Απ’ το γραφείο τύπου του Δήμου Αμαρουσίου έλαβα σήμερα απάντηση στη χθεσινή και προχθεσινή μου ανάρτηση. Τη δημοσιεύω ως έχει:

Πρωτοπόρος εδώ και τρία (3) χρόνια ο Δήμος Αμαρουσίου, στην αποξήλωση των παράνομων διαφημιστικών πινακίδων

Με αφορμή σχόλιο σας που αναρτήθηκε στο blog σας, με τίτλο «Βρώμικος πόλεμος με φόντο την παράνομη υπαίθρια διαφήμιση», θα θέλαμε για την αποκατάσταση της αλήθειας να επισημάνουμε τα παρακάτω:

Από το 2007 μέχρι σήμερα ο Δήμος Αμαρουσίου, έχοντας θέσει ως προτεραιότητα την ενίσχυση της ασφάλειας όσων κινούνται στο οδικό δίκτυο της πόλης μας, αλλά και την αισθητική αναβάθμιση της εικόνας του Αμαρουσίου, πρωταγωνιστεί στην προσπάθεια για την αποξήλωση όλων των παράνομων διαφημιστικών πινακίδων, οι οποίες βρίσκονται στα όρια της πόλης.

Και το κάνουμε κόντρα σε ισχυρά επιχειρηματικά συμφέροντα, που διέθεταν ισχυρή πολιτική κάλυψη τα προηγούμενα χρόνια και αποκόμιζαν εκατομμύρια ευρώ σε βάρος της πόλης, της ποιότητας ζωής μας και της ασφάλειας χιλιάδων οδηγών.

Στο πλαίσιο αυτό, την τελευταία τριετία προχωρήσαμε στην απομάκρυνση περισσότερων από 500 παράνομων διαφημιστικών πινακίδων, οι οποίες είχαν τοποθετηθεί επί της Κηφισίας, σε βασικούς οδικούς άξονες της πόλης, αλλά και σε ταράτσες πολυκατοικιών.

Παράλληλα, απομακρύναμε περισσότερες από 8.200 αφίσες και banners που είχαν επίσης τοποθετηθεί παράνομα.

Το αποτέλεσμα της δράσης αυτής του Δήμου ήταν στα τέλη Απριλίου του 2010 να έχουν απομακρυνθεί όλες οι πινακίδες που βρίσκονταν κατά μήκος του οδικού δικτύου, και το Μαρούσι να είναι η πρώτη πόλη στο Λεκανοπέδιο χωρίς παράνομες διαφημιστικές πινακίδες.

Για την τοποθέτηση των πινακίδων αυτών, μάλιστα, έχουν επιβληθεί μέχρι σήμερα περισσότερα από 620 πρόστιμα στις εταιρείες που τις διαχειρίζονταν.

Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί ότι η επιχείρηση αποξήλωσης, πραγματοποιήθηκε αποκλειστικά με πόρους του Δήμου, χωρίς καμία οικονομική ενίσχυση από την Κεντρική Εξουσία, η οποία είναι εκείνη που ακολουθεί το παράδειγμά μας και την πρωτοβουλία του Δημάρχου Αμαρουσίου κ. Γιώργου Πατούλη.

Για την ακρίβεια το Υπουργείο Υποδομών μετά από πολλά χρόνια αδράνειας πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα ευαισθητοποιήθηκε και ξεκίνησε την αποξήλωση μόλις στις 26 Απριλίου 2010 από την Κηφισίας, έναν οδικό άξονα στον οποίο ο Δήμος Αμαρουσίου είχε ήδη αποξηλώσει σχεδόν το σύνολο των παράνομων πινακίδων, που βρίσκονταν στα όριά του.

Θεωρούμε, επομένως, ότι το σχόλιο στο blog σας που αναφέρεται σε «πρωτοβουλία της κυβέρνησης» αδικεί την προσπάθεια που καταβάλλει όλα αυτά τα χρόνια πρώτη απ’ όλους η Δημοτική Αρχή του Γιώργου Πατούλη, ώστε με σχέδιο και πρόγραμμα, κάθε μέρα που περνά, το Μαρούσι να γίνεται ακόμη πιο όμορφη, ακόμη πιο ασφαλής πόλη.

Και παρά τον πράγματι «βρώμικο πόλεμο» που δέχεται από πρόσωπα και επιχειρηματικά συμφέροντα που θίγονται διότι συνδέονται με την παράνομη υπαίθρια διαφήμιση, δεν πρόκειται να κάνει ούτε βήμα πίσω.

