Στο φιλμ Contagion ένας τύπος εμφανίζεται απ’ το πουθενά δηλώνοντας ότι είναι συγγραφέας και πλησιάζει έναν γιατρό για να του αποσπάσει πληροφορίες σχετικά μ’ έναν θανατηφόρο ιό. Ο γιατρός προσπαθεί να τον αποφύγει και τον μειώνει λέγοντάς του ότι δεν είναι συγγραφέας. Όταν ο τύπος του λέει ότι είναι μπλόγκερ, ο γιατρός του απαντά ότι το μπλόγκινγκ δεν είναι γράψιμο, το μπλόγκινγκ είναι γκραφίτι με στίξη. Καθώς εξελίσσεται το φιλμ ο μπλόγκερ απαξιώνεται εντελώς σαν χαρακτήρας, και στο τέλος καταλαβαίνουμε ότι είναι απλά ένας απατεώνας. Στην ποπ κουλτούρα ο μπλόγκερ έχει γίνει συχνά συνώνυμος της φαιδρότητας. Όμως εδώ τα πράγματα γίνονται ακόμα σοβαρότερα. Γιατί τόσο μένος ενάντια στους μπλόγκερ; Είναι άραγε το μπλόγκινγκ μια μορφή ρύπανσης του δημόσιου λόγου, όπως είναι συχνά το γκραφίτι για τους δημόσιους χώρους; (περισσότερα…)
Συντάκτης: Manolis Andriotakis
Απλά μαθήματα εντυπωσιοθηρίας και πολιτικής
Πώς κάνεις rebranding τη χώρα με τους περισσότερους νεκρούς από τροχαία;
Πρώτα κάνεις rebranding ή πρώτα χτίζεις ένα ασφαλές προϊόν;
Τον τελευταίο καιρό ακούγεται πολύ συχνά η φράση Rebranding Greece. Δε θα μπω στον ορισμό του Branding, μια αναζήτηση στο Google μπορεί να φέρει πολλά και καλά αποτελέσματα. Το Branding όπως το γνωρίζω, τόσο απ’ την καλή του όσο κι απ’ την ανάποδη, είναι μια εικόνα, ή καλύτερα μια εντύπωση. Δε θα ήταν καθόλου άδικο να πούμε ότι αυτός που κάνει Branding είναι ένα είδος εντυπωσιοθήρα. Όσο πιο δυνατή η εντύπωση που δημιουργεί, τόσο πιο επιτυχημένα κάνει τη δουλειά του. Το Branding είναι μια σοβαρή δουλειά. Δεν αρκεί να έχεις ένα καλό προϊόν ή μια υπηρεσία, πρέπει να τα περιβάλλεις όλα με εντυπώσεις που θα κάνουν τους καταναλωτές να αγοράσουν τα προϊόντα και να συνδεθούν μαζί τους, ώστε να τα αγοράζουν ξανά και ξανά, και παράλληλα να είναι υπερήφανοι κάτοχοί τους. Δεν είναι κάτι εύκολο καθώς ο ανταγωνισμός είναι πολύ μεγάλος.
Για να ανατραπεί η κακή εικόνα που έχει η Ελλάδα στο εξωτερικό εξαιτίας της κρίσης προτείνεται λοιπόν το Rebranding, το ξεσκόνισμα της εικόνας της χώρας και των πολιτών, η αλλαγή της εντύπωσης που έχουν οι Άλλοι σε σχέση με την Ελλάδα. Η ομιλία του Πήτερ Οικονομίδη και η σχετική καμπάνια που ξεκίνησε αποτελούν το απόσταγμα αυτής της λογικής. Το σκεπτικό του συνοψίζεται στην απλή παραδοχή που θέλει ό,τι κάνεις να έχει αντίκτυπο στο μήνυμα που στέλνεις στους άλλους. Καθετί λοιπόν είναι μέρος του μηνύματός σου, της εικόνας σου, του brand σου. Δεν είναι λίγα τα επιτυχημένα παραδείγματα εταιρειών που έχουν διαπρέψει στο branding. Η Apple είναι ένα απ’ αυτά. Κι είναι τόσο επιτυχημένο παράδειγμα που ακόμα και οι ειδήσεις για τα εργοστάσια της Ασίας όπου εργάτες αυτοκτονούν λόγω των συνθηκών εργασίας, δεν πλήττουν σοβαρά την εταιρεία. Τα προϊόντα της Apple είναι τόσο καλά, και η εικόνα με την οποία έχουν περιβληθεί τόσο λεία και γυαλιστερή που τίποτα δε μπορεί να τη βλάψει.
