
Απ’ τις 10 ως τις 12 Δεκεμβρίου βρέθηκα στο Παρίσι για να παρακολουθήσω ένα μεγάλο γεγονός: το Le Web, το οποίο διοργανώνεται εδώ και 10 χρόνια απ’ τον Loic και την Geraldine Le Meur. Τα προηγούμενα χρόνια διάβαζα τις ενδιαφέρουσες εντυπώσεις του Νίκου Αναγνώστου που πήγαινε ως μπλόγκερ. Φέτος ήρθε η ώρα να πάω κι εγώ. Διαπιστεύτηκα λοιπόν με το GarageTV ως δημοσιογράφος, βρήκα ένα φθηνό εισητήριο, φιλοξενήθηκα από πολύ καλούς φίλους και γεμάτος καλή διάθεση ξεκίνησα για το αγαπημένο Παρίσι.

Η πρώτη εντύπωσή μου απ’ το Le Web είναι το υψηλό επίπεδο οργάνωσης. Είναι φανερό ότι 10 χρόνια εμπειρίας έχουν πραγματικά τελειοποιήσει τις διαδικασίες. Σε γενικές γραμμές, πρόκειται για ένα πολύ μεγάλο συνέδριο που εστιάζει στην τεχνολογία και την επιχειρηματικότητα. Το πρόβλημά του είναι ότι εστιάζοντας περισσότερο σ’ αυτά τα δύο, χάνει τόσο το άτομο όσο και την κοινωνία. Και τις 3 ημέρες είχα την αίσθηση ότι γύρω μου υπήρχαν άνθρωποι που έψαχναν κοιτάσματα χρυσού και χρυσωρυχεία με κάθε κόστος. Η προσήλωση σ’ αυτό τον υλιστικό στόχο αφαιρεί οποιαδήποτε πνευματικότητα, ανθρωπιά κι ενσυναίσθηση, γεγονός που επισημαίνεται μερικές φορές ακόμα κι από ομιλητές.
Η επίσκεψή μου στο Le Web ξεκίνησε με μια ολόκληρη ώρα αναμονής σε μια τεράστια ουρά για να λάβω τη διαπίστευση!Ευτυχώς η διοργάνωση δεν είχε άλλο bug, όπως λέγεται στη γλώσσα των προγραμματιστών.

Εκτός όμως απ’ την ψυχρολουσία της αρχής, δεν έχω κανένα άλλο παράπονο απ’ τους διοργανωτές. Η πρόσβαση στο Διαδίκτυο ήταν αδιάκοπη, με υψηλότατες ταχύτητες, οι χώροι στο press room και τους άλλους υποστηρικτικούς μηχανισμούς ήταν άψογοι και το φαγητό αξιοπρεπές, αν και τη Δεύτερη μέρα έχασα το επίσημο πάρτυ γιατί αρρώστησα, κάτι που θα μπορούσα να αποδώσω και στο φαγητό τώρα που το ξανασκέφτομαι.
Στο προκείμενο τώρα: οι παρουσιάσεις είχαν μεγάλο ενδιαφέρον για κάποιον που θέλει να οσμιστεί τί συμβαίνει σήμερα στο Διαδίκτυο, αναφορικά με την επιχειρηματικότητα. Αν ήθελα να βάλω έναν τίτλο στο τριήμερο θα έλεγα: Αγωνία πλασαρίσματος για το αύριο. Όλοι μικροί και μεγάλοι παίκτες επιχειρούν να πλασαριστούν για το αύριο, το οποίο μοιάζει εξίσου αβέβαιο με το χθες. Το θέμα του τριημέρου «τα 10 επόμενα χρόνια του Διαδικτύου» προκαλεί ενθουσιασμό, αλλά και σκεπτικισμό, ανησυχία κι ανυπομονησία.

Άκουσα πολλές φορές τις λέξεις και τις φράσεις «disruption», «internet of things», «3D printing», «Bitcoin», «Social», «sensors», «algorithmic», «crowdfunfding». Οι περισσότεροι ομιλητές προσπάθησαν να ζωγραφίσουν μια ρεαλιστική εικόνα του τί συμβαίνει σήμερα χωρίς να διακινδυνεύσουν να πουν αν θα υπάρχει το facebook σε 10 χρόνια. Η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν μπορεί να πει με ασφάλεια ποιό θα είναι το μέλλον τόσο των μικρών παικτών όσο και των κολοσσών. Η Google, μεγάλος χορηγός του Le Web έκανε επίδειξη δύναμης και κουλτούρας διοργανώνοντας ένα παράλληλο event, με συνεχή workshops και παρουσιάσεις. Άραγε πώς θα είναι η Google σε 10 χρόνια; Κανείς δεν πήρε το ρίσκο να πει. (περισσότερα…)

