Η διαφήμιση, όπως τη γνωρίζαμε, πεθαίνει

Ολοένα και πειρισσότερο η διαφήμιση εκλαμβάνεται ως ενόχληση. Οι διαφημιστικές δαπάνες συρρικνώνονται και ένας ολόκληρος επαγγελματικός κλάδος δείχνει να τα έχει χαμένα. Δεν είναι μόνο η κρίση που χτυπά τη διαφήμιση. Είναι το ίδιο το μοντέλο της, που αναγκαστικά αλλάζει εξαιτίας της τεχνολογίας αλλά και της αφύπνισης της κοινωνίας των πολιτών. Κι αυτό μπορεί να είναι κάτι πολύ θετικό, αν βέβαια κινητοποιηθούν οι κατάλληλοι άνθρωποι και αλλάξουν κάποιες πολύ βαθιά ριζωμένες πεποιθήσεις. Επειδή πρόκειται για μια βιομηχανία με μεγάλο κύκλο εργασιών, για πολλά χρήματα δηλαδή, οι αλλαγές δεν θα είναι ούτε εύκολες, ούτε ανώδυνες. Νομίζω ωστόσο ότι εδώ υπάρχει μια μεγάλη ευκαιρία τόσο για την κοινωνία, όσο και για τη δημοσιογραφία και τη διαφήμιση.

Δε θέλω να μπω στη συζήτηση περί των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η διαφήμιση, ούτε και να τη δαιμονοποιήσω πιο πολύ απ’ όσο το έχω κάνει. Έχω γράψει ένα ολόκληρο βιβλίο, την «πέμπτη εξουσία» που μιλά για τη χρεωκοπία του κυρίαρχου μοντέλου της. Πιστεύω ότι έχει παγιωθεί τόσο μια μορφή όσο κι ένα περιεχόμενο στη διαφήμιση, το οποίο ωφελεί συγκεκριμένες ελίτ, προσβάλλει τη νοημοσύνη των πολιτών και γίνεται το μέσο για την αλλοίωση του περιεχομένου των Media. Αυτό που μ’ ενδιαφέρει είναι να πάω το συλλογισμό ένα βήμα πιο μακριά. Μπορεί η διαφήμιση, εντός αυτού του τρόπου παραγωγής και κατανάλωσης, να παίξει έναν πιο κοινωνικό ρόλο; Μπορεί η διαφήμιση να μην υπαγορεύει το περιεχόμενο των Μέσων, αφήνοντάς τα να κάνουν ανεπηρέαστα τη δουλειά τους; Μπορεί να αυτονομηθεί, ζητώντας απ’ τις εταιρείες, τους διαφημιζόμενους, του πελάτες τους να αναλάβουν κι αυτές τις ευθύνες τους; Μπορεί να αλλάξει, να προσφέρει άξιες υπηρεσίες; Γνωρίζω ότι αυτά που λέω πρέπει να εξηγηθούν. Ωστόσο, μαζί με τη συζήτηση για μια Νέα Δημοσιογραφία, μια μεταδημοσιογραφία, πρέπει να γίνει και η συζήτηση για μια Νέα Διαφήμιση, μια μεταδιαφήμιση… Εξηγούμαι σε επόμενη ανάρτηση.

