Εάν άλλαζε αυτοστιγμή ο τρόπος που ασκείται η πολιτική στη χώρα μας, θα είχαμε βάσιμες ελπίδες να περιμένουμε μια «άνοιξη της πολιτικής» στα Νέα Μέσα. Δυστυχώς όμως, η τρέχουσα πολιτική πραγματικότητα παραμένει αφόρητα απαράλλαχτη. Τα πρόσωπα και οι δομές που εμφανίζονται να λαμβάνουν αποφάσεις αλλάζουν σπανιότατα. Τα περισσότερα απ’ αυτά είναι σαν να έχουν λάβει ισόβια εντολή να κυβερνούν ή να διοικούν. Πρόκειται για το πρόβλημα της επαγγελματοποίησης της πολιτικής καθώς και για το πρόβλημα της απαξίωσης εκ μέρους σοβαρών ανθρώπων του πολιτικού παιχνιδιού. Ομοίως, οι δημοσιογράφοι που εντέλονται να ελέγχουν τους πολιτικούς, είναι κι αυτοί ίδιοι και απαράλλαχτοι εδώ και δεκαετίες. Τα ίδια πρόσωπα που κανοναρχούσαν προ δεκαετίας, τα παρακολουθούμε σήμερα να κάνουν την ίδια δουλειά. Το πιο ανησυχητικό όμως, είναι ότι το ίδιο στυλ καφενείου που υιοθετείται στις τηλεοπτικές και άλλες δημόσιες συζητήσεις, το βλέπουμε να αναπαράγεται –με πιο αδιαφανείς και σκληρούς όρους- και στο Διαδίκτυο. (περισσότερα…)

Αν αληθεύει η είδηση του θανάτου ενός άνδρα μέσα σε ασθενοφόρο που κυκλοφόρησε πριν λίγο, νομίζω ότι θα αρκούσε όχι μόνο για παραίτηση του αρμόδιου υπουργού, αλλά για πρωθυπουργικό διάγγελμα και δημόσιες δεσμεύσεις όλων των πολιτικών κομμάτων για μια νέα πολιτική απέναντι στη δημόσια υγεία. Αλλά βέβαια αυτά είναι ψιλά γράμματα. Εδώ όλα τακτοποιούνται με βάση κομματικά οφέλη και πολιτικά κόστη. Εδώ όλες οι αποφάσεις εξυπηρετούν σκοπιμότητες και μικροκομματικά συμφέροντα. Εδώ όλα έχουν αναχθεί σε μάρκετινγκ και επικοινωνία και κατ’ επέκταση, τίποτα δε μας συγκλονίζει πραγματικά. Εδώ όλα αποτιμώνται με βάση τα γκάλοπ και τις διάφορες μετρήσεις. Εδώ η πολιτική δεν παιδαγωγεί, ούτε καν λύνει προβλήματα. Εδώ η πολιτική ξέρει μόνο να έρειζει για την εξουσία. (περισσότερα…)