Κατηγορία: Τηλεόραση

Τελευταία, βλέπω τις πολιτικές συζητήσεις στην τηλεόραση με μειούμενο ενδιαφέρον. Σκέφτομαι ότι τα τελευταία χρόνια οι πολιτικές συζητήσεις στην τηλεόραση, αλλά και στο ραδιόφωνο, γίνονται όλο και πιο αδιάφορες, όλο και πιο βαρετές, όλο και πιο ανούσιες. Κάθε υποψήφιος αναμασά ένα ποίημα, ανταλλάσσει κάποια συνθήματα με τους αντιπάλους του και περνάμε στο επόμενο θέμα. Δεν έχω τίποτα με τους δημοσιογράφους που κάνουν τις συνεντεύξεις αν και πιστεύω ότι θα έπρεπε να επιμένουν ώστε να λαμβάνουν πιο συγκεκριμένες απαντήσεις κι όχι τις γνωστές αοριστολογίες. Τα ίδια τα Μέσα όμως, με την ταχύτητά και τον όγκο των πληροφοριών, τους υποχρεώνουν να στέκονται στην επιφάνεια των θεμάτων, να ευνοούν τις απαντήσεις-συνθήματα, τις υπεκφυγές, την αοριστολογία, την εντυπωσιοθηρία. Τα ελάχιστα λεπτά που έχουν στη διάθεσή τους οι υποψήφιοι κοιτάζουν να τα διαθέσουν ώστε να αποκομίσουν κάποιο όφελος, να μιλήσουν σε ψηφοφόρους-στόχους κι όχι στο να διατυπώσουν τις θέσεις και τις προτάσεις τους με σαφήνεια και καθαρότητα.  (περισσότερα…)

Είδα χθες το βράδυ την εκπομπή NETWEEK με την κ. Έλλη Στάη στη ΝΕΤ -και δεν ήταν η πρώτη φορά. Αυτό που μου έχει κάνει εντύπωση είναι ότι απ’ την πλευρά των δημοσιογράφων καλούνται τα ίδια πρόσωπα. Έχω μετρήσει τουλάχιστον 3 φορές την παρουσία των κ.κ. Κύρτσου και Φελέκη για παράδειγμα, κι αναρωτιέμαι ποιό είναι το κριτήριο της πρόσκλησης των ίδιων δημοσιογράφων ή ακόμα και των ίδιων σχολιαστών. Έχουν κάποια αποκλειστική σύμβαση εμφάνισης στην εκπομπή οι συγκεκριμένοι δημοσιογράφοι ή απλά προτιμούνται απ’ την παραγωγή γιατί είναι έγκριτοι; Το γεγονός ότι κάτω απ’ τους τίτλους τους αναφέρονται οι ιστοσελίδες και οι εφημερίδες τους, δε συνιστά άραγε διαφήμισή τους; Το ότι καλούνται οι ίδιοι δε μπορεί παρά να μας βάζει σε σκέψεις. Δεν υπάρχουν άραγε άλλοι δημοσιογράφοι στη χώρα ώστε να φιλοξενηθούν στο δημόσιο κανάλι; Πώς μπορούν κάποιοι να το χρησιμοποιούν προνομιακά; Η δημόσια τηλεόραση πρέπει να είναι ανοικτή σε όλους. Υπάρχουν δεκάδες κι ίσως εκατοντάδες δημοσιογράφοι που θα μπορούσαν να κάνουν ερωτήσεις στα πολιτικά κι άλλα πρόσωπα που καλεί η δημόσια τηλεόραση. Γιατί δεν καλούνται ποτέ; Γιατί καλούνται τα ίδια και τα ίδια πρόσωπα; Η δημόσια τηλεόραση πληρώνεται απ’ όλους τους πολίτες, κι ανήκει σε όλους τους πολίτες, όχι σε μια χούφτα προνομιούχων.

Νομίζω ότι η διοίκηση της δημόσιας τηλεόρασης πρέπει να δώσει απαντήσεις σ’ όλα αυτά.

Η απάντηση στην ερώτηση του τίτλου είναι προφανώς αρνητική. Ας μειώσουμε δραστικά τα θύματά μας, ας κατέβουμε απ’ την πρώτη θέση των απωλειών Πανευρωπαϊκά, ας κάνουμε κάτι ουσιαστικό για την οδική ασφάλεια και μετά ας κάνουμε και χιούμορ για την οδική μας συμπεριφορά. Μέχρι τότε όμως, ας σεβαστούμε τη μνήμη των χιλιάδων αδικοχαμένων ανθρώπων που σκοτώθηκαν στην άσφαλτο εξαιτίας της εγκληματικής απροθυμίας μιας ολόκληρης κοινωνίας να αλλάξει, να αντιμετωπίσει σοβαρά τα θέματά της και με λίγα λόγια να εκπολιτιστεί.