3 Comments

  1. Καλησπέρα Μανώλη και καλή χρονιά!
    Γράφω για να διαφωνήσω!
    Δε γνωρίζω από ποιά πηγή έχεις αντλήσει τα νούμερα για συρρίκνωση της διαφημιστικής δαπάνης, αλλά θα μου επιτρέψεις να αμφισβητήσω την ορθότητά τους. Η διαφήμιση σε παγκόσμιο επίπεδο έχει ικανοποιητικούς ρυθμούς ανάπτυξη σε Ευρώπη-Αμερική (+3,5% περίπου για το 2010), ενώ τα ποσοστά ανάπτυξης σε χώρες όπως η Κίνα, Βραζιλία και Ρωσία προσεγγίζει διψήφια νούμερα.
    Ο δε επαγγελματικός κλάδος μόνο χαμένα δεν τα έχει (δε συμπεριλαμβάνεται η Ελλάδα), επαναπροσδιορίστηκε και εξακολουθεί να επαναπροσδιορίζεται διαρκώς (γιατί αυτή είναι η δουλεία του) και είναι μία χαρά στην υγεία του!
    Αυτό για τη νοημοσύνη …όποιος επιτρέπει να προσβάλλεται η νοημοσύνη του από μία διαφήμιση, τότε έχει πολύ σοβαρότερα θέματα να ασχοληθεί από αυτά της διαφήμισης.
    Τέλος το περιεχόμενο των Μέσων επηρεάζεται από τόσους πολλούς και ετερόκλητους παράγοντες που η διαφήμιση είναι αρκετά χαμηλά στην ιεραρχία…(ικανοί να επηρεάσουν δεν είναι πάνω από 5-6 μεγάλοι διαφημιζόμενοι υπό την αίρεση ότι δε θα αντιδράσουν οι ανταγωνιστές τους).
    Εάν όλα αυτά θα πρέπει να αλλάξουν? Ναι, συμφωνώ, πρέπει να προσπαθούμε πάντα για το καλύτερο… και σταματάω εδώ γιατί έχω γράψει σεντόνι.

    Στο έχω ξαναγράψει, αλλά και λίγη επανάληψη δεν κάνει κακό. Ο αγώνας σου για τις παράνομες διαφημιστικές πινακίδες είναι – τουλάχιστον – συγκινητικός. ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ!

    Γιάννης

    1. Αγαπητέ Γιάννη να ‘σαι καλά για τα καλά λόγια αλλά και για τη διαφωνία, μ’ αρέσει ο αντίλογος. Έπρεπε να διευκρινήσω ότι μιλώ για την Ελλάδα. Και ιδού σε τί αναφέρομαι: Μείωση 14,7 στη διαφημιστική δαπάνη στα ΜΜΕ το 2010. Τώρα, συμφωνώ ότι στο εξωτερικό υπάρχουν ζυμώσεις, αλλά τα παθογενή κατά τη γνώμη μου μοντέλα εξακολουθούν να κυριαρχούν και να αντιστέκονται στην αλλαγή. Βεβαίως στην αλλοδαπή υπάρχουν πάρα πολλά πειράματα, πολλές συζητήσεις, αναζητήσεις κ.λπ. κάτι που πρέπει να γίνει κι εδώ νομίζω. Για τη νοημοσύνη βέβαια θα επιμείνω, διότι όπως έχω ξαναπεί, η διαφήμιση, όπως και τα Μέσα συνολικότερα, επιτελούν κι έναν διαπαιδαγωγικό ρόλο…

      1. Αγαπητέ Μανώλη,
        Συμφωνούμε, απλά δεν το κατάλαβα…(χα,χα!)
        Αναφορικά με τους ρόλους (παιδαγωγικούς), θα συμφωνήσω 100% μαζί σου, απλά θα τονίσω ότι η αλλαγή δε μπορεί να γίνει στη διαφήμιση εάν δεν αλλάξει πρώτα ο διαφημιζόμενος. Οι Έλληνες επιχειρηματίες είναι αυτοί που θα πρέπει να αλλάξουν, να αναγνωρίσουν ότι οι εταιρίες τους δε γίνονται μόνο για να τους χτίσουν σπίτι σε Μύκονο-Παρνασσό και όιτ έχουν Κοινωνική Ευθύνη πρώτα απ΄όλα στους εαυτούς τους και στην προσπάθειά τους και μετά σε όλους εμάς.

        Ας μη μακρηγορήσω άλλο!

        Καλό ΣΚ
        Γιάννης

Σχολιο

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s