Είναι πιθανό κάποιοι παλαιοί αναγνώστες αυτού του μπλογκ να έχουν παραξενευτεί με τις προσωπικές αναρτήσεις που κάνω τους τελευταίους μήνες. Απ’ το 2004 που ξεκίνησα το μπλόγκινγκ μέχρι πέρυσι απέφευγα να αναφέρομαι στην ατομική μου ιστορία. Αυτό άλλαξε όταν άρχισα να βγαίνω από μια μεγάλη και βαθιά προσωπική κρίση. Ουσιαστικά όταν ένιωσα ήσυχος κι ασφαλής με τον εαυτό μου, είπα ότι δεν έχω κανέναν λόγο να μη μιλώ και για τον εαυτό μου. Τώρα πλέον μπορώ να ανοίγομαι και να μοιράζομαι με περισσότερους αυτά που βιώνω και θεωρώ χρήσιμα για τους άλλους. (περισσότερα…)

Τον Ιούνιο του 2007 είχε κυκλοφορήσει το βιβλίο μου Blog. Ειδήσεις απ’ το δικό σου δωμάτιο (εκδ. Νεφέλη), κι είχα ξεκινήσει με τη Μέντη Μέγα να ερευνούμε το ντοκιμαντέρ πάνω στο ίδιο θέμα από εντελώς διαφορετική σκοπιά. Εκείνη την εποχή, λίγο καιρό πριν από τις εθνικές εκλογές, τα μπλογκ ήταν πολύ ανεβασμένα στην ατζέντα των Μέσων. Ο Στάθης Χαϊκάλης της Communication Effect είχε μια πολύ ωραία ιδέα: να κάνει μια ημερίδα για τα μπλογκ στην προεκλογική περίοδο και να υποχρεώσει τους πολιτικούς να μιλήσουν για τα μπλογκ. Ήταν θυμάμαι μια πολύ ζεστή ημέρα του καλοκαιριού (16 Ιουνίου 2006), όταν βρεθήκαμε πολλοί μπλόγκερ κι άλλοι ενδιαφερόμενοι σε μια αίθουσα ξενοδοχείου να παρακολουθούμε εισηγήσεις πολιτικών και στελεχών κομμάτων για το μπλόγκινγκ. Καθώς βρισκόμασταν στη φάση της έρευνας για το ντοκιμαντέρ, πήρα την κάμερα και πήγα. (περισσότερα…)

Βιώσιμο μοντέλο λειτουργίας: Δωρεάν ή επί πληρωμή; Μια μεγάλη συζήτηση που αφορά όλη τη βιομηχανία της δημιουργικότητας.

Αν ένα Μέσο Ενημέρωσης και Ψυχαγωγίας θέλει να είναι εντελώς ανεξάρτητο θα πρέπει να μη στηρίζεται στα διαφημιστικά έσοδα, αλλά στον οβολό των θεατών, αναγνωστών, χρηστών του.

Γιατί να θέλει την ανεξαρτησία απ’ τη διαφήμιση; Γιατί η ανεξαρτησία αφήνει το Μέσο ελεύθερο να κάνει απερίσπαστο την πραγματική δουλειά του. Βέβαια, εδώ υπάρχει ένα πρόβλημα. Όταν το Μέσο εξαρτάται απ’ τη διαφήμιση, προσπαθεί να την προσελκύσει με διάφορους τρόπους, ενώ ταυτόχρονα αποφεύγει να δυσαρεστήσει τους διαφημιζόμενους. Γίνεται με λίγα λόγια υπάκουο στα κελεύσματα της αγοράς των πωλητών. Όταν εξαρτάται απ’ τους χρήστες αναγκάζεται να υπακούει στα κελεύσματα των αγοραστών, μια ποιοτική διαφορά που δεν πρέπει να μας καθησυχάζει. Στο Διαδίκτυο, όπου οι παραγωγοί περιεχομένου θέλουν να έλξουν κλικ από θεατές για να έχουν περισσότερα κλικ σε διαφημίσεις, υποχρεώνονται να ρίξουν την ποιότητα του περιεχομένου, να το κάνουν όσο πιο φθηνό κι εύκολο γίνεται, για να αυξάνουν τη δημοτικότητά τους.

Όταν ένα Μέσο δίνει το περιεχόμενό του δωρεάν ουσιαστικά πουλά τους καταναλωτές στους διαφημιστές. Αγοράζει δηλαδή την προσοχή των ανθρώπων. Τους λέει με άλλα λόγια: δείτε αυτό το ενδιαφέρον περιεχόμενο δωρεάν, αλλά μαζί δείτε κι αυτές τις διαφημίσεις. Το ίδιο συμβαίνει και με τις δωρεάν Διαδικτυακές πλατφόρμες. Σου παρέχονται δωρεάν κι εσύ είσαι υποχρεωμένος να βλέπεις διαφημίσεις. Πρόκειται για ένα βιώσιμο μοντέλο ενημέρωσης, που έχει κυριαρχήσει τα τελευταία χρόνια στην τηλεόραση, σε πολλές εφημερίδες, και στις ιστοσελίδες. Όμως αυτό το μοντέλο παρουσιάζει κάποια στρεβλωτικά χαρακτηριστικά που συμβάλλουν στην αναξιοπιστία και την εχθρότητα προς τα Μέσα. Τα περισσότερα Μέσα εκλαμβάνονται σαν πομποί προπαγάνδας κι είναι όντως έτσι. Άλλος προπαγανδίζει καταναλωτικά ή ιδεολογικά προϊόντα, άλλος διαφημίζει κόμματα και πολιτικές, άλλος διαφημίζει τοστιέρες. Οι περισσότεροι στηρίζονται σε τρίτους, κι όχι στο κοινό τους, κι η πραγματική τους δουλειά είναι να ευχαριστήσουν τους χρηματοδότες τους. (περισσότερα…)