Όμως στην περίπτωση της Ελλάδας τα πράγματα είναι αρκετά διαφορετικά. (περισσότερα…)
Υπάρχει χώρος για χιούμορ με την οδική ασφάλεια στη χώρα με τα περισσότερα θύματα τροχαίων;
Η απάντηση στην ερώτηση του τίτλου είναι προφανώς αρνητική. Ας μειώσουμε δραστικά τα θύματά μας, ας κατέβουμε απ’ την πρώτη θέση των απωλειών Πανευρωπαϊκά, ας κάνουμε κάτι ουσιαστικό για την οδική ασφάλεια και μετά ας κάνουμε και χιούμορ για την οδική μας συμπεριφορά. Μέχρι τότε όμως, ας σεβαστούμε τη μνήμη των χιλιάδων αδικοχαμένων ανθρώπων που σκοτώθηκαν στην άσφαλτο εξαιτίας της εγκληματικής απροθυμίας μιας ολόκληρης κοινωνίας να αλλάξει, να αντιμετωπίσει σοβαρά τα θέματά της και με λίγα λόγια να εκπολιτιστεί.
Την Παρασκευή 3 Μαρτίου στο κανάλι ΑΝΤ1 προβλήθηκε η εκπομπή Galileo που ανάμεσα σε άλλα θέματά της παρουσίασε ένα αφιέρωμα στους Έλληνες οδηγούς. Ομολογώ ότι είναι ό,τι πιο χυδαίο θα μπορούσε να κάνει ένα Μέσο, σε σχέση μ’ ένα τόσο μεγάλο και σοβαρό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε εδώ και δεκαετίες στη χώρα μας. Αν έχετε χρόνο να δείτε και κάποιο άλλο επεισόδιο αυτής της εκπομπής θα καταλάβετε αμέσως ότι το Galileo είναι ένα πρόγραμμα χαμηλής ποιότητας, που κάνει λέει την επιστήμη διασκέδαση, μ’ έναν λόγο ειρωνικό κι εφηβικό που υποβιβάζει όλα τα θέματα στο επίπεδο της πλάκας και του σαρκασμού.
Όμως το συγκεκριμένο επεισόδιο ήταν πραγματικά εκτός κάθε αποδεκτού ορίου. Στη χώρα με τους περισσότερους νεκρούς και τραυματίες από τροχαία σε ολόκληρη την Ευρώπη, στη χώρα όπου η οδική ασφάλεια είναι ένα εντελώς υποτιμημένο θέμα για την πολιτική και τα Media, βρίσκουμε τηλεοπτικό χρόνο να μιλήσουμε για την απαράδεκτη κατάσταση στους δρόμους μας με φθηνό χιούμορ και ειρωνία; Χωρίς καν να αναφερόμαστε στη θλιβερή στατιστική; Στους χιλιάδες ανθρώπους που έχουν χαθεί άδικα στους Ελληνικούς δρόμους; Θα ήθελα να σας παρακαλέσω να δείτε το σχετικό βίντεο (είναι 20 λεπτά) και μετά να απαντήσετε στα απλά ερωτήματα: Μ’ αυτή την αντιμετώπιση βλέπετε εύκολο να αλλάζει κάτι στην οδική μας ασφάλεια; Αν τα Μέσα, που έχουν βέβαιο διαπαιδαγωγικό ρόλο, αντιμετωπίζουν αυτό το τεράστιο ζήτημα με αυτή την ελαφρότητα και την έλλειψη ευαισθησίας, πώς περιμένουμε απ’ τον πολίτη να αλλάξει κάποια στιγμή; Πώς περιμένουμε απ’ το διπλανό μας κάτι καλύτερο όταν του προβάλλουμε την πραγματικότητα ως κάτι το αναπόφευκτο;
Απ’ την αρχή της εκπομπής ο παρουσιαστής παρουσιάζει με σκωπτικό τρόπο την κατάσταση στους Ελληνικούς δρόμους, σαν να μην υπάρχουν αιτίες, σαν να προκύπτουν όλα από παρθενογέννεση. Στο κόνσεπτ της εκπομπής εντάσσεται μια γερμανίδα ερευνήτρια αγνώστων λοιπών στοιχείων, τη γερμανίδα “Μέρκελ” (!!!) όπως λέει κατά λέξη ο παρουσιαστής, που ως “άλλη τρόικα” έρχεται να δει αν ισχύουν οι φήμες ότι η Αθήνα είναι η πρωτεύουσα με τις πιο ακραίες συμπεριφορές της Ευρώπης όσον αφορά την κυκλοφορία. Πουθενά στην εκπομπή δεν ακούγεται ότι αυτό ισχύει, κι ότι είμαστε πρώτοι μαζί με τη Ρουμανία, σε νεκρούς και τραυματίες στην Ευρώπη. Η Έλενα λοιπόν έρχεται ως “ερευνήτρια του Galileo” να ανακαλύψει αν είναι έτσι τα πράγματα χωρίς ποτέ να μας λέει ποιό είναι το συμπέρασμά της. Η έρευνά της περιλαμβάνει κυκλοφορία ως πεζή, καθώς και εξετάσεις για την απόκτηση άδειας οδήγησης.
Manolis Andriotakis 