Η γενιά που απέτυχε να ενηλικιωθεί έγκαιρα

Η γενιά των παραχαϊδεμένων. Των παιδιών της Μεταπολίτευσης. Των φαστ φουντ. Των διακοπών στα νησιά. Του χαβαλέ. Των σπουδών στο εξωτερικό. Του φωτεινού παντογνώστη. Της άρνησης ενηλικίωσης.Του Νίτρο. Της κριτικής. Του ύστερου καπιταλισμού. Των μεταπτυχιακών. Των τάπερ. Του μαύρου. Των πάρτυ. Των προνομίων. Του χαβαλέ. Της απουσίας απ’ τα κέντρα λήψης αποφάσεων. Των δεκαπενταμελών. Των πάρτυ. Των brainstorming. Των διδακτορικών. Των καταλήψεων. Των μεταπτυχιακών. Των κουλ απόψεων. Των διδακτορικών. Των αμερικανικών σειρών. Του χαβαλέ. Των one night stand. Των γκάτζετ. Των ευνοημένων. Των εξωσωματικών. Των τζετ σκι. Των σερφ. Των φρι πρες. Των μεταμοντέρνων αρνητών του καπιταλισμού. Των κονφορμιστών. Των επαναστατών. Του no logo. Του just do it. Της πλάσμα τηλεόρασης. Των ταξιδιών στο Λονδίνο και στο Βερολίνο. Του Κόπλαντ. Του Μποντριγιάρ. Της ειρωνίας. Του ΦονΤρίερ. Των εξεζητημένων κουρεμάτων. Του Μάικλ Μουρ. Της εξυπνάδας. Της ονείρωξης με τη Μεγάλη Νύχτα. Του χαβαλέ. Του Facebook. Του Twitter. Της αποχής. Της ελλειπούς ενηλικίωσης.

Πού είναι αυτή η γενιά; Τη βλέπει κανείς να ηγείται των εξελίξεων, να αναλαμβάνει δημόσια ευθύνες; Να παίρνει θέση για όσα γίνονται; Να δημιουργεί πολιτικό πρόταγμα; Να επινοεί καινούργια παραδείγματα; Όσοι σήμερα κυριαρχούν είναι πάνω από 50 κι 60 ετών. Πού είναι οι 40ρηδες; Πού είναι η γενιά των πτυχίων; Πού είναι αυτά τα παιδιά που μεγάλωσαν χωρίς εμπειρία πολέμου και δικτατορίας; Ποιό είναι το αίτημα αυτής της γενιάς; Γιατί ό,τι κάνουν το κάνουν σχεδόν στα “μουλωχτά”; Που είναι τα παιδιά που, όπως λέγεται, τα βρήκαν όλα έτοιμα; Πού είναι τα σπουδασμένα κορίτσια κι αγόρια; Κρύβονται; Απαξιούν; Αδιαφορούν; Ιδιωτεύουν; Εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις η μεγάλη πλειοψηφία των 40ρηδων σήμερα απέχει απ’ τη δημόσια ζωή. Είτε υποαμοίβονται σε σχέση με τα προσόντα τους, είτε δεν έχουν καν δουλειά. Γενικά δείχνουν και να υποεκπροσωπούνται στο πολιτικό σύστημα. Ενώ στην αγορά εργασίας κάποιοι έχουν βολευτεί σε θέσεις που απέκτησαν με “δόντι”, αρκετοί τρύπωσαν στο δημόσιο, άλλοι έχουν μεταναστεύσει ή σκέφτονται να φύγουν και μερικοί μάλλον από κάποια άλλη εύνοια ή τύχη, κάνουν μια αξιοπρεπή και καλοπληρωμένη δουλειά.

Η γενιά μου είναι παροπλισμένη. Δείχνει να μην ονειρεύεται. Είναι θεατής σ’ ένα παιχνίδι εικονικής πραγματικότητας, αποχαυνωμένη απ’ τα γκάτζετ τελευταίας γενιάς, κι απ’ τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Τί έχει πάει τόσο στραβά μ’ αυτή τη γενιά; Μήπως τη γαλούχησε μια συναισθηματικά ανάπηρη γενιά; Κι αν ναι, για πόσο θα ισχύει αυτό το άλλοθι; Μήπως φταίει το γεγονός ότι αρχίσαμε να παίζουμε παιχνίδια στον υπολογιστή από νεαρή ηλικία; Τί μας κάνει τόσο ανίσχυρους κι αμέτοχους; Σίγουρα, μας παραχάιδεψαν. Σίγουρα, βρήκαμε πολλά έτοιμα. Αλλά τί μας κάνει τόσο απρόθυμους να διεκδικήσουμε το δικό μας παρόν; Ακόμα κι εκείνοι που έχουν βγει μπροστά, δείχνουν να είναι ρέπλικες των μεγαλύτερων. Καμία διάθεση διαφοροποίησης, καμία εσωτερική ανάγκη αναγνώρισης της μοναδικότητάς μας. Όλοι ίδιοι, όλοι στον καναπέ ή στα παρωχημένα σχήματα, όλοι δυσαρεστημένοι, όλοι ανικανοποίητοι. Και την ίδια στιγμή όλοι κονφορμίστες, να αναπαράγουμε τα ίδια χρεωκοπημένα μοντέλα. Άραγε πρέπει να αρχίσουμε να μιλάμε πλέον ξεκάθαρα για μια χαμένη γενιά; Για μια γενιά που δεν αγωνίστηκε καν, και γι’ αυτό δε μπορεί να ονομαστεί καν “ηττημένη γενιά”; Να στρέψουμε άραγε το ενδιαφέρον μας στους νεότερους;

