Κατηγορία: Επικαιρότητα

Η κυβέρνηση συζητά σήμερα να επιβάλει επέβαλλε έναν επιπλέον φόρο 10% επί των εισοδημάτων των ελεύθερων επαγγελματιών που είναι άνω των 30 ετών, καταργώντας το αφορολόγητο των 10.500 €.

Στην Ελλάδα, όταν είσαι πάνω από 30, σημαίνει ότι έχεις κοινωνικοποιηθεί κι έχεις μάθει την κατάσταση. Δηλαδή, η κυβέρνηση γνωρίζει και παίρνει ως δεδομένο ότι στα 30 τους οι Έλληνες έχουν διδαχτεί πως όλοι φοροδιαφεύγουν, πως όλοι λαδώνουν και λαδώνονται, οπότε είναι έτοιμοι να παίξουν το παιχνίδι με αυτούς τους όρους. Τους βάζει λοιπόν η κυβέρνηση επιπλέον φόρο διότι παίρνει ως δεδομένο ότι έχουν κοινωνικοποιηθεί κατάλληλα κι ότι φοροδιαφεύγουν, ανεξάρτητα απ’ το αν το κάνουν ή αν τελικά έχουν μεγάλα κέρδη. Στα 31 του ο νέος έλληνας και η ελληνίδα θεωρούνται πλέον απ’ το κράτος «κανονικοί», ίδιοι δηλαδή με τους γονείς τους.

Κατόπιν τούτου, ας μην απορούμε που αργούν οι νέοι Έλληνες να απαγκιστρωθούν απ’ την οικογένεια ή που διαιωνίζουν απαράδεκτες συμπεριφορές κι αντιλήψεις. Ας μην απορούμε που δεν αλλάζει τίποτα. Όταν η ίδια η κυβέρνηση λαμβάνει οικονομικές αποφάσειες κυνικά, όταν παραιτείται από κάθε προσπάθεια χειραφέτησης και ενθάρρυνσης των νέων, πράγματι οι όποιες ελπίδες κοινωνικής (και διαγενεακής) δικαιοσύνης και αλλαγής έχουν εξανεμιστεί.

Για να εκλεγεί κάποιος σ’ ένα υψηλό κομματικό αξίωμα χρειάζεται σίγουρα ένα επίπεδο ευστροφίας, ικανότητας και γνώσης, όπως επίσης και αρκετές γνωριμίες, μια κάποια υποστήριξη από ισχυρά, ιστορικά στελέχη κ.λπ. Αν αυτός ο υποψήφιος έχει την τύχη να είναι γόνος κάποιου τζακιού, αν είναι πολύ ευκατάστατος, ή αν έχει τη στήριξη ισχυρών οικονομικών παραγόντων, όλα τα παραπάνω προαπαιτούμενα μπορούν να παρακαμφθούν. Αυτή είναι η αρχή μιας πολύ αναγνωρίσιμης ιστορίας για τα ελληνικά, και όχι μόνο, δεδομένα, που φτάνει ως και τις κυβερνήσεις. Η Πολιτική παύει να είναι το πεδίο της απόφασης, της συζήτησης, της λύσης, της έμπνευσης και καθίσταται μια τεχνική πωλήσεων και μάρκετινγκ: όποιος έχει τη μετρήσιμη δύναμη, το χρήμα και τις λεγόμενες διασυνδέσεις είναι μαζί διαφημιστής και προϊόν της κατεστημένης μικροπολιτικής και των εξαρτήσεων. Δηλαδή, καμία έκπληξη.

Το τεράστιο σκάνδαλο με τα «μαύρα ταμεία» της Siemens, μάς δίνει κάποια πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία για τη λειτουργία του σημερινού πολιτικού συστήματος. Ενός συστήματος που παρουσιάζει αρκετές ιδιομορφίες, αλλά συναντάται συστηματικά σε όλο το δυτικό, το λεγόμενο αναπτυγμένο κόσμο, αρκεί να θυμηθούμε αυτό που πολύ έυστοχα έχει γράψει ο γνωστός δημοσιογράφος ρεπόρτερ Γκρεγκ Πάλαστ, στο βιβλίο του «Δημοκρατία σε τιμή ευκαιρίας» (εκδ. Σύγχρονοι Ορίζοντες), ότι «οι μάχες για την αμερικανική προεδρία δεν θα έπρεπε πλέον να λέγονται εκλογές, αλλά δημοπρασίες». (περισσότερα…)