Πληθαίνουν τα κρούσματα συκοφαντικών, υβριστικών, εκβιαστικών, χυδαίων ιστολογίων που επιτίθενται σε πρόσωπα που φέρουν όνομα και επώνυμο. Πλέον τα περιστατικά βρίσκονται στην ημερίσια διάταξη. Όλο και πιο συχνά διαβάζουμε τη λέξη μπλογκ με αρνητικό πρόσημο. Τί συμβαίνει; Φύγαμε απ’ τη φάση εξιδανίκευσης του Μέσου και περάσαμε αίφνης στη δαιμονοποίησή του; Η αλήθεια είναι ότι το Μέσο αντιμετωπίστηκε απ’ την αρχή με όρους γηπέδου, δηλαδή απόλυτης, πιστής αποδοχής της ομάδας και απόλυτης φοβικής απόρριψης του αντιπάλου. Ελάχιστοι έσκυψαν πάνω απ’ τα φαινόμενα, τις διάφορες δυνατότητες αλλά και τους κινδύνους, με ειλικρινές ενδιαφέρον για το κοινό, αλλά και το ατομικό καλό, για την κοινωνία, την ποιότητα των Μέσων Ενημέρωσης και Έκφρασης. Η υποδοχή των Νέων Μέσων έγινε άγαρμπα, άτσαλα, χωρίς περίσκεψη. Όλοι στο ψητό και γρήγορα γιατί έχουμε αργήσει. (περισσότερα…)
Ετικέτα: Δημοσιογραφία
Το ξεθώριασμα των ορίων μεταξύ δημοσιογράφου και διαφημιστή
Είναι μια πρακτική που υιοθετείται τόσο από «ελαφρείς» όσο κι από «σοβαρούς» ραδιοφωνικούς σταθμούς. Εκτός απ’ τον καταιγισμό διαδφημίσεων που διακόπτουν συνεχώς το πρόγραμμα, έχει εφευρεθεί ένας ακόμα πιο «ύπουλος» τρόπος προώθησης προϊόντων, ο οποίος μετατρέπει το δημοσιογράφο σε διαφημιστή. Αναφέρομαι στο όλo και πιο συχνό φαινόμενο να εκφωνούνται διαφημίσεις απ’ τα χείλη των δημοσιογράφων και γενικά των ραδιοφωνικών παραγωγών εντός του δικού τους προγράμματος. Εκεί που ακούς μια εκπομπή ενημερωτικού περιεχομένου, ξαφνικά και λίγο πριν το διάλειμμα ο δημοσιογράφος αρχίζει να εκθειάζει συγκεκριμένο προϊόν για τις αρετές του. Αυτό το κάνει αρκετές φορές μέσα στην εκπομπή, και καθημερινά για όσο διαρκεί το συμβόλαιο που έχει υπογραφεί μεταξύ του σταθμού και της διαφημιστικής εταιρείας. (περισσότερα…)
Δημοσιογραφία και Δημόσιες Σχέσεις
«Τα παραδοσιακά Μέσα και η βιομηχανία των δημόσιων σχέσεων έχουν αναπτύξει συμβιωτικές σχέσεις. Το PR (Public Relations) είναι τόσο η αιτία όσο και το αποτέλεσμα της εμπορευματοποίησης των παραδοσιακών Μέσων. Όσο τα Μέσα θα έχουν την ανάγκη να περικόπτουν έξοδα, τόσο θα εξαρτώνται απ’ το δωρεάν περιεχόμενο των εταιρειών δημοσίων σχέσεων, κι όσο περισσότερο χρησιμοποιούν περιεχόμενο που τους έχει δώσει το PR, τόσο το PR θα κερδίζει αξιοπιστία και χρήμα για να παράγει περισσότερο περιεχόμενο, επιτρέποντας στα Μέσα να γλιτώνουν περαιτέρω έξοδα. Το αποτέλεσμα είναι η παρακμή της ερευνητικής δημοσιογραφίας, η αποθέωση των τεχνητών ειδήσεων, και η προπαγάνδιση της ατζέντας των πολυεθνικών, αφού πλέον οι τελευταίες αναλαμβάνουν σχεδόν εξ’ ολοκλήρου τα κόστη της ενημέρωσης και της παραγωγής ειδήσεων. (περισσότερα…)
