Πριν 8 ημέρες ανέβασα στο YouTube ένα βίντεο, το οποίο τράβηξα και μόνταρα μόνος μου. Το βίντεο αφορούσε στους αγώνες κάποιων συμπολιτών μας ενάντια στο διεφθαρμένο και παράνομο καθεστώς που διέπει την υπαίθρια διαφήμιση στη χώρα μας και πιο συγκεκριμένα ήταν η συνέντευξη ενός πατέρα που έχασε το παιδί του εξαιτίας μιας παράνομα τοποθετημένης διαφημιστικής πινακίδα, ο οποίος μιλούσε για ένα νέο θύμα στον ίδιο δρόμο, μερικές πινακίδες πιο μακριά. Τις πρώτες ημέρες, και αφού ανάρτησα το βίντεο στο παρόν ιστολόγιο, η επισκεψιμότητα ήταν η συνήθης. Μερικές ημέρες μετά όμως, και πιο συγκεκριμένα απ’ την Κυριακή 20.09, η επισκεψιμότητα του βίντεο άρχισε να αυξάνεται αλματωδώς σε σημείο που μέσα σε δύο ημέρες έφτασε τις 3.000 χτυπήματα. Τι είχε συμβεί; Κάποια ιστολόγια και ιστοσελίδες είχαν αναρτήσει το βίντεο στην «πρώτη σελίδα» τους. Ως εδώ όλα καλά. Η ιοβόλος μετάδοση των πληροφοριών είναι δομικό χαρακτηριστικό του Διαδικτύου, κι είναι καθόλα θεμιτή. Όμως, κανένα από τα 9 ιστολόγια και ιστοσελίδες που ανέβασαν το βίντεό μου, δεν ανέφερε την πηγή του, κάτι εντελώς αντιδεοντολογικό. (περισσότερα…)

Τις τελευταίες ημέρες διεξάγεται στη χώρα μας ένας ευρύς δημόσιος διάλογος σχετικά με το παρόν και το μέλλον του Τύπου. Πότε άτακτα και πότε πιο συγκροτημένα, πλήθος εμπλεκόμενων διαλέγεται και μονολογεί, όπως κάνω εγώ αυτή τη στιγμή, επάνω στα μείζονα και στα ελάσσονα ερωτήματα, τις προκλήσεις και τα πρόσκαιρα πιθανώς αδιέξοδα που γεννά η σταδιακή αλλαγή αυτού που γνωρίζαμε ως τώρα με τη μορφή της εφημερίδας, του περιοδικού ή ακόμα και της τηλεόρασης ή του ραδιοφώνου. Η αλλαγή αυτή επισυμβαίνει σε μεγάλο βαθμό εξαιτίας μιας τεχνολογικής μετατόπισης. Το διαδίκτυο και οι ευρυζωνικές συνδέσεις τείνουν να ολοκληρώσουν και να γενικεύσουν μια καινούργια κατάσταση στο τοπίο των Μέσων, που οργανώνεται γύρω απ’ την οθόνη, τα δίκτυα, τις άυλες αξίες, και την τεχνολογική καινοτομία. Τα διακυβεύματα είναι πολλά και θα χρειαστεί αρκετός χρόνος ώστε να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα. Προς το παρόν μπορούμε μόνο να προσθέτουμε θραύσματα, προβληματισμούς, να εικάζουμε και να δημιουργούμε παραδείγματα. Να εκκινούμε διαλόγους. Υπό αυτό το πρίσμα, γιορτάζω κάθε αφορμή για διάλογο, κάθε απόπειρα άρθρωσης λόγου, κάθε απόπειρα έρευνας, διερωτήσεων, στοχασμού, αναλύσεων, συνθέσεων και αναμοχλεύσεων. Δε συμφωνώ καθόλου με την άποψη που αντιμετωπίζει τα πράγματα αφ’ υψηλού, στο στυλ τι νέο έχουν τώρα να μας πουν αυτοί. Κάθε νέα συζήτηση, κάθε νέα έρευνα, κάθε νέα γνώμη και τοποθέτηση, λαμβάνει θέση στον καμβά της αναζήτησης νοήματος, και γι’ αυτό κατά τη γνώμη μου πρέπει να ενθαρρύνεται. Οι απόψεις που θέλουν μόνο τους ειδικούς ή τους ειδήμονες να συζητούν, κεκλεισμένων των θυρών, εκτός από ελιτίστικες, είναι αντιδημοκρατικές και εχθρικές προς το μοίρασμα της γνώσης. (περισσότερα…)

long-tailΈνα σημαντικό βιβλίο για τη νέα οικονομία του Διαδικτύου, θέτει ερωτήματα σε σχέση με το ρόλο όλων μας στον αναδυόμενο ψηφιακό κόσμο.

Τον Ιούλιο του 2006 εκδόθηκε στις ΗΠΑ ένα βιβλίο που έμελλε να αποτελέσει έναν κοινό τόπο, ένα κοινό πλαίσιο αναφοράς των απανταχού τεχνόφιλων του πλανήτη. Διόλου τυχαία, συγγραφέας του ήταν ο διευθυντής σύνταξης του πλέον διάσημου τεχνολογικού περιοδικού Wired, και πρώην δημοσιογράφος του Economist, Κρις Άντερσον. Το βιβλίο είχε τον παράξενο για τους πολλούς τίτλο The Long Tail (Η μακριά ουρά), αλλά το περιεχόμενό του ήταν ήδη γνωστό από καιρό, καθώς ο συγγραφέας το συζητούσε μέσω άρθρων στο Wired καθώς και μέσα απ’ το ιστολόγιό του. (περισσότερα…)