Κατηγορία: Συστατικά

Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που όταν τα προσπερνάς δεν θυμάσαι αν πράγματι τα είδες.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που τα διαφοροποιεί το λογότυπο στην είσοδό τους.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που στεγάζουν χιλιάδες γραφειοκράτες.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που φυλάσσονται από ογκώδεις βαριεστημένους άνδρες.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που τα σημαντικότερα γίνονται κεκλεισμένων των θυρών.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που προκαλούν θυμηδία κι ενίοτε σεβασμό.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που φωτογραφίζονται μόνο από δημοσιογράφους.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που έχουν πολλούς καταστροφείς εγγράφων.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που οι τοίχοι τους θα είχαν πολλά να πουν.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που χτίστηκαν για να στεγάσουν το μέλλον.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που άνθρωποι διαπραγματεύονται στο όνομα άλλων ανθρώπων.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που δεν είδαν ποτέ άστεγο στο κατώφλι τους.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που υπογράφουν συμβόλαια και συνθήκες.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που οι ειλικρινείς κουβέντες λέγονται σε κλειδωμένες τουαλέτες.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που σε κάνουν να θέλεις να τερματίσεις τη ζωη σου.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που τα παράθυρά τους είναι μάλλον διακοσμητικά.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που οι εξουσίες λατρεύουν να αγαπούν.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που μέχρι και οι κατσαρίδες τα απεχθάνονται.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που μέχρι και οι καθαρίστριες υπογράφουν συμφωνίες εμπιστευτικότητας.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που θα ‘λέγες ότι είναι και μαυσωλεία ευνουχισμένων ποιητών.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που δεν έχεις τι άλλο να κάνεις απ’ το να αποδείξεις τη δύναμή σου.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που λες, σήμερα και χθες και αύριο γράφεται η επίσημη ιστορία.

Ο μεγαλοαπατεώνας με χειροπέδες κάνει το σήμα της νίκης

Χθες είδα ένα όνειρο.

Ήταν 2020. Στην Ελλάδα δεν υπήρχε καμία μαφία να εκβιάζει ή να κλέβει, καμία συντεχνία να κοιτάζει μόνο το δικό της συμφέρον, κανένας ανεύθυνος συνδικαλιστής, επιχειρηματίας ή δικαστικός ή απλός πολίτης να υπονομεύει το κοινό καλό. Η χωρά κυβερνιόταν από έντιμους, ικανούς κι αδιάφθορους πολιτικούς. Οι πολίτες σέβονταν τους νόμους. Υπήρχε παντού ευημερία, κοινωνική ειρήνη, δικαιοσύνη. Όλα κυλούσαν ήρεμα, όμορφα, γλυκά. Ώσπου ένας άνθρωπος, ένα απ’ τα πιο δημοφιλή και αγαπητά πρόσωπα της χώρας, ηθοποιός, επιχειρηματίας, πρωταθλητής στο χαντ σέικινγκ, συγγραφέας, τραγουδιστής, και πολιτικός με αριστερές καταβολές, συλλαμβάνεται για μια μεγάλη απάτη, την πιο μεγάλη απάτη όλων των εποχών. Όλοι αρχίζουν να αναρωτιούνται τί δεν πήγε καλά και πως φτάσαμε ως εδώ. Ο άνθρωπος αυτός κατάφερε να ρίξει όλο το δημόσιο ταμείο έξω. Χρημάτιζε τους πάντες, διακινούσε πλαστά στοιχεία και στατιστικά, ήταν η προσωποποίηση της απάτης. Κανείς δεν ήθελε να παραδεχτεί ότι η ευημερία και η πρόοδος της κοινωνίας στηριζόταν στις αθέμιτες πρακτικές αυτού του ανθρώπου γι’ αυτό ξεκίνησαν μεγάλες διαδηλώσεις υποστήριξής του.

Στην απολογία του υποστήριξε ότι τα έκανε όλα για το καλό της πατρίδας.

Η απονομή της δικαιοσύνης ήταν άμεση κι αυστηρότατη. Ισόβια κάθειρξη. Ο μεγαλοαπατεώνας πήγε άμεσα στη φυλακή. Οι διοικητές της χώρας όμως συνειδητοποίησαν ότι ο άνθρωπος που μόλις έβαλαν στη φυλακή, ήταν ο κινητήριος μοχλός της οικονομίας και της κοινωνίας. Πλέον, κανείς δεν εφάρμοζε τους νόμους, κανείς δεν πλήρωνε τους φόρους, κανείς δε σεβόταν τον άλλο. Ο λαός ζητούσε την αποφυλάκιση του συμβόλου του. Κι επειδή δεν είχε ξεχαστεί η κουλτούρα της ανοχής, όντως ο αγαπητός μεγαλοαπατεώνας αποφυλακίστηκε στα 2 χρόνια. Κι όταν βγήκε έγινε αμέσως αρχηγός ενός κόμματος. Οι ψηφοφόροι θυμούνταν τους πατεράδες και τους παππούδες τους που έλεγαν ότι ένας μεγαλοαπατεώνας θα μας σώσει. Έτσι κι έγινε. Όταν έγιναν εκλογές ο μεγαλοαπατεώνας ορκίστηκε πρωθυπουργός. Κι όταν πήρε την πρώτη του απόφαση ξύπνησα.

Είμαι ξαπλωμένος σε μια ξαπλώστρα, κάτω απ’ την ομπρέλα και διαβάζω το τελευταίο βιβλίο του Ουελμπέκ, στριμωγμένος ανάμεσα σε δεκάδες άλλους, σε μια πολύβουη, αλλά όμορφη παραλία. Μπροστά μου μια φωνάσκουσα τετραμελής οικογένεια. Ο σύζυγος ψάχνεται για κουβέντα. Έχει αφιερώσει το πολύ πέντε λεπτά σε κάθε δραστηριότητα, πέντε λεπτά ρακέτες με το γιο, πέντε λεπτά ρακέτες με την κόρη, πέντε λεπτά να πιεί τον φραπέ, πέντε λεπτά καβγάς με τη σύζυγο, πέντε λεπτά να καπνίσει ένα τσιγάρο, πέντε λεπτά αθλητική εφημερίδα, πέντε λεπτά σκανάρισμα της παραλίας, πέντε λεπτά θαυμασμός των οπισθίων μιας νεαρής, πέντε λεπτά να ξεφυλλίσει το κουτσομπολίστικο περιοδικό της συζύγου, πέντε λεπτά πλατσούρισμα στη θάλασσα, πέντε επιπλέον λεπτά με κάθε παιδί παιχνίδι στην άμμο, ο τύπος έχει εξαντλήσει κάθε δυνατό πεντάλεπτο, κι έχει χάσει κάθε ενδιαφέρον για την παραλία. Σημειωτέον, όλα αυτά τα έχει κάνει με τέτοιο τρόπο ώστε να μην μείνει τίποτα απαρατήρητο απ’ τους άλλους. Έχουν περάσει ήδη τα πέντε λεπτά βαρεμάρας, ώσπου στρέφεται σε ‘μένα. (περισσότερα…)