Η εμπειρία είναι κοινή: Χιλιάδες από εμάς οδηγούμε κι έχουμε συχνά την προσοχή μας στραμένη στις τιμές που αναγράφουν τα πρατήρια, κάνοντας συγκρίσεις, και ψάχνοντας για την πιο φθηνή. Κι αντί κάποιο υπουργείο να μας προστατεύσει απ’ αυτό το επικίνδυνο σπορ, μας λέει ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα…

Πριν λίγες ημέρες το Υπουργείο Εσωτερικών δημοσιοποίησε μια εγκύκλιο η οποία αναφερόταν στις πινακίδες των πρατηρίων υγρών καυσίμων. Ουσιαστικά, η εγκύκλιος λέει ότι τα πρατήρια επιτρέπεται να τοποθετούν στο πεζοδρόμιο μπροστά τους, μόνο μια πινακίδα με το σήμα και τις τιμές τους, κι ότι θα πρέπει να πάρουν άδεια απ’ τους Δήμους. Σίγουρα, αυτή η ρύθμιση βάζει μια τάξη καθώς τα περισσότερα πρατήρια τοποθετούν παραπάνω από μια πινακίδα στα πεζοδρόμια. Όμως η εγκύκλιος δεν προχωρά ένα βήμα παραπέρα, για να μας αποδείξει ότι η πολιτεία βάζει σαν προτεραιότητα της κατ’ αρχήν την Οδική Ασφάλεια.

Αλήθεια, το συζήτησαν αυτό το θέμα με ανθρώπους που γνωρίζουν;

Οι τιμές των βενζινάδικων, όπως λέει και ο γνωστός Ιαβέρης, είναι μια απ’ τις πολύ βασικές αιτίες απόσπασης της προσοχής των οδηγών. Στην εποχή του Διαδικτύου, υπάρχει η δυνατότητα οι καταναλωτές να ενημερώνονται διαρκώς για τις τιμές. Φαντάζομαι επιπλέον, ότι θα υπάρχουν κι άλλοι τρόπο γνωστοποίησης των τιμών μέσα από άλλες υπηρεσίες. Ιδού πεδίο δόξης λαμπρό για επιχειρηματίες που θέλουν να δραστηριοποιηθούν στην ΝΟΜΙΜΗ ενημέρωση των καταναλωτών… Κι εν πάση περιπτώσει, η εγκύκλιος επιτρέπει την αναγραφή των τιμών στις πινακίδες των πρατηρίων αλλά δεν θέτει προδιαγραφές. Δηλαδή μπορεί κάποιος πρατηριούχος να βάλει τις τιμές του με τεράστιους αριθμούς, κόκκινους να αναβοσβήνουν;

Θυμηθείτε ότι πριν από μερικούς μήνες, είχαμε ένα νεκρό πάνω σε μια παρόμοια πινακίδα…

Και τώρα ψηφίστε…

1.056 παράνομες πινακίδες, 1.056 νίκες

Εδώ και 8 μήνες είμαστε μάρτυρες της εκτενέστερης επιχείρησης αποξήλωσης παράνομων διαφημιστικών πινακίδων. Όταν τον Ιανουάριο του 2010 ο Πρωθυπουργός ανακοίνωνε τη σύσταση διυπουργικής επιτροπής με στόχο την πάταξη της παράνομης διαφήμισης, πολλοί είπαν ότι το έργο το έχουμε ξαναδεί. Πράγματι, το 2004 ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων είχε γίνει μια τιτάνια προσπάθεια να αφαιρεθούν όλες οι διαφημιστικές πινακίδες απ’ το οδικό δίκτυο της πόλης. Στις κύριες, μεγάλες αρτηρίες, όντως αυτό είχε συμβεί. Λίγους μήνες μετά ωστόσο, το τοπίο είχε επανέλθει στην προηγούμενη κατάστασή του: παράνομες κι επικίνδυνες διαφημιστικές πινακίδες παντού.
Τον Απρίλιο του 2010 λοιπόν η πολιτική βούληση του Πρωθυπουργού οδήγησε πρακτικά στη δεύτερη μεγαλύτερη επιχείρηση αποξήλωσης πινακίδων. Η ανακοίνωση έγινε στο Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων απ’ τον υπουργό κ. Ρέππα, τους υφυπουργούς κ. Σηφουνάκη και κ. Μαγκριώτη καθώς και τον υφυπουργό προστασίας του πολίτη κ. Βούγια. Μαζί εγκαινιάστηκε και η ιστοσελίδα www.illegalsigns.gov.gr
(περισσότερα…)

