Καθώς η χώρα μας εξακολουθεί να είναι στις πρώτες θέσεις των θυμάτων από τροχαία συμβάντα, και το ραδιόφωνο να έχει μεγάλη επιρροή και διεισδυτικότητα ανάμεσα στους οδηγούς, προτείνω στους παραγωγούς και τους ραδιοφωνικούς σταθμούς να εντάξουν στις εκπομπές και στη ροή τους το μήνυμα της οδικής ασφάλειας.

Τα τροχαία είναι η πρώτη αιτία θανάτου στις ηλικίες 15-24, και στη χώρα μας εξαφανίζουν κάθε χρόνο ένα χωριό 2.000 κατοίκων. Τα τροχαία είναι μια τεράστια πληγή, ψυχολογική, ηθική, κοινωνική και οικονομική. Έχοντας στα χέρια μας ένα τόσο δυνατό μέσο, είναι ύβρις να μην το αξιοποιούμε.

Σε πρώτη φάση μπορούν να ευαισθητοποιηθούν οι ραδιοφωνικοί παραγωγοί, να συνειδητοποιήσουν πόσο μεγάλο θέμα είναι η οδική ασφάλεια, και σταδιακά να την εντάξουν στην αφήγησή τους. Σε δευτερη φάση μπορούν να γίνουν πιο οργανωμένες δράσεις, εκπομπές, συζητήσεις, σποτ, που θα θέτουν το θέμα σε όλες τις βάσεις του.

Αν σας ενδιαφέρει η ιδέα μου επικοινωνήστε μαζί μου να την συζητήσουμε.

manolis[at]andriotakis.gr

Τις τελευταίες ημέρες στην επικαιρότητα κυριάρχησε ο θάνατος ενός νέου παιδιού σ’ ένα λούνα παρκ. Πολύ σωστά τα Μέσα ασχολήθηκαν εκτενώς με το τραγικό συμβάν, εκθέτοντας, κάπως αργά είναι αλήθεια, τις ανεπάρκειες των ελεγκτικών μηχανισμών και τις παθογένειες των αδειοδοτικών διαδικασιών. Αυτό που δε συνειδητοποιούμε είναι ότι αντίστοιχες τραγωδίες, με πολύ συγκεκριμένες ευθύνες, συμβαίνουν καθημερινά, στους ελληνικούς δρόμους, χωρίς να απολαμβάνουν την παραμικρή δημοσιότητα. Η αντιστοιχία είναι σοκαριστική: αμέτρητα τροχαία συμβαίνουν γιατί ένας δήμαρχος δεν έκανε καλά τη δουλειά του, γιατί ένας κρατικός λειτουργός ολιγώρησε, γιατί η κοινωνία των πολιτών αδιαφόρησε, γιατί ένας συμπολίτης μας έκανε του κεφαλιού του, γιατί όλοι μας συναινέσαμε ή κάναμε τα στραβά μάτια για κάτι που αργά ή γρήγορα θα κόστιζε ζωές.

ant154

Στη χώρα μας, αν ένα τροχαίο δεν είναι πολύνεκρο, αν δεν εμπλέκεται κάποιος διάσημος, αν δεν υπάρχει κάτι ιδιαίτερα εντυπωσιακό στην ιστορία, δεν τυγχάνει ευρείας κάλυψης απ’ τα Μέσα. (περισσότερα…)

Πριν ξεκινήσει να εργάζεται στο πλευρό ανθρώπων με προβλήματα όρασης, η Χριστίνα ταξίδευε στον κόσμο για να δει από κοντά την ποικιλία της ανθρώπινης δράσης. Ήταν ένα ντροπαλό κορίτσι που ήθελε να γνωρίσει τον κόσμο. Η δίψα της για νέες εμπειρίες ήταν τεράστια. Όσοι τη γνώρισαν έλεγαν το ίδιο: η Χριστίνα ήταν πάντα ένα γελαστό κορίτσι που δίψαγε να ζήσει. Απ’ το σχολείο κιόλας, ξεχώρισε. Ήταν η καλύτερη μαθήτρια μακράν. Πέρασε στη Νομική Σχολή απ’ όπου αποφοίτησε με άριστα. Ασχολήθηκε με εναλλακτικά οικολογικά κινήματα, έγινε ακτιβίστρια, πήρε διδακτορικό στην πολιτική επιστήμη. Όσοι τη γνώρισαν ήταν βέβαιοι ότι μια μέρα η Χριστίνα θα έκανε κάτι σπουδαίο στη ζωή της. Πριν από 2 χρόνια γνώρισε τον Σπύρο. Έγιναν ζευγάρι αμέσως. Μετά, η Χριστίνα βρήκε δουλειά στο Παρίσι. Ο Σπύρος στις Βρυξέλλες. Η Χριστίνα το Πάσχα ήρθε στην Ελλάδα να δει την οικογένειά της. Πηγαίνοντας προς το χωριό της, είπε να βγάλει μια selfie με το κινητό της για να τη στείλει στον αγαπημένο της και στους φίλους της στο facebook. Δεν πρόσεξε το απότομο φρενάρισμα του προπορευόμενου οχήματος, βγήκε στο αντίθετο ρεύμα και καρφώθηκε με ταχύτητα επάνω σ’ έναν τοίχο. Η Χριστίνα ξεψύχησε στην άσφαλτο. Ακαριαία. Ήταν μόλις 33 ετών.

Η παραπάνω ιστορία δεν είναι αληθινή. Θα μπορούσε όμως. Βασίζεται σ’ ένα αληθινό γεγονός. Προχθές μια νεαρή γυναίκα σκοτώθηκε στις ΗΠΑ, την ώρα που αναρτούσε μια selfie φωτογραφία της στο Facebook.

http://youtu.be/PQhLY8bGV5k