Κατηγορία: Media


Εδώ και 5 χρόνια σχολιάζουμε φήμες, δηλώσεις, διαρροές για τον περίφημο “μπλογκονόμο”. Όπως λέει ο E-lawyer κι ο λαός “ήμουν νιός και γέρασα”. Η πολιτική ηγεσία, και οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών φέρονται να επεξεργάζονται νόμους σχετικά με τη δημοσίευση στα μπλογκ, και κάθε τόσο, με δυσάρεστες πάντα αφορμές εξαγγέλουν ρυθμίσεις, χωρίς ποτέ να προχωρούν στην υλοποίηση κάποιας συγκεκριμένης πρότασης. Οι αντιδράσεις απ’ την πλευρά των χρηστών ποικίλουν, αλλά η πιο συχνή είναι βέβαια αρνητική. Οποιαδήποτε παρέμβαση εκλαμβάνεται απ’ την πλευρά τους ως απειλή για την ελευθερία του λόγου. Ωστόσο, γύρω απ’ το πνεύμα αυτής της ρύθμισης-φάντασμα υπάρχουν πολλές παρερμηνείες και παρεξηγήσεις. Κατ’ αρχήν το διακύβευμα του όποιου μελλοντικού νόμου είναι η άρση του απορρήτου ακόμα και σε περιπτώσεις συκοφαντικής δυσφήμισης. Με το ισχύον καθεστώς άρση του απορρήτου γίνεται σε περιπτώσεις εκβίασης. Μέχρι αυτή τη στιγμή κανείς δεν έχει διατυπώσει σοβαρά κάποια πρόταση περί “κατάργησης της ανωνυμίας των μπλογκ”, όπως λένε μερικοί. Αν κάποιος ανώνυμος blogger δεν τελεί αδίκημα, αν δεν συκοφαντεί, αν δεν εκβιάζει, αν δεν μεταδίδει ψευδείς ειδήσεις, μπορεί φυσικά να διατηρεί την ανωνυμία του. (περισσότερα…)

Η προτελευταία μεγάλη καινοτομία του εγχώριου Τύπου ήταν το παραγέμισμα των εφημερίδων με cd, DVD, ομπρέλες, σαμπουάν κ.λπ. κι η τελευταία ήταν ο δωρεάν Τύπος. Για το δωρεάν Τύπο έχω πει αρκετά. Αυτό που σκέφτομαι ωστόσο τον τελευταίο καιρό, είναι ότι τα νεανικά δωρεάν έντυπα που εκδίδονται στη χώρα μας, είναι πολύ πιο αξιοπρεπή και παρουσιάζουν μια πιο καθαρή εικόνα όσων ζούμε. Εντάξει κάνουν ελάχιστη έρευνα, είναι εντελώς εξαρτημένα απ’ τη διαφήμιση, αλλά κρατούν ένα αρκετά υψηλό επίπεδο στα άρθρα γνώμης. Εν πάση περιπτώσει δεν φέρονται σαν να είναι κάτι άλλο, δίνουν βήμα σε πολλούς νέους ανθρώπους, κι επιπλέον, έχουν κάνει ένα πολύ σοβαρό άνοιγμα στο Διαδίκτυο. Ίσως ο δωρεάν Τύπος, με τις ανεπάρκειες και τους περιορισμούς του, να είναι το μοναδικό φως και το εκκολαπτήριο των νέων παραδειγμάτων στο άμεσο μέλλον.
Αλλά βέβαια το μέλλον εξαρτάται κι απ’ το τι θα κάνουν τα μεγάλα εκδοτικά και μιντιακά συγκροτήματα.
Τα παραδοσιακά Media στην Ελλάδα διακατέχονται από μια πολύ συντηρητική λογική, είναι φοβικά και συχνά εχθρικά απέναντι στο νέο. Όταν βλέπουν ότι δε μπορούν να κάνουν αλλιώς, υιοθετούν ξένα μοντέλα, μόνο και μόνο για να είναι στη μόδα (βλέπε Social Media). Πρώτα απ’ όλα, τα Ελληνικά Media φοβούνται την καινοτομία γιατί στηρίζουν τη δύναμή τους στη μετριότητα. Θεωρούν ότι οι καταναλωτές τους έχουν μέτρια προς χαμηλή αντίληψη, κι άρα τα προϊόντα τους είναι εξίσου μέτρια και χαμηλά. Επιπλέον, με ελάχιστες εξαιρέσεις, τα Ελληνικά Media είναι οχήματα επίτευξης αλλότριων σκοπών, και γι’ αυτό είναι δευτερεύουσας σημασίας το καθαυτό προϊόν τους. Και τέλος, τα Μέσα έχουν παγιώσει έναν τρόπο λειτουργίας που ακόμα λειτουργεί, και τα κάνει βιώσιμα (αν και καταχρεωμένα).
Ωστόσο τώρα τα πράγματα αναγκαστικά αλλάζουν. Το Διαδίκτυο αλλάζει συθέμελα τα μοντέλα και τις πρακτικές. Αν τα παραδοσιακά Μέσα δεν ανοίξουν στις νέες ιδέες και τους νέους ανθρώπους, σε λίγα χρόνια θα ‘χουν περάσει στην Ιστορία. Γι’ αυτό αντί να φοβούνται την καινοτομία, καλό είναι να φοβούνται το επικείμενο ξεπέρασμά τους, μήπως και κινητοποιηθούν. Αρκετοί λένε ότι ίσως και να είναι αργά. Θα επανέλθω.