Πριν από 14 μήνες η μητέρα του Γιάννη Σταυρουλάκη, του άτυχου νέου που έχασε τη ζωή του πάνω σε μια παράνομη διαφημιστική πινακίδα στη Λεωφόρο Κηφισίας έστειλε μια σκληρή επιστολή στο Γιώργο Παπανδρέου, αρχηγό τότε της αξιωματικής αντιπολίτευσης, επισημαίνοντάς του ότι διαφημίζεται σε πινακίδες που θα μπορούσαν να σκοτώσουν νέους, όπως σκότωσαν και το δικό της γιο. Ήταν Μάιος του 2009, λίγο πριν τις Ευρωεκλογές. Την εποχή εκείνη οι πόλεις της Ελλάδας ήταν γεμάτες με τις προεκλογικές εικόνες και τα μηνύματα των πολιτικών κομμάτων, συμπεριλαμβανομένου και του ίδιου του σημερινού πρωθυπουργού, πάνω στις χιλιάδες παράνομες πινακίδες. Η πίεση των γονιών που έχασαν τα παιδιά τους εξαιτίας αυτών των πινακίδων δεν είχε αποδώσει ακόμα καρπούς. Μερικούς μήνες μετά όμως, με απόφαση του Γιώργου Παπανδρέου, το ΠΑΣΟΚ επέλεξε να μη χρησιμοποιήσει καθόλου την υπαίθρια διαφήμιση. Ήταν μια μεγάλη νίκη των γονιών που έχασαν τα παιδιά τους εξαιτίας της παράνομης υπαίθριας διαφήμισης. Αφού εκλέχθηκε πρωθυπουργός της χώρας, ο Γιώργος Παπανδρέου δεσμεύτηκε προσωπικά να λύσει το πρόβλημα της παράνομης υπαίθριας διαφήμισης, και τον Ιανουάριο του 2010 ανακοίνωσε τη σύσταση μιας διυπουργικής επιτροπής η οποία θα αναλάμβανε να καθαρίσει το τοπίο. Τον Απρίλιο του 2010 ανακοινώθηκε η ιστοσελίδα όπου πολίτες καταγγέλουν παράνομες πινακίδες, και ταυτόχρονα ξεκίνησαν οι αποξηλώσεις.

Για το θέμα αυτό γράφω ήδη απ’ το 2005. Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο το παρακολουθώ πολύ εντατικά. Σκηνοθέτησα ένα ντοκιμαντέρ με αυτό το θέμα (Προσοχή: Φονικές διαφημίσεις) κι έχω αφιερώσει πλήθος αναρτήσεων και σχολίων μου στο blog και τα άλλα social media για την παράνομη υπαίθρια διαφήμιση. Όλο αυτό το διάστημα έχω δει ανθρώπους να μιλούν, να επιτίθενται, να φωνάζουν ενάντια στην παράνομη διαφήμιση, αλλά κανένας, εκ του αποτελέσματος, δεν έκανε πράξη όσα είπε. Με εξαίρεση το Δήμαρχο Γαλατσίου, κ. Τσίρο, όλοι οι υπεύθυνοι για το θέμα αποδείχθηκαν άσφαιροι, λίγοι. Φαίνεται ότι πολλοί χρησιμοποίησαν τη ρητορική για την παρανομία ως επικοινωνιακό εργαλείο. Η έκφραση της πολιτικής βούλησης κατάντησε ένα κενό περιεχομένου πυροτέχνημα. Μέχρι χθες ήταν πολιτικώς ορθό να μιλάς ενάντια στην παράνομη διαφήμιση, αλλά ουσιαστικά να μην κάνεις τίποτα. Ήταν κάτι επιτρεπτό, κάτι νόμιμο και ηθικό. Έπρεπε να πάρει το θέμα προσωπικά επάνω του ο νυν Πρωθυπουργός για να δούμε κάτι σοβαρό να γίνεται. Ο προηγούμενος, προφανώς δεν ήθελε να το λύσει. Κάποια στελέχη του βέβαια, όπως ο κ. Σταθάκης και η κ. Πιπιλή, πίεζαν ουσιαστικά για να λυθεί το θέμα, αλλά δεν υπήρχε ουσιαστική βούληση ούτε απ’ τον ίδιο, ούτε απ’ το κόμμα του, ούτε απ’ τους κοντινούς του συμβούλους. (περισσότερα…)

Ο τόπος του εγκλήματος

Στις 27 Μαρτίου 2010, στη Λεωφόρο Κηφισού, έχασε τη ζωή του από παράνομη διαφημιστική πινακίδα, ο 27χρονος Μιχάλης Βατράνης. Η συνοδηγός του επέζησε. Εκείνος όχι. Σήμερα, 2 μήνες μετά το τραγικό δυστύχημα, η φονική πινακίδα έχει ξηλωθεί, αλλά λίγα εκατοστά πιο πέρα, έχει ξεφυτρώσει μια νέα. Οι γονείς του απευθύνουν έκκληση να κλείσει επιτέλους αυτός ο μακάβριος κατάλογος νέων θυμάτων. Και μαζί, οι υπόλοιποι γονείς που θρηνούν θύματα εξαιτίας της παράνομης υπαίθριας διαφήμισης. Οι αποξηλώσεις πινακίδων συνεχίζονται, το ίδιο και οι νεκροί… Αν δε γίνει κάτι δραστικό, αύριο μπορεί να είναι καθένας μας…

Προσέξτε την τραγική ομοιότητα των παρακάτω φωτογραφιών. Είναι, κατά τη γνώμη μου, συγκλονιστική.

Δύο δυστυχήματα από παράνομες πινακίδες, δύο νεαρά άτομα νεκρά, δύο πανομοιότυπες φωτογραφίες, δύο ίδια εγκλήματα, δύο αναπάντητα γιατί;

Αποστόλης Μολυβιάτης, 24 Αυγούστου 2009

Μιχάλης Βατράνης, 27 Μαρτίου 2010