Κατηγορία: Media

Όταν ένα προϊόν είναι ελαττωματικό, διαμαρτυρόμαστε σ’ εκείνον που μας το πούλησε. Συχνά φωνάζουμε μέχρι να μας το φτιάξουν ή να το αντικαταστήσουν. Ελαττωματικό είναι το προϊόν που δεν επιτελεί τη λειτουργία για την οποία προορίζεται ή που παρουσιάζει κάποιο πρόβλημα στη λειτουργία του. Μπορεί αυτό που θα πω να είναι γενικευτικό, αλλά νομίζω ότι ανταποκρίνεται κατά πολύ στην πραγματικότητα. Η ελληνική τηλεόραση, μπορεί μεν να επιτελεί τις λειτουργίες της, να διασκεδάζει και να ενημερώνει, αλλά το προϊόν της παράγει στρεβλά πρότυπα και συμπεριφορές. Γι’ αυτό ως καταναλωτές, θα μπορούσαμε να ζητήσουμε μέχρι και την αντικατάστασή του επικαλούμενοι τα ψυχικά προβλήματα που μας προκαλεί. (περισσότερα…)

Συνέδριο για τα Social Media μας λέει ότι οι καταναλωτές είναι ψάρια που οι επιχειρήσεις θα ψαρέψουν στα κοινωνικά δίκτυα.

Στις 22 Μαρτίου θα γίνει ένα συνέδριο για τα Social Media, που απευθύνεται σε στελέχη επιχειρήσεων (πιθανότατα στη διαφήμιση και τις δημόσιες σχέσεις), με τίτλο «Σκάβοντας το κοινωνικό χρυσωρυχείο». Ναι, σωστά διαβάσατε. Το συνέδριο έχει θέμα του τις ανασκαφές που κάνουν οι επιχειρήσεις για να βγάλουν χρυσό. Το κοινωνικό χρυσωρυχείο είναι οι χρήστες των Κοινωνικών Μέσων, οι πολίτες που συμεμετέχουν στα κοινωνικά δίκτυα, με άλλα λόγια ο καθένας μας. Και χρυσωρύχος οι εταιρείες. Αντιγράφω απ’ την ιστοσελίδα της ημερίδας: (περισσότερα…)

Εσύ που μιλάς για την κρίση της δημοσιογραφίας, μήπως είσαι κι εσύ μέρος της; Κι αν ναι τί κάνεις γι’ αυτό; Αρκείσαι στο να δίνεις συνεντεύξεις και να γράφεις άρθρα για την κρίση;

Άκουγα πρόσφατα έναν πολύ γνωστό δημοσιογράφο να μιλά για τη δημοσιογραφία και την κρίση της. Ο επαγγελματίας αυτός είναι άνω των 50 κι έχει υψηλή θέση σε Μέσο Ενημέρωσης. Τον άκουγα λοιπόν να μιλά στην τηλεόραση, σαν να μιλούσε για κάποια τρίτη χώρα, να εξηγεί το πρόβλημα λεπτομερώς, να μνημονεύει γεγονότα και στοιχεία, αλλά ποτέ να μη συμπεριλαμβάνει τον εαυτό του στο πρόβλημα. Λίγη αυτοκριτική, και λίγη αυτοσυνειδησία λέω εγώ, δε βλάπτει. Η γενιά των σημερινών πενηντάρηδων κι εξηντάρηδων έχει βοηθήσει πολύ στον εκφυλισμό της δημοσιογραφίας. Τα κυρίαρχα φαινόμενα του κιτρινισμού, της αδιαφάνειας, του νεποτισμού και της αναξιοκρατίας, της υποταγής στη διαφήμιση, της συντεχνιακής λογικής, έχουν καλλιεργηθεί και διαιωνιστεί απ’ αυτή τη γενιά. Είτε τα έχουν ανεχθεί είτε τα έχουν υποθάλψει, οι δημοσιογράφοι που κατέχουν διευθυντικές θέσεις σήμερα στον Τύπο και γενικά τα Μέσα, φέρονται σα να μην έχουν καμία ευθύνη. Στην πραγματικότητα, φέρονται σαν οι δικές τους πράξεις να μην έχουν καμία ευθύνη για την αναξιοπιστία των Μέσων. Το ίδιο βέβαια ισχύει και για τους δημοσιογράφους που δεν είναι διευθυντές. Όλοι έχουν βιοποριστεί απ’ αυτό το σαθρό σύστημα και το μόνο που έχουν να πουν τώρα στην κοινωνία είναι ότι η δημοσιογραφία περνά κρίση. Λες κι η κρίση είναι θέλημα θεού. (περισσότερα…)