Πηγή: http://www.psomiadisfriends.gr

Γνωρίζω όπως οι περισσότεροι τον κ. Ψωμιάδη ως έναν πολιτικό που εμφανίζεται πολύ συχνά στις τηλεοπτικές οθόνες. Δε συμφωνώ μαζί του σε πλήθος θεμάτων, αλλά δεν είναι εδώ αυτό το θέμα μου. Πρόσφατα άρχισαν να με ακολουθούν στο Twitter οι «Φίλοι του Παναγιώτη Ψωμιάδη». Από εκείνο το λογαριασμό οδηγήθηκα στην ομώνυμη ιστοσελίδα http://www.psomiadisfriends.gr και δοκίμασα μια έκπληξη. Απ’ τη φωτογραφία που έχουν επιλέξει οι διαχειριστές της σελίδας, ως τη δομή και το περιεχόμενο, είδα κάτι φρέσκο, με χιούμορ και νεανική αισθητική χωρίς την ξύλινη και παρωχημένη γλώσσα που ξέρουμε. Εδώ είναι ολοφάνερο ότι γίνεται μια προσπάθεια να προσεγγιστεί ο νεαρόκοσμος του διαδικτύου, μ’ έναν τρόπο θεμιτό και αναμενόμενο (το κεντρικό βίντεο είναι απ’ την εκπομπή «ράδιο αρβύλα»). Όμως ψάχνοντας να βρω ποιοί είναι αυτοί οι φίλοι του κ. Ψωμιάδη, δε βρήκα ούτε ένα όνομα, γεγονός που με έκανε καχύποπτο. Γιατί αυτοί οι φίλοι επιλέγουν την ανωνυμία; Μήπως πρόκειται περί ενός διαφημιστικού website που απευθύνεται στους νεότερους ψηφοφόρους; Αν είναι κάτι τέτοιο, τότε πρέπει αυτό να αναφέρεται ξεκάθαρα στη σελίδα, ειδάλλως πρόκειται περί αντιδεοντολογικής πρακτικής. Αν δεν είναι, αν δηλαδή οι διαχειριστές της σελίδας δεν είναι υπάλληλοι διαφημιστικής εταιρείας ή εταιρείας δημόσιων σχέσεων ή δεν εργάζονται για τον υποψήφιο περιφερειάρχη, τότε πρέπει επίσης να το δηλώσουν. Στο διαδίκτυο δεν καταθέτουμε την ταυτότητά μας, αλλά όταν διεκδικούμε δημόσιο ή άλλο αξίωμα, οφείλουμε στην κοινωνία να είμαστε διαφανείς και καθαροί. Το να δημιουργούμε εντυπώσεις στο Διαδίκτυο είναι κάτι εύκολο, αλλά τελικά έχει το αντίθετο αποτέλεσμα όταν επιχειρούμε να εξαπατήσουμε τους χρήστες. Γι’ αυτο προτείνω στους ανθρώπους αυτούς να αναγράψουν στην σελίδα τους ποιοί είναι και τί σχέση έχουν με τον υποψήφιο. Είναι θέμα δεοντολογίας και ηθικής τάξης πολύ σοβαρό. Επαναλαμβάνω ότι στο διαδίκτυο, εμείς καθορίζουμε τα πράγματα. Πριν παγιωθούν στρεβλές κι ανοίκειες πρακτικές, καλό είναι επιτέλους να εφαρμόσουμε τη δεοντολογία.

Παράνομος διαφημισόπυργος στη συμβολή Αλεξάνδρας με Κηφισίας

Τον περασμένο Μάιο, λίγες ημέρες μετά την κινητοποίηση του υπουργείου μεταφορών ενάντια στην παράνομη υπαίθρια διαφήμιση, εμφανίστηκε στην Αθήνα μια νέα διαφήμιση που ξεσήκωσε αντιδράσεις. Ένα νέο προϊόν, η μπύρα FIX εν προκειμένω, διάλεξε την υπαίθρια διαφήμιση και πιο συγκεκριμένα τους διαφημισόπυργους, για να (επανα)λανσαριστεί, τη στιγμή ακριβώς που ξεκινούσε μια μεγάλη καμπάνια αποξήλωσης των παράνομων διαφημιστικών πινακίδων. Για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία περί της παρανομίας των διαφημισόπυργων, δεν έχει κάποιος παρά να επισκεφθεί την ειδική ιστοσελίδα της κυβερνητικής πρωτοβουλίας εδώ. Παρόλες όμως τις αντιδράσεις, το επαπειλούμενο καταναλωτικό μποϋκοτάζ, τους ακτιβισμούς και τις επίμονες δημοσιεύσεις, η εταιρεία δεν έδωσε καμία απάντηση. (περισσότερα…)

Αν ζούσαμε σε μια ευνομούμενη, ήτοι οργανωμένη, ήτοι λειτουργική κοινωνία, τα μέλη της οποίας έχουν τη διάθεση, ήτοι τις αξίες, ήτοι την εντιμότητα, να μαθαίνουν απ’ τα λάθη τους, ήτοι να κάνουν αυτοκριτική, ήτοι να είναι ειλικρινείς, ήτοι να λογοδοτούν απέναντι στους άλλους, καθώς και στον εαυτό τους, αν ζούσαμε σε μια τέτοια χώρα με αυτό που λέμε λαϊκά «τσίπα», τότε όλες οι δημοτικές αρχές της χώρας θα απολογούνταν δημοσίως για κάθε ένα θύμα της παράνομης υπαίθριας διαφήμισης, θα παραδέχονταν το λάθος τους, και θα υπόσχονταν ότι θα άρχιζαν να συμμετέχουν στη λύση του προβλήματος. Κάτι τέτοιο βέβαια θα προϋποθετε κι άλλα πράγματα, όπως π.χ. την ύπαρξη κάποιας τιμωρίας. Ως τώρα δυστυχώς οι δημοτικές αρχές επιβεβαιώνουν ότι ζούμε σε μια άλλη χώρα: επικαλούνται τα έσοδα απ’ την υπαίθρια διαφήμιση και σιωπούν ένοχα. Προφανώς για τους δημάρχους μας τα έσοδα απ’ τις διαφημίσεις είναι πιο σημαντικά απ’ την οδική ασφάλεια και τη ζωή των πολιτών.