουν τίποτα πάνω απ’ την ανθρώπινη ζωή. Είναι άνθρωποι που θέλουν σα γονείς όλων μας, να μας προστατεύσουν απ’ αυτό το έγκλημα, απ’ αυτό τον πόνο, απ’ αυτή την αδικία. Να μας προστατεύουν από ένα κράτος ανεύθυνο, δίγλωσσο, διεφθραμένο, από πολίτες ασυνείδητους, να μας προστατεύσουν απ’ τον αδιάφορο, απ’ τον ίδιο μας εγκληματικό εαυτό. Γνωρίζουν ότι έχουν να τα βάλουν μ’ ένα πολυκέφαλο τέρας καθώς και με την απάθεια όλων μας. Δεν είναι διάσημοι, δεν είναι πολλοί αυτοί οι άνθρωποι, και σε καμία περίπτωση δεν είναι τρέντι, αλλά είναι δυνατοί. Σας προσκαλώ την Κυριακή 21 Νοεμβρίου, Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης Θυμάτων Τροχαίων, να βρεθείτε στο πλάι τους. Είναι η πρωτοβουλία «να σταματήσουμε τα τροχαία». Σύντομα περισσότερες πληροφορίες.

Συμβολή Αλεξάνδρας με Κηφισίας. 8/11/2010. Χωρίς σχόλιο.

Ακολουθούν τρεις ερωτήσεις του βουλευτή κ.Ψαριανού στο κοινοβούλιο.

19/10/2009
Επιβολή προστίμων για παράνομες διαφημιστικές πινακίδες
Ερώτηση Γρ.Ψαριανού προς τους Υπουργούς Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, Προστασίας του Πολίτη
Οι διαφημιστικές πινακίδες στην Ελλάδα έχουν γίνει πολλές φορές θέμα συζήτησης μιας και ευθύνονται για εκατοντάδες τροχαία ατυχήματα κάθε χρόνο. Το 70% των πινακίδων είναι παράνομες. Εντούτοις, διέπονται από ένα καθεστώς σιωπηρής συναίνεσης μεταξύ δημόσιας διοίκησης και επιχειρήσεων, το οποίο αμφισβητείται κυρίως από πολίτες που έχουν χάσει συγγενικά τους πρόσωπα σε τροχαία δυστυχήματα. Η νομοθεσία ορίζει πρόστιμα και επιβάλλει την απομάκρυνσή τους. Όμως, καθώς υπάρχει διάσπαση των αρμοδιοτήτων μεταξύ διαφορετικών φορέων, ο νόμος στην ουσία δεν εφαρμόζεται. Κι ενώ στο Λονδίνο π.χ τα διαφημιστικά πλαίσια δεν υπερβαίνουν τα 400, στην Αθήνα υπάρχουν περίπου 16.000 διαφημιστικές πινακίδες!
Με βάση τα προαναφερόμενα ερωτώνται οι αρμόδιοι κ.κ Υπουργοί:
• Ποιο είναι το ύψος των προστίμων που επιβλήθηκαν το 2008-2009 στους παρανομούντες διαφημιστές και ποιο το ύψος των εισπραχθέντων προστίμων;
• Ποιος αναλαμβάνει το κόστος της απομάκρυνσής τους; Μήπως γίνεται και αυτό από τις εισφορές των φορολογούμενων;
• Σκοπεύετε να τροποποιήσετε το θεσμικό πλαίσιο ώστε να είναι πιο αποτελεσματική και άμεση η είσπραξη των προστίμων και η απομάκρυνση των παράνομων πινακίδων;
• Σκοπεύετε να συστήσετε έναν Ενιαίο Φορέα, ο οποίος να είναι αποκλειστικά υπεύθυνος για τις υπαίθριες διαφημιστικές πινακίδες και να αποφεύγεται έτσι ο κατακερματισμός των αρμοδιοτήτων σε διάφορους φορείς;
Ο ερωτών βουλευτής
Γρηγόρης Ψαριανός

(περισσότερα…)

Συνάντησα το Δήμαρχο Γαλατσίου, κ. Kυριάκο Τσίρο τον Απρίλιο του 2009 (στα πλαίσια της έρευνας για το ντοκιμαντέρ μου Προσοχή: Φονικές διαφημίσεις), ακριβώς ένα χρόνο πριν η παρούσα κυβέρνηση αναλλάβει δράση ενάντια στις παράνομες διαφημιστικές πινακίδες. Ο Δήμαρχος ήταν ο μόνος μέχρι τότε που είχε καθαρίσει εντελώς το Δήμο του απ’ τις παράνομες πινακίδες. Και πράγματι μπαίνοντας στα όρια του Γαλατσίου απ’ την ομώνυμη οδό, ο οδηγός παρατηρεί ότι οι πινακίδες είναι εξαφανισμένες. Υπάρχουν μόνο κάποιες σε ταράτσες (υπευθυνότητας ΥΠΕΧΩΔΕ), καθώς και σε στάσεις λεωφορείων, για τις οποίες υπάρχουν συμφωνητικά, τα οποία μου δήλωσε ο ίδιος ότι δε θα ανανεωθούν. Τώρα είναι Νοέμβριος του 2010, προεκλογική περίοδος. Τέσσερις μέρες πριν τις δημοτικές εκλογές, κι ενώ ο κ. Τσίρος ζητάει απ’ το λαό την ανανέωση της θητείας του, δέχεται επίθεση από ένα κανάλι, το οποίο συνδέεται με τις διαφημιστικές πινακίδες. Τυχαίο; Δε νομίζω.

Δείτε το video, είναι διαφωτιστικό.