Πριν 8 ημέρες ανέβασα στο YouTube ένα βίντεο, το οποίο τράβηξα και μόνταρα μόνος μου. Το βίντεο αφορούσε στους αγώνες κάποιων συμπολιτών μας ενάντια στο διεφθαρμένο και παράνομο καθεστώς που διέπει την υπαίθρια διαφήμιση στη χώρα μας και πιο συγκεκριμένα ήταν η συνέντευξη ενός πατέρα που έχασε το παιδί του εξαιτίας μιας παράνομα τοποθετημένης διαφημιστικής πινακίδα, ο οποίος μιλούσε για ένα νέο θύμα στον ίδιο δρόμο, μερικές πινακίδες πιο μακριά. Τις πρώτες ημέρες, και αφού ανάρτησα το βίντεο στο παρόν ιστολόγιο, η επισκεψιμότητα ήταν η συνήθης. Μερικές ημέρες μετά όμως, και πιο συγκεκριμένα απ’ την Κυριακή 20.09, η επισκεψιμότητα του βίντεο άρχισε να αυξάνεται αλματωδώς σε σημείο που μέσα σε δύο ημέρες έφτασε τις 3.000 χτυπήματα. Τι είχε συμβεί; Κάποια ιστολόγια και ιστοσελίδες είχαν αναρτήσει το βίντεο στην «πρώτη σελίδα» τους. Ως εδώ όλα καλά. Η ιοβόλος μετάδοση των πληροφοριών είναι δομικό χαρακτηριστικό του Διαδικτύου, κι είναι καθόλα θεμιτή. Όμως, κανένα από τα 9 ιστολόγια και ιστοσελίδες που ανέβασαν το βίντεό μου, δεν ανέφερε την πηγή του, κάτι εντελώς αντιδεοντολογικό. (περισσότερα…)

Δημοσιογράφοι, ενεργοί πολίτες, αναγνώστες και εκδότες, συζητούν αύριο Τετάρτη, 1/7, στις 20.00, στο Floral, στην οδό Θεμιστοκλέους 80 (Εξάρχεια), με αφορμή την παρουσίαση του τρίτου τεύχους του POST-Media και θέμα:

Μπορεί να υπάρξει ανεξάρτητη δημοσιογραφία στην Ελλάδα;

Αν θέλουμε έναν πραγματικά ανεξάρτητο Τύπο πρέπει να τον αποκόψουμε απ’ τις εξαρτήσεις του, αλλά ταυτόχρονα πρέπει να διερευνήσουμε τρόπους ώστε να τον καταστήσουμε βιώσιμο. Την ίδια στιγμή, αν θέλουμε έναν αξιόπιστο Τύπο πρέπει να ιεραρχήσουμε τις αξίες και τους στόχους των Μέσων εκ νέου. Πώς θα το κάνουμε αυτό; Θα πρέπει να απογαλακτίσουμε τα Μέσα απ’ τους «κηδεμόνες» τους πράγμα που δεν είναι καθόλου εύκολο. Σήμερα, όλοι επικαλούνται την ανεξαρτησία με αποτέλεσμα να την έχουν υποβιβάσει σε ευφημισμό. Προφανώς, υπάρχει μια σχετικότητα και μια κλίμακα διαβάθμισης της ποσότητας και της ποιότητας της ανεξαρτησίας, με την έννοια ότι δεν υφίσταται απόλυτη ανεξαρτησία, αλλά εδώ τείνουμε να καταργήσουμε εντελώς τη συγκεκριμένη ποιότητα, βαφτίζοντας τα πάντα «ανεξάρτητα». Στη χώρα μας κυκλοφορούν τουλάχιστον τρεις εφημερίδες που στο πρώτο φύλλο τους μιλούν για αδέσμευτο, ανεξάρτητο, ή ελεύθερο Τύπο. Πολλές περισσότερες πλέον μιλούν για την ελευθερία τους στα αγγλικά: η φράση FREE PRESS είναι πλέον πάρα πολύ «της μόδας». Εκεί όμως που «όλοι είναι ανεξάρτητοι», στην πραγματικότητα δεν είναι κανένας. (περισσότερα…)