Η ιδέα του Τόλη Γεωργιάδη ήταν να δημιουργηθεί ένας πολιτικός χάρτης που θα αποτυπώνει το πολιτικό στίγμα των κομμάτων και των πολιτών. Στηριζόμενος στη λογική του Χάρτη Νόλαν, ο Τόλης το έκανε πράξη, και με τη δική μου συμβολή στην κατάρτιση του ερωτηματολογίου, προέκυψε ο Πολιτικός Χάρτης. Η επιτυχία του δεν συνίσταται μόνο στα παραπάνω από 300.000 τεστ που έχουν γίνει σ’ αυτό το διάστημα, αλλά στην ακρίβειά του (η μεγάλη πλειοψηφία των συμμετεχόντων που έχει επικοινωνήσει μαζί μας είναι θετική) καθώς και σε κάποια ευρήματα που μπορούμε πια να συζητάμε με μια σχετική ασφάλεια. Όπως έχουμε πει με τον Τόλη πολλές φορές ο Πολιτικός Χάρτης είναι απλά ένα τεστ, δεν είναι έρευνα γνώμης, γιατί δεν εγγυάται τη μοναδικότητα των υποβολών, ούτε και την αξιοπιστία του δείγματος. Ωστόσο, επειδή πλέον έχουμε ένα τόσο μεγάλο αριθμό τεστ, μπορούμε να μιλάμε για τάσεις των συμμετεχόντων. Οι παρατηρήσεις που μπορούμε να κάνουμε βλέποντας τα αποτελέσματα του Πολιτικού Χάρτη (τα έχουμε ανεβάσει στη σελίδα για να μπορεί οποιοσδήποτε να τα δει) είναι: (περισσότερα…)

Στο φιλμ Contagion ένας τύπος εμφανίζεται απ’ το πουθενά δηλώνοντας ότι είναι συγγραφέας και πλησιάζει έναν γιατρό για να του αποσπάσει πληροφορίες σχετικά μ’ έναν θανατηφόρο ιό. Ο γιατρός προσπαθεί να τον αποφύγει και τον μειώνει λέγοντάς του ότι δεν είναι συγγραφέας. Όταν ο τύπος του λέει ότι είναι μπλόγκερ, ο γιατρός του απαντά ότι το μπλόγκινγκ δεν είναι γράψιμο, το μπλόγκινγκ είναι γκραφίτι με στίξη. Καθώς εξελίσσεται το φιλμ ο μπλόγκερ απαξιώνεται εντελώς σαν χαρακτήρας, και στο τέλος καταλαβαίνουμε ότι είναι απλά ένας απατεώνας. Στην ποπ κουλτούρα ο μπλόγκερ έχει γίνει συχνά συνώνυμος της φαιδρότητας. Όμως εδώ τα πράγματα γίνονται ακόμα σοβαρότερα. Γιατί τόσο μένος ενάντια στους μπλόγκερ; Είναι άραγε το μπλόγκινγκ μια μορφή ρύπανσης του δημόσιου λόγου, όπως είναι συχνά το γκραφίτι για τους δημόσιους χώρους; (περισσότερα…)

Παρατηρώντας στα Social Media διάφορα κύματα φθόνου εναντίον προσώπων σκέφτομαι πόσο αναγκαίο είναι ένα καινούργιο συμβόλαιο επικοινωνίας με τους άλλους. Υπάρχει πάρα πολύ θυμός τριγύρω, το έχω ξαναπεί, που είναι απόλυτα δικαιολογημένος σε πολλές περιπτώσεις, αλλά η βία και οι επιθέσεις δε θα κατορθώσουν να μας βγάλουν απ’ τα αδιέξοδα. Πρέπει να επανεφεύρουμε τρόπους του υπάρχειν και του συνυπάρχειν κι αυτό δεν θα το κάνουμε επιτιθέμενοι ή καταπιέζοντας τους άλλους. Ξέρω πως τα αντεπιχειρήματα είναι πολλά. Εδώ χρειάζεται θάρρος και ωριμότητα για να συνυπάρξουμε ειρηνικά και να μην αλληλοεξοντωθούμε στο όνομα κενών λόγων. Και για να το κάνουμε αυτό αναγκαστικά πρέπει να βρούμε τρόπους επικοινωνίας με τους άλλους. Να συνυπογράψουμε ένα νέο συμβόλαιο επικοινωνίας μεταξύ μας. Τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης είναι μια μεγάλη ευκαιρία για να αποδείξουμε ότι μπορούμε να συνομιλούμε, να διαφωνούμε, να συνεργαζόμαστε, αλλά κυρίως να συνυπάρχουμε ειρηνικά, χωρίς να εκμηδενίζουμε τον άλλο. Η ανοιχτοσύνη και η δημοσιότητα, η διαφάνεια του Διαδικτύου μπορούν να γίνουν καταλύτες για μια καινούργια κουλτούρα διαλόγου και συνύπαρξης. (περισσότερα…)