Το παρακάτω κείμενο είναι ένα μικρό απόσπασμα απ’ το καινούργιο βιβλίο μου για τους μπλόγκερ. Καθώς αναζητώ τρόπους για να το δημοσιεύσω, παρακαλώ, αν έχετε οποιαδήποτε ιδέα μη διστάσετε να τη μοιραστείτε μαζί μου 🙂

Είναι κάτι που σπάνια το σκεφτόμαστε όταν μπαίνουμε στα Μέσα Κοινωνικής δικτύωσης. Τί θέλουν οι άνθρωποι στα Social Media, στα μπλογκ στο Διαδίκτυο; Καταλαβαίνουμε πολύ καλά γιατί μια εταιρεία, ένα πολιτικό κόμμα, ένας επαγγελματίας, κάποιος που έχει έναν συγκεκριμένο στόχο θέλει να είναι στα Social Media. Τί θέλει όμως ένας άνθρωπος μέσα στα Κοινωνικά Δίκτυα όταν δεν έχει κάποιο δεδομένο σκοπό; Να περάσει την ώρα του, να επικοινωνήσει, να ψυχαγωγηθεί, να ενημερωθεί. Αυτές είναι οι αυτονόητες και εύλογες απαντήσεις. Όμως πέρα απ’ αυτές υπάρχει και μια άλλη, λιγότερο προφανής εξήγηση που αποκαλύπτει την πλήρη εικόνα της δημοφιλίας των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης. Αρχικά, όταν οι άνθρωποι δημιουργούν ένα λογαριασμό το κάνουν από περιέργεια. Έχουν ακούσει γι’ αυτό από κάποιον που πιθανώς εμπιστεύονται ή απλά γνωρίζουν, και μπαίνουν για να επιβεβαιώσουν ή να διαψεύσουν την εικόνα που τους δημιουργήθηκε. Η αλήθεια είναι ότι πάντοτε έχουν προσδοκίες. Δημιουργώντας το λογαριασμό απλά μιμούνται μια κίνηση που έκανε ένας συνάνθρωπός τους. Μετά έρχονται τα προβλήματα. (περισσότερα…)

Ο Ανδρέας πέρυσι το καλοκαίρι αποφάσισε να κάνει διακοπές σ’ ένα καινούργιο μέρος. Μάζεψε με κάποια δυσκολία τα χρήματα που απαιτούσε το ταξίδι και ξεκίνησε. Είπε να ριψοκινδυνέψει μια αλλαγή, μετά από είκοσι συνεχόμενα χρόνια φθηνού παραθερισμού στο χωριό της μητέρας του. Πήρε μαζί του έναν παλιό φίλο του απ’ το στρατό που ήταν ακόμα εργένης, τον Γιάννη, και ξεκίνησαν για ένα ημικοσμικό νησί. Η πρώτη παρατήρηση που έκανε ο Ανδρέας, απ’ το καράβι κιόλας, ήταν καθοριστική: οι Έλληνες χωρίζονταν σε καλλίγραμμους και χονδρούς. Δεν υπήρχε πλέον ενδιάμεση κατάσταση. Ο Ανδρέας είχε μόλις περάσει τα 40. Θυμόταν τους φίλους του πατέρα του, καθώς και τον ίδιο τον πατέρα του, που είχαν τις κοιλίτσες τους, τα προγούλια τους, τα λίπη τους, αλλά δεν μπορούσες να τους πεις και παχύσαρκους. Ήταν μάλλον μια γενιά που φλέρταρε οριακά με την παχυσαρκία. Θα μπορούσες να την αποκαλέσεις και γενιά της ενδιάμεσης κατάστασης, ή αλλιώς τη γενιά των αναποφάσιστων σωμάτων. Αλλά τώρα, ήταν φανερό στα μάτια του Ανδρέα, ότι η ενδιάμεση κατάσταση είχε εξαφανιστεί και τη θέση της είχαν πάρει τα δύο άκρα, οι αποφασισμένοι.

Η πρώιμη αυτή παρατήρηση αναστάτωσε πολύ τον Ανδρέα. Ενώ βρισκόταν επάνω στο κατάστρωμα του θορυβώδους σιδερένιου κήτους πηγαίνοντας προς τον τόπο των διακοπών του, έπιασε τον εαυτό του να μελαγχολεί. Κι αφού συνειδητοποίησε ότι επί ώρα είχε επιδοθεί στην παρατήρηση των άλλων ανδρών, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο ίδιος ανήκε στην υπό εξαφάνιση ενδιάμεση κατηγορία των ανδρών που δε μπορείς να τους πεις ούτε λεπτούς, αλλά ούτε και παχύσαρκους. Αυτός κι ο φίλος του ο Γιάννης ήταν γεμάτοι, με εμφανή κοιλιά, έντονη τριχοφυία στα χέρια, στο στήθος κι αλλού, καθώς και φαλακρίτσα στο κεφάλι. Νέοι και συνομίληκοί του, άνδρες με παιδιά, ώριμοι εξηντάρηδες, οι πάντες πάνω στο πλοίο έμοιαζαν βγαλμένοι από δύο καλούπια, ένα χονδρό κι ένα λιγνό. Ο Ανδρέας κι ο Γιάννης ήταν σαν να είχαν βγει από το ελαττωματικό. (περισσότερα…)

 

 

Η ιδέα του Τόλη Γεωργιάδη ήταν να δημιουργηθεί ένας πολιτικός χάρτης που θα αποτυπώνει το πολιτικό στίγμα των κομμάτων και των πολιτών. Στηριζόμενος στη λογική του Χάρτη Νόλαν, ο Τόλης το έκανε πράξη, και με τη δική μου συμβολή στην κατάρτιση του ερωτηματολογίου, προέκυψε ο Πολιτικός Χάρτης. Η επιτυχία του δεν συνίσταται μόνο στα παραπάνω από 300.000 τεστ που έχουν γίνει σ’ αυτό το διάστημα, αλλά στην ακρίβειά του (η μεγάλη πλειοψηφία των συμμετεχόντων που έχει επικοινωνήσει μαζί μας είναι θετική) καθώς και σε κάποια ευρήματα που μπορούμε πια να συζητάμε με μια σχετική ασφάλεια. Όπως έχουμε πει με τον Τόλη πολλές φορές ο Πολιτικός Χάρτης είναι απλά ένα τεστ, δεν είναι έρευνα γνώμης, γιατί δεν εγγυάται τη μοναδικότητα των υποβολών, ούτε και την αξιοπιστία του δείγματος. Ωστόσο, επειδή πλέον έχουμε ένα τόσο μεγάλο αριθμό τεστ, μπορούμε να μιλάμε για τάσεις των συμμετεχόντων. Οι παρατηρήσεις που μπορούμε να κάνουμε βλέποντας τα αποτελέσματα του Πολιτικού Χάρτη (τα έχουμε ανεβάσει στη σελίδα για να μπορεί οποιοσδήποτε να τα δει) είναι: (περισσότερα…)