Πηγή: http://www.psomiadisfriends.gr

Γνωρίζω όπως οι περισσότεροι τον κ. Ψωμιάδη ως έναν πολιτικό που εμφανίζεται πολύ συχνά στις τηλεοπτικές οθόνες. Δε συμφωνώ μαζί του σε πλήθος θεμάτων, αλλά δεν είναι εδώ αυτό το θέμα μου. Πρόσφατα άρχισαν να με ακολουθούν στο Twitter οι «Φίλοι του Παναγιώτη Ψωμιάδη». Από εκείνο το λογαριασμό οδηγήθηκα στην ομώνυμη ιστοσελίδα http://www.psomiadisfriends.gr και δοκίμασα μια έκπληξη. Απ’ τη φωτογραφία που έχουν επιλέξει οι διαχειριστές της σελίδας, ως τη δομή και το περιεχόμενο, είδα κάτι φρέσκο, με χιούμορ και νεανική αισθητική χωρίς την ξύλινη και παρωχημένη γλώσσα που ξέρουμε. Εδώ είναι ολοφάνερο ότι γίνεται μια προσπάθεια να προσεγγιστεί ο νεαρόκοσμος του διαδικτύου, μ’ έναν τρόπο θεμιτό και αναμενόμενο (το κεντρικό βίντεο είναι απ’ την εκπομπή «ράδιο αρβύλα»). Όμως ψάχνοντας να βρω ποιοί είναι αυτοί οι φίλοι του κ. Ψωμιάδη, δε βρήκα ούτε ένα όνομα, γεγονός που με έκανε καχύποπτο. Γιατί αυτοί οι φίλοι επιλέγουν την ανωνυμία; Μήπως πρόκειται περί ενός διαφημιστικού website που απευθύνεται στους νεότερους ψηφοφόρους; Αν είναι κάτι τέτοιο, τότε πρέπει αυτό να αναφέρεται ξεκάθαρα στη σελίδα, ειδάλλως πρόκειται περί αντιδεοντολογικής πρακτικής. Αν δεν είναι, αν δηλαδή οι διαχειριστές της σελίδας δεν είναι υπάλληλοι διαφημιστικής εταιρείας ή εταιρείας δημόσιων σχέσεων ή δεν εργάζονται για τον υποψήφιο περιφερειάρχη, τότε πρέπει επίσης να το δηλώσουν. Στο διαδίκτυο δεν καταθέτουμε την ταυτότητά μας, αλλά όταν διεκδικούμε δημόσιο ή άλλο αξίωμα, οφείλουμε στην κοινωνία να είμαστε διαφανείς και καθαροί. Το να δημιουργούμε εντυπώσεις στο Διαδίκτυο είναι κάτι εύκολο, αλλά τελικά έχει το αντίθετο αποτέλεσμα όταν επιχειρούμε να εξαπατήσουμε τους χρήστες. Γι’ αυτο προτείνω στους ανθρώπους αυτούς να αναγράψουν στην σελίδα τους ποιοί είναι και τί σχέση έχουν με τον υποψήφιο. Είναι θέμα δεοντολογίας και ηθικής τάξης πολύ σοβαρό. Επαναλαμβάνω ότι στο διαδίκτυο, εμείς καθορίζουμε τα πράγματα. Πριν παγιωθούν στρεβλές κι ανοίκειες πρακτικές, καλό είναι επιτέλους να εφαρμόσουμε τη δεοντολογία.