Την Παρασκευή 3 Μαρτίου στο κανάλι ΑΝΤ1 προβλήθηκε η εκπομπή Galileo που ανάμεσα σε άλλα θέματά της παρουσίασε ένα αφιέρωμα στους Έλληνες οδηγούς. Ομολογώ ότι είναι ό,τι πιο χυδαίο θα μπορούσε να κάνει ένα Μέσο, σε σχέση μ’ ένα τόσο μεγάλο και σοβαρό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε εδώ και δεκαετίες στη χώρα μας. Αν έχετε χρόνο να δείτε και κάποιο άλλο επεισόδιο αυτής της εκπομπής θα καταλάβετε αμέσως ότι το Galileo είναι ένα πρόγραμμα χαμηλής ποιότητας, που κάνει λέει την επιστήμη διασκέδαση, μ’ έναν λόγο ειρωνικό κι εφηβικό που υποβιβάζει όλα τα θέματα στο επίπεδο της πλάκας και του σαρκασμού.

Όμως το συγκεκριμένο επεισόδιο ήταν πραγματικά εκτός κάθε αποδεκτού ορίου. Στη χώρα με τους περισσότερους νεκρούς και τραυματίες από τροχαία σε ολόκληρη την Ευρώπη, στη χώρα όπου η οδική ασφάλεια είναι ένα εντελώς υποτιμημένο θέμα για την πολιτική και τα Media, βρίσκουμε τηλεοπτικό χρόνο να μιλήσουμε για την απαράδεκτη κατάσταση στους δρόμους μας με φθηνό χιούμορ και ειρωνία; Χωρίς καν να αναφερόμαστε στη θλιβερή στατιστική; Στους χιλιάδες ανθρώπους που έχουν χαθεί άδικα στους Ελληνικούς δρόμους; Θα ήθελα να σας παρακαλέσω να δείτε το σχετικό βίντεο (είναι 20 λεπτά) και μετά να απαντήσετε στα απλά ερωτήματα: Μ’ αυτή την αντιμετώπιση βλέπετε εύκολο να αλλάζει κάτι στην οδική μας ασφάλεια; Αν τα Μέσα, που έχουν βέβαιο διαπαιδαγωγικό ρόλο, αντιμετωπίζουν αυτό το τεράστιο ζήτημα με αυτή την ελαφρότητα και την έλλειψη ευαισθησίας, πώς περιμένουμε απ’ τον πολίτη να αλλάξει κάποια στιγμή; Πώς περιμένουμε απ’ το διπλανό μας κάτι καλύτερο όταν του προβάλλουμε την πραγματικότητα ως κάτι το αναπόφευκτο;

Απ’ την αρχή της εκπομπής ο παρουσιαστής παρουσιάζει με σκωπτικό τρόπο την κατάσταση στους Ελληνικούς δρόμους, σαν να μην υπάρχουν αιτίες, σαν να προκύπτουν όλα από παρθενογέννεση. Στο κόνσεπτ της εκπομπής εντάσσεται μια γερμανίδα ερευνήτρια αγνώστων λοιπών στοιχείων, τη γερμανίδα “Μέρκελ” (!!!) όπως λέει κατά λέξη ο παρουσιαστής, που ως “άλλη τρόικα” έρχεται να δει αν ισχύουν οι φήμες ότι η Αθήνα είναι η πρωτεύουσα με τις πιο ακραίες συμπεριφορές της Ευρώπης όσον αφορά την κυκλοφορία. Πουθενά στην εκπομπή δεν ακούγεται ότι αυτό ισχύει, κι ότι είμαστε πρώτοι μαζί με τη Ρουμανία, σε νεκρούς και τραυματίες στην Ευρώπη. Η Έλενα λοιπόν έρχεται ως “ερευνήτρια του Galileo” να ανακαλύψει αν είναι έτσι τα πράγματα χωρίς ποτέ να μας λέει ποιό είναι το συμπέρασμά της. Η έρευνά της περιλαμβάνει κυκλοφορία ως πεζή, καθώς και εξετάσεις για την απόκτηση άδειας οδήγησης.

(περισσότερα…)