Οι διαβουλεύσεις κεκλεισμένων των θυρών ανήκουν σε μια εποχή κυριαρχίας προνομιούχων τάξεων κι όχι ηγετών που συνομιλούν και λογοδοτούν άμεσα στο λαό.

Κυριακή 13 Μαίου 2012. Μια εβδομάδα μετά τις εκλογές. Παρακολουθούμε στις τηλεοράσεις σε ζωντανή μετάδοση την είσοδο των αρχηγών των τριών πρώτων κομμάτων στο Προεδρικό Μέγαρο, προκειμένου να συζητήσουν την προοπτική μιας κυβέρνησης συνεργασίας, μετά απ’ την αποτυχία και των τριών να σχηματίσουν κυβέρνηση με τη διερευνητική εντολή που έλαβαν. Ακολουθεί φωτογράφιση στο τραπέζι παρουσία του Προέδρου. Φωτογράφοι, κάποιες αμήχανες εκφράσεις και τέλος. Οι πόρτες κλείνουν και η ζωντανή μετάδοση σταματά. Αναρωτιέμαι αν είναι θεμιτό να γίνονται κεκλεισμένων των θυρών τέτοιου είδους διαβουλεύσεις για την τύχη της ψήφου των πολιτών και καταλήγω στο ότι μια πραγματικά βαθιά και γνήσια, και διαφανής δημοκρατία θα μετέδιδε αυτή τη συζήτηση σε ζωντανή μετάδοση απ’ το Διαδίκτυο. Να δούμε κι εμείς οι πολίτες πώς αντιμετωπίζουν την εντολή που τους δώσαμε να μας κυβερνήσουν. Θυμίζω ότι οι πολιτικοί αρχηγοί είναι αντιπρόσωποι του λαού. Η κεκλεισμένων των θυρών διαβούλευση δεν παραπέμπει σε δημοκρατικές διαδικασίες. Αντίθετα, θυμίζει την εκλογή του Πάπα, ή παρασκηνιακές συζητήσεις. Όμως εδώ μιλάμε για τη διακυβέρνηση της χώρας, για το κατεξοχήν προσκήνιο. Οι κλειστές πόρτες ενισχύουν την απόσταση ανάμεσα στους πολίτες και τους πολιτικούς. Σήμερα έχουμε τα Μέσα, κι έχουμε την υποχρέωση να είμαστε ειλικρινείς μεταξύ μας. Οι πολιτικοί μας αντιπρόσωποι είναι άνθρωποι σαν κι εμάς που τους εξουσιοδοτούμε να προωθούν πολιτικές που εμείς έχουμε εγκρίνει με την ψήφο. Αν δεν εμβαθύνουμε τη Δημοκρατία, η εμπιστοσύνη των πολιτών απέναντι στους πολιτικούς του αντιπροσώπους και το πολιτικό σύστημα δε θα ανακτηθεί. Ακούω τώρα, λίγες ώρες μετά τη συζήτηση των 3 αρχηγών ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε τη δημοσίευση των πρακτικών της διαβούλευσης, κάτι πολύ θετικό. Φαίνεται ότι δεν απέχουμε πολύ απ’ τη μέρα που οι συζητήσεις τέτοιου είδους θα γίνονται σε ζωντανή μετάδοση απ’ το Διαδίκτυο, για να γνωρίζει ο πολίτης πώς ακριβώς συζητιέται το παρόν και το μέλλον όλων μας στην κεντρική πολιτική σκηνή.

Στη Γαλλία οι πολιτικοί κι όσοι ασχολούνται με τα κοινά είθισται να γράφουν βιβλία, πολλά βιβλία. Η δημόσια συζήτηση γίνεται συχνά με αφορμή βιβλία, ενώ πολλοί δημόσιοι διάλογοι καταλήγουν να γίνονται βιβλία. Αν επισκεφθείς ένα βιβλιοπωλείο στη Γαλλία όταν υπάρχει στη δημόσια σφαίρα κάποιο φλέγον ζήτημα, θα δεις τους πάγκους γεμάτους από βιβλία που υποστηρίζουν διάφορες όψεις του. Η κουλτούρα των Γάλλων (ακόμα και η πιο λαϊκή) είναι στενά συνυφασμένη με τον έντυπο λόγο. Διαβάζοντας το μικρό βιβλίο Μια συζήτηση με τον Φρανσουά Ολάντ, που κυκλοφόρησαν πρόσφατα οι Εκδόσεις Πόλις σε μετάφραση Νίκου Νομικού (ουσιαστικά πρόκειται για το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου Το Γαλλικό όνειρο), μου επιβεβαιώθηκε για ακόμα μια φορά η πίστη των Γάλλων στον γραπτό λόγο. Ο σοσιαλιστής υποψήφιος για την προεδρία Φρανσουά Ολάντ γράφει: (περισσότερα…)

