Κατηγορία: Επικαιρότητα

Εξεγέρθηκα κι εγώ ως νέος και δεν το μετανιώνω. Συμμετείχα σε καταλήψεις, πήγαινα σε πορείες. Το να μάθεις να αμφισβητείς είναι θετικό. Όμως δε μπορείς να μάθεις ΜΟΝΟ αυτό. Πρέπει να μάθεις και να διεκδικείς. Αλλά δε μπορείς να μάθεις ούτε αυτό μόνο. Πρέπει και να μάθεις να δημιουργείς, να προτείνεις, να δουλεύεις, να συνεργάζεσαι. Πρέπει σ’ αυτά που αρνείσαι να μπορείς να αντιπαραθέτεις απτές και ρεαλιστικές λύσεις. Πρέπει να κοιτάς το δάσος, αλλά πρέπει να κοιτάς και το δέντρο. Διαβάζω ότι θα δοθούν μαύρα περιβραχιόνια σε μαθητές για να τα φορέσουν στις παρελάσεις. Έχω παρελάσει κι εγώ και σήμερα βρίσκω τη μαθητική παρέλαση εντελώς άχρηστη. Τσάμπα ξόδεμα ενέργειας και σπατάλη. Στα σχολεία πρέπει να διδάσκονται όλα, αλλά αυτή η εμμονή με την ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ που δεν παράγει καμία ουσιαστική αλλαγή, μόνο επιζήμια μπορεί να είναι. Επίσης, στους νέους δεν πρέπει να δίνονται διπλά μηνύματα. Πρέπει να καλλιεργείται η κρίση τους για να αποφασίζουν εκείνοι τι θα πράξουν για τη ζωή τους. Νομίζω ότι τις τελευταίες δεκαετίες το εκπαιδευτικό μας σύστημα έχει επιδείξει (δια των κομμάτων, των νεολαιών, των οργανώσεων) δυσανάλογα μεγάλυτερο ζήλο στην ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ παρά στην Κριτική Ικανότητα και τη Δημιουργικότητα. Είναι η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος. Ό,τι κι αν κάνεις θα το έχεις καταπιεί άκριτα, δηλαδή. Νομίζω ότι έχει έρθει ώρα να δούμε εκ νέου πως θα αλλάξει αυτή η χώρα. Ένα βήμα είναι να δώσουμε στα νέα παιδιά τα εργαλεία, την καθοδήγηση και τη γνώση προκειμένου να αναπτύξουν δική τους κρίση, ανεξαρτησία και δημιουργικότητα. Ας μην τα εγκλωβίζουμε συνέχεια στην ασπρόμαυρη λογική μας, ας μην τα κατευθύνουμε μόνο στην άρνηση γιατί το μόνο που θα μπορούν να ονειρεύονται θα είναι κάτι αρνητικό. Μόνο έτσι πιστεύω ότι θα υπάρξει ελπίδα για το μέλλον.

Κάθε βράδυ που πηγαίνω για ύπνο σκέφτομαι ένα πράγμα. Μια ακόμα ύφεση για να βγάλω λεφτά. Το Ευρώ δεν θα τα καταφέρει. Η Ευρώπη δεν θα τα καταφέρει. Όποιος βρίσκεται σε μη πλεονεκτική θέση δε θα τα καταφέρει. Δε με νοιάζει που εκατομμύρια άνθρωποι δεν θα τα καταφέρουν. Είμαι χρηματιστής. Το μόνο που μ’ ενδιαφέρει είναι να βγάλω λεφτά. Πολλά λεφτά. Κάθε ευκαιρία να βγάλω λεφτά είναι ευπρόσδεκτη. Και μέσα στην ύφεση βλέπω πολλές ευκαιρίες. Δεν είμαι προφήτης. Είμαι χρηματιστής. Στο χρηματιστηριακό κραχ του ’29 κάποιοι έβγαλαν πολλά λεφτά. Το ίδιο συμβαίνει και τώρα. Το ίδιο θα συμβεί και αύριο. Ονειρεύομαι υφέσεις. Δε με νοιάζει που εκατομμύρια άνθρωποι δε θα τα καταφέρουν. Κάποιοι μπορούν να βγάλουν πολλά λεφτά. Αν θέλετε ακούστε με. Έχετε ακόμα την ευκαιρία να βγάλετε πολλά λεφτά. Είμαι χρηματιστής. Είμαι νέος και ακμαίος. Ξέρω ότι η Goldman Sachs κυβερνά τον κόσμο. Ξέρω πολλά. Ξέρω ότι υπάρχουν πολλές ευκαιρίες για να βγάλει κάποιος λεφτά μέσα στην κρίση. Η αγορά είναι χτισμένη στο φόβο. Δε με νοιάζει που εκατομμύρια άνθρωποι δε θα τα καταφέρουν. Εγώ θα βγάλω πολλά λεφτά. Την ώρα που ο κόσμος παραληρεί απ’ το φόβο, εγώ παραληρώ από έξαψη. Κάθε βράδυ που πηγαίνω για ύπνο σκέφτομαι ένα πράγμα. Μια ακόμα ύφεση για να βγάλω λεφτά. 

Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα όταν είδα αυτό το απόσπασμα απ’ τις ειδήσεις του BBC World ήταν ότι κάποιος έκανε μια χοντρή πλάκα. Αποκλείεται να μην είναι πλαστό, σκέφτηκα. Βλέποντάς το όμως ξανά και ξανά κατάλαβα ότι αυτός ο «ανεξάρτητος χρηματιστής» λέει πράγματα ακραία μεν, αλλά αληθινά σε μεγάλο βαθμό. Λέει πράγματα που έχουν γραφτεί και ξαναγραφτεί. Λέει πράγματα λογικά. Μόνο η βέβαιη πρόβλεψή του για την κατάρρευση της Ευρωζώνης είναι παρακινδευμένη εικασία. Όλα τα άλλα ευσταθούν. Το ότι η Goldman Sachs κυβερνά τον κόσμο έχει αναλυθεί σ’ ένα ολόκληρο βιβλίο (για το οποίο θα γράψω σύντομα). Το ότι τα κραχ συνιστούν ευκαιρίες για κερδοσκόπους και επενδυτές είναι επίσης γνωστό. Τί είναι αυτό που σοκάρει σ’ αυτό το βίντεο λοιπόν; Είναι η δημόσια έκθεση ενός προσώπου που ομολογεί ότι μπροστά στο χρήμα και την απόκτησή του δεν υπάρχουν ηθικοί φραγμοί. Καθένας εδώ είναι για τον εαυτό του. Ο νέος αυτός άνθρωπος μιλά με την έπαρση αυτού που έχει καταλάβει βαθειά το σύστημα. Στο χρηματοπιστωτικό σύστημα δεν υπάρχει ηθική. Είναι ο θάνατός σου η ζωή μου. Ο νέος αυτός παρουσιάζεται και φιλάνθρωπος δίνοντας μια χαραμάδα ελπίδας. Θα πλουτίσουν κάποιοι, λέει, αλλά όχι μόνο οι ελίτ. Λες κι ο μόνος τρόπος να βγάλει κάποιος χρήματα είναι μόνο στο καζίνο. Μέχρι πρόσφατα οι χρηματιστές διάλεγαν να μην παρουσιάζονται δημόσια. Σπάνια έκαναν δημόσιες τοποθετήσεις. Να τώρα, ένας ανεξάρτητος παίκτης, που βγαίνει να διαφημίσει τις υπηρεσίες του με το ύφος του ανθρώπου που ξέρει. Ποιός ξέρει πόσοι θα γκουγκλάρουν το όνομά του και τον πάρουν τηλέφωνο μετά την εμφάνισή του στο BBC για να του ζητήσουν να διαχεριστεί το φάκελό τους ή να τους δώσει συμβουλές. Ποιός ξέρει πόσοι θα του επιτεθούν.

Η κρίση, η ύφεση λέμε παρουσιάζει ευκαιρίες για όλους. Να επανατοποθετηθούν, να επανεφεύρουν τους εαυτούς τους, να δημιουργήσουν καινούργιες δουλειές. Για τους κερδοσκόπους η κρίση είναι μια μεγάλη ευκαιρία να κάνουν αυτό που έκαναν πάντοτε: να κερδοσκοπούν. Άραγε υπάρχει κάτι ή κάποιοι που μπορούν να τους βάλουν φρένο;

Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που όταν τα προσπερνάς δεν θυμάσαι αν πράγματι τα είδες.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που τα διαφοροποιεί το λογότυπο στην είσοδό τους.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που στεγάζουν χιλιάδες γραφειοκράτες.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που φυλάσσονται από ογκώδεις βαριεστημένους άνδρες.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που τα σημαντικότερα γίνονται κεκλεισμένων των θυρών.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που προκαλούν θυμηδία κι ενίοτε σεβασμό.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που φωτογραφίζονται μόνο από δημοσιογράφους.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που έχουν πολλούς καταστροφείς εγγράφων.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που οι τοίχοι τους θα είχαν πολλά να πουν.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που χτίστηκαν για να στεγάσουν το μέλλον.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που άνθρωποι διαπραγματεύονται στο όνομα άλλων ανθρώπων.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που δεν είδαν ποτέ άστεγο στο κατώφλι τους.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που υπογράφουν συμβόλαια και συνθήκες.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που οι ειλικρινείς κουβέντες λέγονται σε κλειδωμένες τουαλέτες.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που σε κάνουν να θέλεις να τερματίσεις τη ζωη σου.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που τα παράθυρά τους είναι μάλλον διακοσμητικά.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που οι εξουσίες λατρεύουν να αγαπούν.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που μέχρι και οι κατσαρίδες τα απεχθάνονται.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που μέχρι και οι καθαρίστριες υπογράφουν συμφωνίες εμπιστευτικότητας.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που θα ‘λέγες ότι είναι και μαυσωλεία ευνουχισμένων ποιητών.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που δεν έχεις τι άλλο να κάνεις απ’ το να αποδείξεις τη δύναμή σου.
Σ’ ένα απ’ αυτά τα κτίρια που λες, σήμερα και χθες και αύριο γράφεται η επίσημη ιστορία.