Αναδημοσιεύω το παρακάτω άρθρο του φίλου μου Χρίστου Καλλίτση, γιατί θα μπορούσε να είχε γραφτεί απ’ τον καθένα μας κι επιπλέον γιατί πρέπει να διαδίδουμε όσα ζητούν οι ενεργοί πολίτες. Το άρθρο βέβαια μπορείτε να το διαβάσετε και να το κατεβάσετε απ’ την πολύ ωραία σελίδα του Χρίστου.
Στο Πανόραμα της Θεσσαλονίκης δεν υπάρχει μέριμνα για την Προσβασιμότητα των πεζών στους αναγκαίους προορισμούς τους, πόσο μάλλον των ατόμων με αναπηρία. Επιπλέον απαξιώνεται η Σχολική Στέγη.
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΕΡΟΥΝΤΑΙ ΤΟ ΠΕΡΠΑΤΗΜΑ ΣΕ ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΧΩΡΙΣ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΑ. ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΥΠΕΡΧΡΕΩΝΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΜΗ ΟΡΘΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ …
Στο κέντρο του Πανοράματος για να πάει ο γονιός το παιδί του στο σχολείο και να περπατήσει μία απόσταση 600 μέτρων χρειάζεται σχεδόν σε όλη τη διάρκεια της διαδρομής του να βρίσκεται στην άσφαλτο και να κινείται ανάμεσα σε σταθμευμένα (παράνομα) και κινούμενα αυτοκίνητα. Είναι σα να διασχίζει μία διάβαση μήκους 600 μέτρων. Τα δύο δημοτικά σχολεία και τα τρία νηπιαγωγεία του δήμου βρίσκονται σε μεγαλύτερη απόσταση από τη νόμιμη (οριζόμενη στην απόφαση 10788/2004 του ΥΠΕΧΩΔΕ) από τα σπίτια πολλών μαθητών, με συνέπεια την προώθηση της κατάχρησης του αυτοκινήτου, η οποία είναι επιβαρυντική για την τσέπη μας, την ασφάλειά μας και το περιβάλλον. (περισσότερα…)

