Κατηγορία: Τεχνολογία


Δε με αφορά καθόλου το πόσους φίλους μπορεί να έχει κάποιος. Στην πραγματικότητα, κι όπως σε πολλά άλλα πεδία, δεν έχει σημασία τόσο η ποσότητα όσο η ποιότητα. Τώρα που βιώνεται συλλογικά κι ατομικά μια μεγάλη κρίση, η φιλία αναδεικνύεται σε μια τεράστια αξία. Τώρα συνειδητοποιείς, ίσως περισσότερο από ποτέ άλλοτε, ότι χωρίς τους άλλους, χωρίς τους προσφιλείς, τους αγαπημένους άλλους, η ζωή γίνεται ακόμα πιο δύσκολη, ακόμα πιο αβίωτη. Δεν αναφέρομαι σε κάποια ιδιοτελή χρήση της σχέσης αναγκαστικά. Δεν αναφέρομαι αναγκαστικά στους “συνοδοιπόρους”, τους “συντρόφους” και τους κάθε λογής “συναγωνιστές”. Ο φίλος, η φίλη δεν είναι μόνο αυτός ή αυτή που θα σε βοηθήσει να επιτύχεις ή να επιτύχετε ένα στόχο, φίλος είναι κι αυτός που απλά και κοινότοπα θα είναι πλάι σου, σιωπηλά στα δύσκολα ή στα εύκολα, αυτός που θα μπορεί να υπερβαίνει τις διαφορές και τις διαφωνίες και θα είναι προσανατολισμένος πάντα στη σύνθεση, στο μαζί. Η φιλία είναι μια νησίδα ομορφιάς κι ελευθερίας απ’ τον κάματο των στόχων και των επιδιώξεων. Ο φίλος είναι σημαντικός και μόνο που υπάρχει. Ο φίλος δε δικάζει, δεν ανταγωνίζεται, δεν ψάχνει ευκαιρία να πληγώσει. Ο φίλος προστατεύει, γλυκαίνει, κάνει την εμπειρία της ζωής πιο υποφερτή κι ανάλαφρη. Ο φίλος μοιράζεται καθετί που μπορεί να μοιραστεί. Ο φίλος σου μπορεί να είναι αριστερός, δεξιός, κεντρώος ή αναρχικός, λευκός, μαύρος, ομοφυλόφιλος. Αρκεί να νιώθετε ότι είστε φίλοι. (περισσότερα…)

Για να πεισθούμε ότι δεν καινοτομούν μόνο οι ξένοι, ιδού η Ελληνικής έμπνευσης τούρτα που διεκδικεί  επάξια τον τίτλο του πιο χρήσιμου και «παχυντικού» γκάτζετ της χρονιάς: η iTourta! Καλό μήνα! Και καλό φθινόπωρο!

Γνωστ. Τράβηξα τη φωτογραφία σε μια βιτρίνα των Ζαχαροπλαστείων «Αγαπητός» στη Θεσσαλονίκη, αλλά η ανάρτηση δεν έχει κανένα διαφημιστικό σκοπό.


Διαβάζω εδώ και καιρό ένα επιχείρημα υπέρ της ανώνυμης δημοσίευσης γνώμης κι έρευνας το οποίο κατά τη γνώμη μου είναι σκοταδιστικό, αντιδημοκρατικό κι εν πολλοίς στρεβλό. Λένε κάποιοι ότι στο Διαδίκτυο, η ανωνυμία μας κάνει να προσέχουμε τα περιεχόμενα κι όχι τις μορφές, να δίνουμε βαρύτητα σε αυτά που λέγονται κι όχι σε αυτούς που τα λένε. Με μια πρώτη ματιά το επιχείρημα φαίνεται βάσιμο. Τέλος στις αυθεντίες, στους σταρ, στους κάθε λογής επώνυμους και διάσημους. Καλωσήρθατε στον ισότιμο κόσμο της ανωνυμίας, όπου κάθε άποψη στέκεται ισότιμα δίπλα στις άλλες, χωρίς τη διαμεσολάβιση των ειδικών, των ειδημόνων, των επαϊόντων. Το Διαδίκτυο και η ανωνυμία ως δομικό χαρακτηριστικό του, δίνει τη δυνατότητα στον καθένα να διατυπώσει μια άποψη, να δημοσιεύσει μια έρευνα χωρίς να χρειάζεται να πάρει έγκριση από κάπου, κι αυτό είναι πολύ σημαντικό. Σε κάποιες -εξαιρετικές- περιπτώσεις είναι πιθανό να είναι ακόμα και επιβεβλημένη η ανωνυμία. Όμως η ανώνυμη δημοσίευση, σύμφωνα με τους θιασώτες του επιχειρήματος, εξασφαλίζει de facto την ισοτιμία των απόψεων κι όχι μόνο κατά περίπτωση.

Κατά τη γνώμη μου αυτό είναι ό,τι πιο σκοταδιστικό θα μπορούσε κάποιος να φανταστεί. Φυσικά κι έχει μεγάλη σημασία ποιός λέει τί. Η άποψη ενός πυρηνικού φυσικού για ένα θέμα ασφάλειας εργοστασίου πυρηνικής ενέργειας είναι απείρως πιο σημαντική απ’ την άποψη ενός νεαρού που έχει διαβάσει 2 βιβλία και περνά τον ελεύθερο χρόνο του στα Social Media. Όχι ότι δεν έχει βαρύτητα η άποψή του, κάθε άλλο, αλλά όπως και να το κάνουμε, η γνώμη και η έρευνα ενός ανθρώπου που έχει ξοδέψει χρόνο και χρήμα, που έχει αφιερωθεί σε ένα ή περισσότερα ζητήματα κι έχει δεσμευτεί με την υπογραφή του, είναι πολύ πιο βαρύνουσα απ’ τη γνώμη ενός κακοπληροφορημένου, ημιμαθούς πολίτη που πηγαίνει σε δημόσια wi-fi spots για να διανείμει τι σοφία του. (περισσότερα…)