Με καμπάνια του ο Δήμος Αμαρουσίου εμφανίζεται ως πρωταγωνιστής στις αποξηλώσεις παράνομων διαφημιστικών πινακίδων, φτάνοντας -προκλητικότατα,  λες και απευθύνεται σε άσχετους- να ισχυριστεί ότι ακόμα και οι κινήσεις της κεντρικής εξουσίας ακολούθησαν το παράδειγμά του (!), πράγμα που δεν είναι καθόλου αληθές. Αν οποιοσδήποτε ακολουθούσε το παράδειγμα του εν λόγω Δήμου, το πρόβλημα δε θα λυνόταν ποτέ. Ο Δήμος Αμαρουσίου, όντως ξήλωνε αυτά τα τρία χρόνια παράνομες πινακίδες, αλλά ανεχόταν την ύπαρξη εκατοντάδων άλλων. Σε πολλά σημεία μάλιστα οι πινακίδες εμφανίζονταν ξανά στα ίδια σημεία -το έχω καταγράψει με την κάμερά μου. Επίσης, ο Δήμος Αμαρουσίου, εξακολουθούσε όλα αυτά τα χρόνια να συνεργάζεται με τις επιχειρήσεις της υπαίθριας διαφήμισης, εισπράτοντας ποσά για παράνομες πινακίδες. Σήμερα ωστόσο, που η κεντρική εξουσία, το υπουργείο Υποδομών, το γραφείο του Πρωθυπουργού και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, έχουν κινητοποιηθεί αποτελεσματικά, ο Δήμος θέλει να εμφανίζεται ως πρωτοπόρος. Η αλήθεια είναι ότι ο Δήμος αυτός ουδέποτε καθάρισε την πόλη απ’ την παράνομη υπαίθρια διαφήμιση, όπως το έκανε για παράδειγμα ο Δήμαρχος Γαλατσίου κ. Τσίρος. Ο Δήμος λοιπόν, μπορεί να ισχυρίζεται ότι πρωτοπόρησε στις αποξηλώσεις, αλλά η αλήθεια είναι ότι πρωτοπόρησε στη διαιώνιση του προβλήματος. (περισσότερα…)

Αυτοί οι άνθρωποι είναι θαμμένοι σ’ ένα ορυχείο της Χιλής, και θα μείνουν λέει εκεί για μήνες. Είναι πρώτο θέμα σήμερα παντού. Η ατυχία τους, πουλάει. Οι επάνω δεν μπορούν να περιμένουν και τους στέλνουν μικροκάμερες για ν’ ακούσουν τις εντυπώσεις τους. Χαίρουν άκρας υγείας λέει παρότι έχουν χάσει οχτώ κιλά ο καθένας. Το δείχνουν σε 45λεπτο βίντεο με nightshot ενεργοποιημένο. Κάνει ζέστη εκεί κάτω λέει γιατί φαίνονται να μην φορούν φανέλες. Είναι ιδρωμένοι και δείχνουν στο φακό τις ιατρικές προμήθειές τους. Είναι όλοι κι όλοι 33 λέει κι έχουν μούσια. 700 μέτρα κάτω απ’ την επφάνειά μας. Κάποτε θα γίνονταν θεατρικό έργο. Τώρα τους έχουμε σχεδόν σε απευθείας μετάδοση. «Έχουμε ήδη οργανώσει τη ζωή μας» λένε. «Εδώ διασκεδάζουμε, εδώ κάνουμε συναντήσεις, εδώ προσευχόμαστε». Θα τους στείλουν σίγουρα τηλεόραση και ίντερνετ, αλλά δεν ξέρω αν θα έχουν σήμα. Τους στέλνουν λέει αντικαταθλιπτικά και ειδικές ασκήσεις για να κρατιούνται υγιείς. Τους είπαν λέει ότι μπορεί να βγουν σε τέσσερις μήνες και το πήραν ψύχραιμα. Κάποιοι απ’ αυτούς θα πληρωθούν για να πουν την ιστορία. Μια τουλάχιστον ταινία θα γυριστεί. Δικηγόροι θα εξάγουν κέρδη. Εταιρείες θα πληρώσουν ακριβά. Εκατομμύρια τηλεθεατές θα ταυτιστούν και θα νιώσουν την ασφυξία του σπηλαίου. Παγιδευμένοι παρέα με κάμερες. Ριάλιτι στα έγκατα της γης. Φθηνό πρόγραμμα. Διαχείριση κρίσης μιας επιχείρησης που βλέπει να γίνεται θέμα στα Μέσα της υφηλίου. Έκθεση της απόγνωσης και υποτιθέμενη παροχή ελπίδας στους παγιδευμένους. Βιντεοκρατία.