Ψηφίζεις για πρώτη φορά. Έχεις μια μεγάλη δύναμη: τη δημιουργική ορμή σου. Μην την αφήσεις να νικηθεί απ’ την καταστροφική σου πλευρά. Έχεις νειάτα και δύναμη. Δεν έχεις φθείρει την ψυχή σου με γηπεδικά συνθήματα και ψευτιές. Διακατέχεσαι απ’ το πάθος της αλλαγής, της δημιουργικής παρέμβασης, της ελπίδας. Σου τάζουν τη μεγάλη νύχτα, σου τάζουν το όργιο, σου τάζουν την αποενοχοποίηση, σου τάζουν την ανευθυνότητα, το αιώνιο πάρτυ, σου τάζουν το μέλλον. Όμως το μέλλον είσαι εσύ. Μην ενδίδεις στα ρηχά τους συνθήματα: το μέλλον είναι οι πράξεις κι οι επιλογές σου.

Ψηφίζεις για πρώτη φορά, κι έχεις για πρώτη φορά την ευθύνη μιας κορυφαίας Δημοκρατικής επιλογής σου. Έχεις την ευκαιρία να γίνεις υπεύθυνος απέναντι σε όλους μας. Έχεις την ευκαιρία να διαφοροποιηθείς απ’ τους γονείς σου, τους δασκάλους σου, τους φίλους σου, από εμένα ακόμα, και να πεις αυτή η επιλογή με εκφράζει. Με επιχειρήματα και θέσεις. Μην υποκύπτεις σε εκβιασμούς, μην αναμασάς διχαστικά σχήματα – δεν χρειαζόμαστε άλλους εμφυλίους. Όποιον πάει να εκμεταλλευτεί το θυμό ή την αγνότητά σου, αμφισβήτησέ τον. Ψήφισε με τη λογική σου κι εμπιστεύσου το συναίσθημά σου, άνοιξε τα μάτια και δες τί προτείνει το κάθε κόμμα, ο κάθε υποψήφιος.

Ψηφίζεις για πρώτη φορά κι ίσως είσαι μπερδεμένος/η. Έχεις το Διαδίκτυο, αυτό το υπέροχο εργαλείο στα χέρια σου. Μπες στις ιστοσελίδες των κομμάτων και διάλεξε. Απάντησε και στο τεστ του Πολιτικού Χάρτη, για να πάρεις βοήθεια 🙂 Άσε τις παρωπίδες να τις φορούν άλλοι. Δες ποιοί συνδυάζουν την κοινωνική ευαιασθησία, το όραμα και τον πραγματισμό και ψήφισέ τους. Μην ενδίδεις σε κανέναν που υπόσχεται βία. Η βία έχει πάντα ολέθρια αποτελέσματα. Έχεις νειάτα και δύναμη. Έρχεσαι απ’ το μέλλον κι έχεις ευθύνη. Έχεις και κρίση για να κρίνεις, μην αφήνεις κανέναν να εκμεταλλεύεται την αθωότητα, την αγνότητα, την απειρία, τον φόβο και την αβεβαιότητά σου.

Ψηφίζεις για πρώτη φορά κι ίσως είσαι θυμωμένος/η. Ξέρεις όμως ότι θέλεις να ζεις σ’ ένα ειρηνικό και όμορφο περιβάλλον, με μικρότερες ανισότητες, μεγαλύτερες ευκαιρίες, γόνιμες συνθήκες δημιουργίας και συνύπαρξης με τους άλλους. Διάβασε αν θες για τη δημοκρατία και την ψηφοφορία. Ανέτρεξε αν θες στην ιστορία, και δες τι σημαίνει Σύνταγμα και Κοινοβούλιο . Διάβασε αν θες να δεις τί είναι η αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Και δες επίσης τον παγκόσμιο χάρτη που επισυνάπτω με την εξάπλωση της Δημοκρατίας στον κόσμο. Δες ότι ουσιαστικά έχουμε το προνόμιο να ζούμε σε μια χώρα με Δημοκρατία. Με την ψήφο σου μπορείς να συμβάλλεις σε μεγάλες αλλαγές. Με την ψήφο σου ενισχύεις τη Δημοκρατία, αλλά δε φτάνει αυτό. Πρέπει να διακρίνεις τους λαϊκιστές, τους δημαγωγούς, τους ανεδαφικούς, και τους ανεύθυνους από τους έντιμους, τους υπεύθυνους και τους πραγματικά σοβαρούς. Σίγουρα, μπορείς να κάνεις και λάθος. Όμως κοίτα να μην είναι ένα ολόεθριο λάθος. Αν υπάρχει έστω και μια υπόνοια βίας, μην την εκθρέψεις με την ψήφο σου, άσε τους βίαιους στη μοναξιά τους.

(περισσότερα…)