Παρακολούθησα μερικά λεπτά από 3 βίντεο ενός Αλέξανδρου Κοντοπίδη που γνωρίζει μέρες δόξας στα Νέα Μέσα. Έμαθα ότι προσκαλέστηκε σε τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές, ότι έχει δώσει συνεντεύξεις σ’ ένα σωρό νεανικά έντυπα, κι ότι πληρώθηκε από την Cosmote για να γυρίσει διαφημιστικό βίντεο. Αν όντως αληθεύει αυτό θα ζητήσω άμεση διακοπή του συμβολαίου μου.

Στα βίντεό του, που αριθμούν δεκάδες χιλιάδες θεάσεις στο YouTube, ο άνθρωπος αυτός κάνει cyberbullying σε διάσημους [διαδικτυακός (κυβερνο)εκφοβισμός] κι έτσι κερδίζει την προσοχή των χαζοχαρούμενων χρηστών. Προσβάλλει πρόσωπα, εκφοβίζει, επιτίθεται, χλευάζει και χυδαιολογεί με χιούμορ γυμνασιακού-γηπεδικού επιπέδου. (περισσότερα…)

Για όσους αγνοούν το νόημα της λέξης “τρολ”, να πω ότι πρόκειται για μυθικά τέρατα που τρομοκρατούν πολίτες. Στο Διαδίκτυο η έννοια του τρολ είναι συνυφασμένη με χρήστες που μπαίνουν σε συζητήσεις και τις καταστρέφουν. Μια σύντομα περιήγηση στο Twitter είναι αρκετή για να δεις πώς λειτουργούν τα τρολ. Στην πραγματικότητα, τα τρολ κυριαρχούν στο δημόσιο διάλογο. Και δεν κυριαρχούν μόνο στο Διαδίκτυο. Όλη η δημόσια σκηνή, χωρίς υπερβολή, είναι στοιχειωμένη απ’ την κουλτούρα της λεγόμενης τρολιάς.

Τί άλλο από τρολιά είναι για παράδειγμα ο αναπόδεικτος ισχυρισμός ότι μας ψεκάζουν; Αν παρακολουθήσεις τις δηλώσεις, τις αντιδράσεις, τις κινήσεις των πολιτικών, των σχολιαστών, των δημοσιογράφων, κι όλων όσων παρεμβαίνουν στη δημόσια ατζέντα, συνειδητοποιείς ότι βαρύτητα αποκτούν κυρίως οι εντυπωσιοθηρικές, βαρύγδουπες κι ανόητες φράσεις και προτάσεις. Όσο πιο εξωφρενική είναι η έκφραση, η διατύπωση, αλλά και η ουσία αυτού που λέγεται τόσο περισσότερες πιθανότητες έχει να ακουστεί δημοσίως και να «συζητηθεί». Όσο πιο ψύχραιμη, πιο διαλεκτική, πιο συναινετική και σοβαρή είναι μια πρόταση, τόσο λιγότερες πιθανότητες έχει να φτάσει στα αυτιά του κόσμου.troll (περισσότερα…)

Έχω γράψει ένα αρκετά εκτενές μυθιστόρημα, προϊόν δουλειάς πολλών χρόνων. Είναι ένα μάλλον δύσκολο ανάγνωσμα, που απαιτεί σίγουρα απ’ τον αναγνώστη κάποιο απόθεμα υπομονής κι επιμονής. Έχει ήδη απορριφθεί από 2μιση εκδότες αλλά δε θα το βάλω κάτω. Θέλω πολύ να εκδοθεί και να διαβαστεί, όχι μόνο γιατί έχω κοπιάσει για αυτό, αλλά και γιατί λέει αρκετά πράγματα για την χώρα μας, τους ανθρώπους της, και φυσικά για εμένα. Θέλω να το μοιραστώ με τους αναγνώστες, γι’ αυτό πρέπει να του επιφυλάξω και τις καλύτερες δυνατές συνθήκες ανάγνωσης. Έχει μεγάλη αξία και σημασία για εμένα.

Η κεντρική ιστορία του μυθιστορήματος περιστρέφεται γύρω απ’ την ανακάλυψη ενός γραπτού έργου. Στα χέρια του αφηγητή έρχεται ένα μπαούλο γεμάτο έγγραφα που ανήκουν σ’ έναν παλιό του φίλο. Μελετώντας το, ο αφηγητής έρχεται αντιμέτωπος με τη ζωή ενός ανθρώπου που εισέβαλλε στη ζωή του κι εξαφανίστηκε ξαφνικά, χωρίς καμμία προειδοποίηση.

Σ’ ένα απ’ αυτά τα κείμενα, παίζει κεντρικό ρόλο ένας δρόμος. (περισσότερα…)