Τελευταία, βλέπω τις πολιτικές συζητήσεις στην τηλεόραση με μειούμενο ενδιαφέρον. Σκέφτομαι ότι τα τελευταία χρόνια οι πολιτικές συζητήσεις στην τηλεόραση, αλλά και στο ραδιόφωνο, γίνονται όλο και πιο αδιάφορες, όλο και πιο βαρετές, όλο και πιο ανούσιες. Κάθε υποψήφιος αναμασά ένα ποίημα, ανταλλάσσει κάποια συνθήματα με τους αντιπάλους του και περνάμε στο επόμενο θέμα. Δεν έχω τίποτα με τους δημοσιογράφους που κάνουν τις συνεντεύξεις αν και πιστεύω ότι θα έπρεπε να επιμένουν ώστε να λαμβάνουν πιο συγκεκριμένες απαντήσεις κι όχι τις γνωστές αοριστολογίες. Τα ίδια τα Μέσα όμως, με την ταχύτητά και τον όγκο των πληροφοριών, τους υποχρεώνουν να στέκονται στην επιφάνεια των θεμάτων, να ευνοούν τις απαντήσεις-συνθήματα, τις υπεκφυγές, την αοριστολογία, την εντυπωσιοθηρία. Τα ελάχιστα λεπτά που έχουν στη διάθεσή τους οι υποψήφιοι κοιτάζουν να τα διαθέσουν ώστε να αποκομίσουν κάποιο όφελος, να μιλήσουν σε ψηφοφόρους-στόχους κι όχι στο να διατυπώσουν τις θέσεις και τις προτάσεις τους με σαφήνεια και καθαρότητα.  (περισσότερα…)

 

 

Η ιδέα του Τόλη Γεωργιάδη ήταν να δημιουργηθεί ένας πολιτικός χάρτης που θα αποτυπώνει το πολιτικό στίγμα των κομμάτων και των πολιτών. Στηριζόμενος στη λογική του Χάρτη Νόλαν, ο Τόλης το έκανε πράξη, και με τη δική μου συμβολή στην κατάρτιση του ερωτηματολογίου, προέκυψε ο Πολιτικός Χάρτης. Η επιτυχία του δεν συνίσταται μόνο στα παραπάνω από 300.000 τεστ που έχουν γίνει σ’ αυτό το διάστημα, αλλά στην ακρίβειά του (η μεγάλη πλειοψηφία των συμμετεχόντων που έχει επικοινωνήσει μαζί μας είναι θετική) καθώς και σε κάποια ευρήματα που μπορούμε πια να συζητάμε με μια σχετική ασφάλεια. Όπως έχουμε πει με τον Τόλη πολλές φορές ο Πολιτικός Χάρτης είναι απλά ένα τεστ, δεν είναι έρευνα γνώμης, γιατί δεν εγγυάται τη μοναδικότητα των υποβολών, ούτε και την αξιοπιστία του δείγματος. Ωστόσο, επειδή πλέον έχουμε ένα τόσο μεγάλο αριθμό τεστ, μπορούμε να μιλάμε για τάσεις των συμμετεχόντων. Οι παρατηρήσεις που μπορούμε να κάνουμε βλέποντας τα αποτελέσματα του Πολιτικού Χάρτη (τα έχουμε ανεβάσει στη σελίδα για να μπορεί οποιοσδήποτε να τα δει) είναι: (περισσότερα…)

Update: Να προσθέσω έναν ακόμα υποψήφιο που έχει κάνει ιδανική χρήση των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης, τον @constantnos.

Το Διαδίκτυο εκθέτει μια σειρά από επαγγέλματα που παραδοσιακά έκαναν πάντα τις εκλογές εμποροπανήγυρη.

Δεν χρειάζονται αφίσες στους δρόμους, δεν χρειάζονται διαφημιστικά έντυπα, δεν χρειάζονται καν πολλές οφλάιν προεκλογικές συγκεντρώσεις.

Όταν ο υποψήφιος μπορεί να έχει τα δικά του Μέσα, το δικό του μπλογκ, το δικό του κανάλι, τα δικά του Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης δεν χρειάζεται κανέναν “επαγγελματία” σύμβουλο να του πει τί θα κάνει, κανέναν δημοσιογράφο να τον καλέσει σε κάποιο περίοπτο πάνελ. Εδώ, ακόμα και τα λάθη επιτρέπονται. Αρκεί κάποιος να μη μασκαρεύεται και να μην ποζάρει.

Αυτό που πραγματικά χρειάζεται στο Διαδίκτυο ένας υποψήφιος είναι την αυθεντική φωνή του. (περισσότερα…)