Κατηγορία: Media

Πληθαίνουν τα κρούσματα συκοφαντικών, υβριστικών, εκβιαστικών, χυδαίων ιστολογίων που επιτίθενται σε πρόσωπα που φέρουν όνομα και επώνυμο. Πλέον τα περιστατικά βρίσκονται στην ημερίσια διάταξη. Όλο και πιο συχνά διαβάζουμε τη λέξη μπλογκ με αρνητικό πρόσημο. Τί συμβαίνει; Φύγαμε απ’ τη φάση εξιδανίκευσης του Μέσου και περάσαμε αίφνης στη δαιμονοποίησή του; Η αλήθεια είναι ότι το Μέσο αντιμετωπίστηκε απ’ την αρχή με όρους γηπέδου, δηλαδή απόλυτης, πιστής αποδοχής της ομάδας και απόλυτης φοβικής απόρριψης του αντιπάλου. Ελάχιστοι έσκυψαν πάνω απ’ τα φαινόμενα, τις διάφορες δυνατότητες αλλά και τους κινδύνους, με ειλικρινές ενδιαφέρον για το κοινό, αλλά και το ατομικό καλό, για την κοινωνία, την ποιότητα των Μέσων Ενημέρωσης και Έκφρασης. Η υποδοχή των Νέων Μέσων έγινε άγαρμπα, άτσαλα, χωρίς περίσκεψη. Όλοι στο ψητό και γρήγορα γιατί έχουμε αργήσει. (περισσότερα…)

Τις τελευταίες δεκαπέντε ημέρες, στον ημερήσιο Τύπο δημοσιεύονται πολλές αναλύσεις. Το ίδιο, κι ίσως με μεγαλύτερη ένταση συμβαίνει και στο Διαδίκτυο. Στην τηλεόραση επίσης, βλέπουμε κάποιες σποραδικές αναλύσεις, εντός του προγράμματος, ανάμεσα στις διαφημίσεις και τις εικόνες απ’ τις οδομαχίες. Ο ιστορικός του μέλλοντος θα έχει πολλή δουλειά να κάνει, αν θελήσει να αναζητήσει τον αντίκτυπο της δολοφονίας του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου. Όπως επίσης θα έχει και πολλή δουλειά για να εντοπίσει ποιές θεωρούσε ο «ομιλών κόσμος», οι διανοούμενοι, οι καλλιτέχνες, οι πολιτικοί κ.λπ. τις αιτίες των εχθροπραξιών που ακολούθησαν το γεγονός.

Ο ιστορικός του μέλλοντος θα δυσκολευτεί πολύ να αφουγκραστεί τη μύχια επιθυμία ή το φόβο της σημερινής κοινωνίας, διότι η κοινωνία έχει κατακερματιστεί σε τέτοιο βαθμό που ακόμα και τα προφανή καταλήγουν να ανταγωνίζονται μεταξύ τους. Το μόνο που ίσως ενώνει τους πολίτες ως δυνητικός συνδετικός κρίκος είναι ο πειρασμός να ενταχτούν όλοι στο αυθόρμητο, στο ανεξέλεγκτο, στη συλλογική εκδήλωση των συναισθημάτων του θυμού και της απόγνωσης. Και μετά; Ο ιστορικός του μέλλοντος, προνομιούχος εξ’ ορισμού θα ξέρει. Όμως εμείς εδώ έχουμε πιθανότατα για άλλη μια φορά το συλλογικό κι ατομικό καθήκον να εμποδίσουμε την επανάληψη της αιμοσταγούς Ιστορίας. (περισσότερα…)

Το καλοκαίρι που μας πέρασε ο Jason Calacanis, ανακοίνωσε «με βαριά καρδιά και πολλή περίσκεψη» ότι θα αποσυρθεί απ’ το ιστολογείν, καθώς «αυτό ήταν το σωστό για τον ίδιο και την οικογένειά του». Ο Calacanis είναι ο ιδρυτής της Weblogs, Inc., μιας εταιρείας δικτύωσης ιστολογίων που πωλήθηκε στην AOL, κι ένα απ’ τα πλέον επιφανή μέλη της αμερικανικής μπλογκόσφαιρας. Την είδηση τη διαβάζω στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού Economist, σ’ ένα άρθρο με τίτλο «Oh, Grow up» (άντε, μεγάλωσε). To blogging, αναφέρει το περιοδικό, έπαψε να είναι αυτό που ήταν, γιατί έγινε mainstream. Κι ακολουθεί το άρθρο, στο οποίο διαφαίνεται μια κάποια αποδυνάμωση του Μέσου, κι ένα σχεδόν κυνικό άδειασμα των ελπιδοφόρων χαρακτηριστικών του. Για το Economist τα ιστολόγια ήταν μια μόδα, κάτι επαναστατικό ενδεχομένως, που όμως πέρασε, δίνοντας τη θέση του σε νέες διαδικτυακές εφευρέσεις και μόδες όπως τα μικρο-ιστολόγια τύπου Twitter, ή άλλες υπηρεσίες κοινωνικής δικτύωσης όπως το Facebook ή το MySpace. (περισσότερα…)