Θέλω να πω προκαταβολικά σε όσους δε θελήσουν να διαβάσουν την παρακάτω ανάρτηση ότι δεν έχω καμία απολύτως σχέση με τον κ. Οικονόμου, ή το κόμμα του ή οποιονδήποτε γύρω απ’ αυτόν.

Η σελίδα του βουλευτή και πρόσφατα αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών κ. Παντελή Οικονόμου στο Facebook έχει μετατραπεί σε κανονικό βόθρο. Δεκάδες συμπολίτες μας επισκέπτονται τη σελίδα κι αφήνουν σχόλια εξαιρετικά προσβλητικά, εξαιρετικά απειλητικά, εξαιρετικά βίαια. Ομολογώ ότι ντρέπομαι ακόμα και να κάνω λινκ σ’ αυτά. Όποιος έχει χρόνο και διάθεση να προβληματιστεί για την ποιότητα των αντιδράσεων, βάζει στην αναζήτηση του Facebook το όνομα του υπουργού κι οδηγείται στη σελίδα του, η οποία έχει γίνει στόχος εκτεταμένης ψηφιακής επίθεσης από πολίτες που τον κατηγορούν για «προδοσία».

Κανείς δε θα ‘θελε να είναι στη θέση του ανθρώπου αυτού, ή στη θέση της οικογένειάς του. Είμαι βέβαιος ότι αυτοί που τον βρίζουν, θα εξαγριώνονταν αν κάποιος απειλούσε έτσι τα παιδιά τους. Η όλη εικόνα συνιστά μια εικονική δημόσια διαπόμπευση. Οι κρεμάλες και οι αγχόνες που επικαλούνται διάφοροι είναι εδώ, εικονικές, ψηφιοποιημένες, αλλά εξίσου ζωνντανές.

Απ’ τη στιγμή που ανακοινώθηκε η υπουργοποίηση του κ. Οικονόμου, δεκάδες άνθρωποι σπεύδουν να του εκφράσουν διαδικτυακά τη δυσαρέσκειά τους. Γιατί; Γιατί ο βουλευτής είχε εκφράσει υποτίθεται αντιμνημονιακή άποψη, και τώρα δέχεται να υποστηρίξει το μνημονιακό έργο της κυβέρνησης. Γράφω υποτίθεται γιατί ακόμα κι αυτό αμφισβητείται. Η αλήθεια είναι ότι αμέσως μόλις ανακοινώθηκε η ανάληψη των καθηκόντων του κυκλοφόρησε στο Twitter ένα κείμενό του, το οποίο φέρεται να αφαίρεσε ο υπουργός απ’ τη σελίδα του, κι ήταν ξεκάθαρα ενάντια στο μνημόνιο. Ωστόσο, όπως μου επισήμανε ο Κωνσταντίνος Αλεξάκος, στην κοινοβουλευτική του ομιλία ο κ. Οικονόμου χαρακτηρίζει το μνημόνιο «ασυναρτησία».

Εν πάση περιπτώσει, το θέμα μου δεν είναι αυτό. Ακόμα κι αν ο κ. Οικονόμου έχει διαπράξει κάτι «προδοτικό» απέναντι σε κάποιους συμπολίτες μας, αυτό που γίνεται στη σελίδα του στο Facebook είναι πραγματικά απαράδεκτο, κι άξιο μελέτης για τη σχέση μας με τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύσωης. (περισσότερα…)