Για όσους αγνοούν το νόημα της λέξης “τρολ”, να πω ότι πρόκειται για μυθικά τέρατα που τρομοκρατούν πολίτες. Στο Διαδίκτυο η έννοια του τρολ είναι συνυφασμένη με χρήστες που μπαίνουν σε συζητήσεις και τις καταστρέφουν. Μια σύντομα περιήγηση στο Twitter είναι αρκετή για να δεις πώς λειτουργούν τα τρολ. Στην πραγματικότητα, τα τρολ κυριαρχούν στο δημόσιο διάλογο. Και δεν κυριαρχούν μόνο στο Διαδίκτυο. Όλη η δημόσια σκηνή, χωρίς υπερβολή, είναι στοιχειωμένη απ’ την κουλτούρα της λεγόμενης τρολιάς.

Τί άλλο από τρολιά είναι για παράδειγμα ο αναπόδεικτος ισχυρισμός ότι μας ψεκάζουν; Αν παρακολουθήσεις τις δηλώσεις, τις αντιδράσεις, τις κινήσεις των πολιτικών, των σχολιαστών, των δημοσιογράφων, κι όλων όσων παρεμβαίνουν στη δημόσια ατζέντα, συνειδητοποιείς ότι βαρύτητα αποκτούν κυρίως οι εντυπωσιοθηρικές, βαρύγδουπες κι ανόητες φράσεις και προτάσεις. Όσο πιο εξωφρενική είναι η έκφραση, η διατύπωση, αλλά και η ουσία αυτού που λέγεται τόσο περισσότερες πιθανότητες έχει να ακουστεί δημοσίως και να «συζητηθεί». Όσο πιο ψύχραιμη, πιο διαλεκτική, πιο συναινετική και σοβαρή είναι μια πρόταση, τόσο λιγότερες πιθανότητες έχει να φτάσει στα αυτιά του κόσμου. (περισσότερα…)

Ως ψηφιακό όχλο αποκαλώ το σύνολο των βιαστικών χρηστών του Διαδικτύου που σερφάρει στα γρήγορα τις σελίδες Κοινωνικής Δικτύωσης, φυλλομετρώντας τις πληροφορίες για ελάχιστα δευτερόλεπτα και διαμοιράζοντάς τις αστραπιαία χωρίς να το πολυσκεφτεί. Δηλαδή σχεδόν όλοι εμείς. Και λέω «σχεδόν» γιατί μερικοί από εμάς, κάποιες φορές, αφιερώνουμε λίγο χρόνο για να στοχαστούμε, να διασταυρώσουμε, να δώσουμε χρόνο στην επεξαεργασία των πληροφοριών.

Το λεγόμενο virality ή spreadability των πληροφοριών απευθύνεται σε αυτό το πολυπληθές είδος των χρηστών που αφιερώνουν ελάχιστο χρόνο στην επεξεργασία των πληροφοριών, αλλά είναι έτοιμοι να τις διαμοιράσουν όταν αναγνωρίσουν σε αυτές “κάτι”.

Θα σας δώσω ένα συγκεκριμένο παράδειγμα για να γίνω πιο σαφής. Την προηγούμενη Τετάρτη ξεκίνησα να ανεβάζω ένα μυθιστόρημά μου σ’ αυτό το μπλογκ.

Γνωρίζω ότι οι δυνητικοί αναγνώστες μου είναι πολυάσχολοι. Ότι δεν έχουν χρόνο για διάβασμα. Κι ότι ίσως δε τους λέει τίποτα η λογοτεχνική μου πλευρά γιατί έχουν πολύ πιο σημαντικά πράγματα να τους απασχολούν. Όμως εγώ έχω γράψει αυτό το ογκώδες μυθιστόρημα και θέλω να το προσέξουν. Έχω τους λόγους μου, όπως έχουν κι εκείνοι τους λόγους τους π.χ. να αδιαφορούν. Αναρτώ το ογκώδες μυθιστόρημα σε συνέχειες στο μπλογκ μου και μόνο ελάχιστοι, φίλοι μου κυρίως, του δίνουν κάποια σημασία.

Θα είχα πολύ περισσότερες ευκαιρίες να διαβαστεί το μεγάλο κείμενό μου:

1. Αν χρησιμοποιούσα ακραία προκλητική γλώσσα. (περισσότερα…)