Δε θέλω να το πιστέψω. Μπορεί η γενιά μου να άργησε να ενηλικιωθεί, να πνίγηκε πρόσκαιρα απ’ τις αντιφάσεις, τους φόβους, και τις ευκολίες της, αλλά τώρα πρέπει να κάνει τα αποφασιστικά βήματα και να βγει μπροστά. Με θάρρος, με επίγνωση των δυνατοτήτων της, με αποφασιστικότητα. Και κυρίως, χωρίς παρωπίδες.

5 Comments

  1. Η γενιά που την γαλούχησε θα είναι στο μέλλον γνωστή σαν την γενια που, στον αγωνα της να περασει καλυτερα απο τους γονεις της, δεν υπολογισε τις επιπτώσεις στα δικά της παιδιά. Άρπαξε την ευκαιρία για υλικό ‘πλουτισμό’, μεγαλύτερα σπίτια, περισσότερα αυτοκίνητα, σπίτι διακοπών στη θάλασσα (και το βουνό, άμα λαχει). Όσο πιο πολλα τόσο καλύτερα. Έτσι έδινε στα παιδιά της ότι εκείνη δεν είχε όταν μεγάλωνε-έτσι τουλάχιστον δικαιολογούσε στον εαυτό της την προσήλωση στην διαδικασία. Τι «εχω» κι οχι Τι «ειμαι». Τα παιδιά καταλάβαιναν μεσα εξω τι γινόταν, φυσικά! Ήταν πολυ πιο έξυπνα. Φυσιολογικά.
    Τα ‘προνομια’ για τα παιδιά κυνηγηθηκαν με τον ίδιο ζήλο. Πολλα σχολεία, ιδιαιτερα, γλώσσες, πτυχία, μεταπτυχιακα. Μερικα απ´αυτα ειναι και ¨αγορασμενα¨. Οσο πιο πολλα τόσο πιο καλα. Ίδια η λογικη.
    Το κράτος είχε ανακαλύψει την αστείρευτη πηγή. Διορισμοί. Εισοδήματα. Άνετα έβγαινε.
    Και μετα όλοι ξυπνησαμε…
    60% των μορφωμενων αυτων θυγατερων είναι ανεργες αυτη τη στιγμή. Η αλήθεια μπορει να είναι ακόμα χειρότερη. Τα στατιστικα για τους γιους (όσων δεν έφυγαν) λίγο καλύτερα. Όχι πολυ όμως.
    Το έγκλημα τεράστιο. Αυτοί που το διέπραξαν δεν έχουν δώσει ακομα λόγο. Ίσως ακόμα δεν έχουν συνειδητοποιήσει το κακο γιατι έκαναν ότι έκαναν για τα δικα τους παιδια.
    Ενα είναι βέβαιο- τα παιδια έκαναν ο,τι έλεγαν οι γονείς… Δεν φταίνε.

  2. Είμαστε αμερικάνοι στην ελληνική ζούγκλα. Δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε σωστα σε χώρα Αφρικής.

  3. Χμ. Με την λογική αυτού του post μπορώ να πω πως η Γενιά του μεσοπολέμου πρέπει να αυτοπυρποληθεί, την στιγμή που ή γενιά των σημερινών 50άριδων πετούσαν 1 τομάτα και φύτρωνε χωράφι (ποιος θυμάται τις επιδοτήσεις του ΠΑΣΟΚ τέλη 80 αρχές 90 που ήταν πάρε κόσμε, χωρίς κανένα έλεγχο από το κράτος;) … Μετά ήρθε το €, το party συνεχίστηκε για λίγο, η ιστορία είναι γνωστή.

    Νομίζω πως είναι άδικο να κρίνουμε σε διαφορετικές συνθήκες απλά και μόνο με γνώμονα το «πόσοι ιδιωτεύουν» ή «βρίσκονται σε θέσεις εξουσίας».

  4. Εν ολίγοις τόσο η γενιά των σαραντάρηδων όσο και η γενιά των εικοσάρηδων πληρώνει τα σπασμένα του αλόγιστου καταναλωτισμού.

  5. Ένα τραγούδι για το «χρεοκοπημένο» όνειρό και το «αδιέξοδο» μονόδρομο που μας πλασάρουν. Γιατί αυτός που φαίνεται απαισιόδοξος, κάνει πάντα τη μεγαλύτερη κατανάλωση ελπίδας.

    Γιώργος Καπότης – Η Δική Μου Η Γενιά
    Μουσική: Μιχάλης Γιουνανλής
    Στίχοι: Σπύρος Κανιούρας

Σχολιο

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s