Ενώ μαίνεται ένας εμφύλιος πόλεμος όλων εναντίον όλων στους ελληνικούς δρόμους, ενώ αφανίζεται κάθε χρόνο ο πληθυσμός ενός ολόκληρου χωριού 1.500 και πλέον ανθρώπων, η πολιτεία επιμένει να επιρρίπτει τις ευθύνες των τροχαίων στα θύματα και στους πολίτες, αποφεύγοντας έτσι τις κραυγαλέες δικές της ευθύνες.

Η ερώτηση είναι: οι θεσμοί, το κράτος, οι επιχειρήσεις, δεν έχουν ευθύνη για τον εμφύλιο πόλεμο στους δρόμους μας;

Η Ελληνική Αστυνομία επιβεβαίωσε σήμερα αυτό που είχε γράψει πρόσφατα ο Γιώργος Κουβίδης, ότι οι νεκροί από τροχαία δυστυχήματα στις φετινές γιορτές αυξήθηκαν εντυπωσιακά. Στο δελτίο Τύπου της βλέπουμε πού αποδίδονται αυτά τα δυστυχήματα με γραφήματα και στοιχεία. Οι αιτίες λοιπόν των 54 θανατηφόρων τροχαίων (έναντι 43 το ίδιο διάστημα πέρσι) που οδήγησαν σε 63 νεκρούς (έναντι 49 πέρσι), σύμφωνα με την πολιτεία είναι:

16 η υπερβολική ταχύτητα
15 η κίνηση στο αντίθετο ρεύμα
13 λοιπά αίτια (οδήγηση υπό επήρεια αλκοόλ, κλπ)
5 η παραβίαση προτεραιότητας
5 η απόσπαση προσοχής

Για άλλη μια φορά, και τεχνηέντως, όλη η ευθύνη επιρρίπτεται στα θύματα, που έτρεχαν, κινούνταν στο αντίθετο ρεύμα, οδηγούσαν υπό την επήρεια αλκοόλ, παραβίαζαν την προτεραιότητα, ή δεν είχαν την προσοχή τους στο τιμόνι. Μάλιστα. Εννοείται ότι όπως σε όλα τα πράγματα, υπάρχει η ατομική ευθύνη. Καθένας είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του. Αλλά δεν είναι λίγο ύποπτο όταν αφαιρούμε το άτομο απ’ το περιβάλλον του; Σε ποιές συνθήκες δρουν κι αντιδρούν οι έλληνες οδηγοί, πεζοί, κ.λπ.; Όταν στους ελληνικούς δρόμους υπάρχει ανομία, όταν υπάρχει ατιμωρησία, όταν η επιθετική οδήγηση είναι μια συνηθισμένη κατάσταση, σε τι ωφελεί η επίκληση της ατομικής ευθύνης και μόνον; Είναι σκόπιμη άραγε αυτή η πρακτική απόδοσης όλων των ευθυνών επάνω στο άτομο; Οι θεσμοί, οι αρμόδιοι, το κράτος, οι επιχειρήσεις, δεν έχουν ΚΑΜΜΙΑ ευθύνη για τον εμφύλιο πόλεμο στους δρόμους μας; Μήπως έτσι διαγράφουν τις δικές τους, σοβαρότατες ευθύνες; (περισσότερα…)