Κατηγορία: Δουλειά

Έχω γράψει ένα αρκετά εκτενές μυθιστόρημα, προϊόν δουλειάς πολλών χρόνων. Είναι ένα μάλλον δύσκολο ανάγνωσμα, που απαιτεί σίγουρα απ’ τον αναγνώστη κάποιο απόθεμα υπομονής κι επιμονής. Έχει ήδη απορριφθεί από 2μιση εκδότες αλλά δε θα το βάλω κάτω. Θέλω πολύ να εκδοθεί και να διαβαστεί, όχι μόνο γιατί έχω κοπιάσει για αυτό, αλλά και γιατί λέει αρκετά πράγματα για την χώρα μας, τους ανθρώπους της, και φυσικά για εμένα. Θέλω να το μοιραστώ με τους αναγνώστες, γι’ αυτό πρέπει να του επιφυλάξω και τις καλύτερες δυνατές συνθήκες ανάγνωσης. Έχει μεγάλη αξία και σημασία για εμένα.

Η κεντρική ιστορία του μυθιστορήματος περιστρέφεται γύρω απ’ την ανακάλυψη ενός γραπτού έργου. Στα χέρια του αφηγητή έρχεται ένα μπαούλο γεμάτο έγγραφα που ανήκουν σ’ έναν παλιό του φίλο. Μελετώντας το, ο αφηγητής έρχεται αντιμέτωπος με τη ζωή ενός ανθρώπου που εισέβαλλε στη ζωή του κι εξαφανίστηκε ξαφνικά, χωρίς καμμία προειδοποίηση.

Σ’ ένα απ’ αυτά τα κείμενα, παίζει κεντρικό ρόλο ένας δρόμος. (περισσότερα…)

Σε μια ομιλία που έκανα πρόσφατα, με ρώτησαν πώς βλέπω το μέλλον της δημοσιογραφίας και των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης. Συνήθως απαντώ ότι δεν είμαι προφήτης. Ωστόσο εδώ μπορώ να κάνω μια μάλλον ασφαλή πρόβλεψη. Επειδή μια παρόμοια ερώτηση μού έγινε από μια πρωτοετή φοιτήτρια δημοσιογραφίας, της είπα ότι τη ζηλεύω. Ως νέος άνθρωπος έχεις πραγματικά σήμερα έναν εκπληκτικό πλούτο ευκαιριών για να εργαστείς στα Μέσα. Για την ακρίβεια, μπορείς να επινοήσεις τη θέση στην οποία θα εργαστείς. Το μέλλον της δημοσιογραφίας και των Μέσων προδιαγράφεται λαμπρό. Το μόνο δυσοίωνο μέλλον είναι εκείνων των δημοσιογράφων στα παραδοσιακά Μέσα που δεν θα ανταποκριθούν στη νέα εποχή.

journalistΤα δεδομένα σήμερα είναι σαφή. Τα παραδοσιακά Μέσα φθίνουν τόσο σε εμπορική αξία όσο και σε αξιοπιστία. Ο γραπτός Τύπος αγκομαχά, το ραδιόφωνο προσπαθεί κι η τηλεόραση σταδιακά χάνει την πρωτοκαθεδρία της. Το Διαδίκτυο αλλάζει τα πάντα. Υπάρχουν μεγάλα εταιρικά ονόματα και μάρκες παγκοσμίως που εξακολουθούν να μεσουρανούν, αλλά νέοι παίκτες έρχονται να ταράξουν τα νερά. Με ελάχιστα μέσα, μπορεί σήμερα κάποιος όχι μόνο να κάνει τη διαφορά, αλλά να αλλάξει και το Παράδειγμα. Το μέλλον της δημοσιογραφίας είναι σίγουρα ψηφιακό και δημιουργικό. Ψηφιακές εφαρμογές, ιστοσελίδες, πλατφόρμες και νέες ιδέες έρχονται διαρκώς να ταρακουνήσουν τις παγιωμένες αντιλήψεις και τα μοντέλα. (περισσότερα…)

The term Twitterature belongs to Alexander Aciman and Emmett Rensin. In 2009 they were just 19 years old, and they had a brilliant idea. They ‘translated’ classic literature novels into Tweets. And that’s how Twitterature was born. I discovered their book (it was published by Penguin Books) in 2010, while researching for my documentary #followme. Exploring Twitter.

Today i’m very excited because i’ve just started experimenting with a Twitterature project which i call @ypochondria and i invite you all to follow this. If you like it, share it, and interact with it!

Ο όρος Twitterature (Τουιτεροτεχνία) ανήκει στους Alexander Aciman και Emmett Rensin. Το 2009 ήταν δύο 19χρονοι μαθητές που είχαν μια έξυπνη ιδέα. ‘Μετέφρασαν’ κλασσικά λογοτεχνικά έργα σε tweets. Κι έτσι γεννήθηκε η Τουιτεροτεχνία. Ανακάλυψα το βιβλίο τους (εκδόθηκε απ’ τον εκδοτικό οίκο Penguin) το 2010, όταν ερευνούσα το ντοκιμαντέρ μου #Ακολούθησέ με. Εξερευνώντας το Twitter.

Σήμερα είμαι πολύ ενθουσιασμένος γιατί ξεκίνησα να πειραματίζομαι με μια μορφή Τουιτεροτεχνίας, ή αλλιώς μικρομπλογκοτεχνίας, ή όπως αλλιώς πείτε την, σ’ ένα σχέδιο που ονομάζω @ypochondria. Σας καλώ όλους να ακολουθήσετε το εγχείρημά μου, κι αν σας αρέσει να το μοιραστείτε με τους φίλους σας, και γιατί όχι; Να διαδράσετε μαζί του!