Στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου προτιμούσες να βλέπεις το δρόμο να φεύγει
Ενίοτε κάποιος σε χαιρετούσε κι εσύ γελούσες διστακτικά
Κάθε λίγο ρωτούσες τα μπροστινά καθίσματα αν φτάνουμε
Δε νομίζω ότι σε ένοιαζε πραγματικά
Ο δρόμος πίσω έφευγε
Κι εσύ ήξερες πως όλα συμβαίνουν για εσένα
Τότε έβγαζες ένα ολόκληρο ταξίδι
Με το αμπολιμπί αμποεμπέ
Που το επαναλάμβανες σα θεραπευτικό μάντρα
Κι εμείς σου λέγαμε να σκάσεις
Αν σ’ ενδιαφέρει, έχω και πειστήρια πολαρόιντ
Το σκάνδαλο του δωρεάν Τύπου: η απαξίωση του δημοσιογραφικού προϊόντος, ο αθέμιτος ανταγωνισμός των δωρεάν εντύπων και η αναξιοπιστία της δημοσιογραφίας.
Στο πρώτο τεύχος του Post-Media έχουμε αφιέρωμα στο λεγόμενο Free Press, στο φαινόμενο φηλαδή του δωρεάν Τύπου, που κάθε άλλο παρά «free», ελεύθερος είναι. Βλέποντας τί συμβαίνει αυτό τον καιρό στα Media της Ελλάδας, διαπιστώνω ότι το δίλημμα που τίθεται αυτή τη στιγμή είναι «δωρεάν Τύπος ή θάνατος». Ο δωρεάν Τύπος έχει μετατραπεί σ’ ένα κυρίαρχο και δεδομένο επιχειρηματικό μοντέλο επιβίωσης και ανάπτυξης των Media. Ως δωρεάν Τύπο, ονομάζω και τις παραδοσιακές εφημερίδες που μαζί με το περιεχόμενό τους δίνουν και προϊόντα μεγαλύτερης αξίας, όπως DVD, μουσικά CD, και βιβλία. (περισσότερα…)
Όποιος παρακολούθησε προχθές τη συναυλία που προηγήθηκε της ορκομωσίας του νέου προέδρου των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, θα εντυπωσιάστηκε απ’ την απλότητα και τη φιλοσοφία του «less is more» που χαρακτήρησε το συμβάν. Το Συμβάν όμως δεν ήταν παρά μια αφορμή για να γίνει σαφές ότι η κυριαρχία των ΗΠΑ είναι κυρίως πολιτιστική. Πολιτιστικό μάρκετινγκ δηλαδή. Τα αστέρια του Χόλιγουντ, που όπως είπε ο παρουσιαστής κλέβουν απ’ τη λάμψη του νέου προέδρου, ήταν εκεί για να μας θυμίσουν ότι το έργο ανεβαίνει για πολλοστή φορά. (περισσότερα…)
Manolis Andriotakis 