Δε με αφορά καθόλου το πόσους φίλους μπορεί να έχει κάποιος. Στην πραγματικότητα, κι όπως σε πολλά άλλα πεδία, δεν έχει σημασία τόσο η ποσότητα όσο η ποιότητα. Τώρα που βιώνεται συλλογικά κι ατομικά μια μεγάλη κρίση, η φιλία αναδεικνύεται σε μια τεράστια αξία. Τώρα συνειδητοποιείς, ίσως περισσότερο από ποτέ άλλοτε, ότι χωρίς τους άλλους, χωρίς τους προσφιλείς, τους αγαπημένους άλλους, η ζωή γίνεται ακόμα πιο δύσκολη, ακόμα πιο αβίωτη. Δεν αναφέρομαι σε κάποια ιδιοτελή χρήση της σχέσης αναγκαστικά. Δεν αναφέρομαι αναγκαστικά στους “συνοδοιπόρους”, τους “συντρόφους” και τους κάθε λογής “συναγωνιστές”. Ο φίλος, η φίλη δεν είναι μόνο αυτός ή αυτή που θα σε βοηθήσει να επιτύχεις ή να επιτύχετε ένα στόχο, φίλος είναι κι αυτός που απλά και κοινότοπα θα είναι πλάι σου, σιωπηλά στα δύσκολα ή στα εύκολα, αυτός που θα μπορεί να υπερβαίνει τις διαφορές και τις διαφωνίες και θα είναι προσανατολισμένος πάντα στη σύνθεση, στο μαζί. Η φιλία είναι μια νησίδα ομορφιάς κι ελευθερίας απ’ τον κάματο των στόχων και των επιδιώξεων. Ο φίλος είναι σημαντικός και μόνο που υπάρχει. Ο φίλος δε δικάζει, δεν ανταγωνίζεται, δεν ψάχνει ευκαιρία να πληγώσει. Ο φίλος προστατεύει, γλυκαίνει, κάνει την εμπειρία της ζωής πιο υποφερτή κι ανάλαφρη. Ο φίλος μοιράζεται καθετί που μπορεί να μοιραστεί. Ο φίλος σου μπορεί να είναι αριστερός, δεξιός, κεντρώος ή αναρχικός, λευκός, μαύρος, ομοφυλόφιλος. Αρκεί να νιώθετε ότι είστε φίλοι. (περισσότερα…)