Έγραψα ένα προλογικό σημείωμα για το βιβλίο «Τι θα έκανε η Google;» του Jeff Jarvis, που κυκλοφόρησε χθες στα βιβλιοπωλεία απ’ τις εκδόσεις Μεταίχμιο σε δική μου μετάφραση, το οποίο -για να ευλογήσω και λίγο τα γένια μου- έγινε δεκτό μ’ ενθουσιασμό απ’ το συγγραφέα του.

Για να πάρετε λοιπόν μια ιδέα, σας το παραθέτω αυτούσιο. Αν σας ενδιαφέρει, για να πάρετε μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα, δείτε και το βίντεο με τη συνέντευξη που πήρα απ’ το συγγραφέα. (περισσότερα…)

 Πριν από μερικούς μήνες αποδέχτηκα την πρόταση των εκδόσεων Μεταίχμιο να μεταφράσω το βιβλίο του Jeff Jarvis, “What Would Google Do?”. Η εμπειρία της μετάφρασης ήταν πολύ ενδιαφέρουσα, αν κι αρκετά απαιτητική και τολμώ να πω κοπιαστική. Την περίοδο που μετέφραζα το βιβλίο έτυχε να πάω στις Η.Π.Α και να κανονίσω μια συνέντευξη με τον Jarvis. Μου την παραχώρησε την τελευταία ημέρα της παραμονής μου στη Νέα Υόρκη. Επί μια ώρα είχα μποροστά μου έναν πολύ ευγενικό κι ανοιχτό άνθρωπο, με χαμόγελο και ριζοσπαστικές ιδέες, έναν οραματιστή του Διαδικτύου, να απαντά στις ερωτήσεις μου και να μιλά με θέρμη για το βιβλίο του. Ήταν απολαυστικός.

Το βίντεο έγινε για λογαριασμό των εκδόσεων Μεταίχμιο, με αφορμή την έκδοση του βιβλίου “Τι θα έκανε η Google;” του Jeff Javis σε δική μου μετάφραση, το οποίο κυκλοφορεί σήμερα στα βιβλιοπωλεία. Σας συστήνω ανεπιφύλακτα να το διαβάσετε, μπορεί να γίνει πηγή έμπνευσης για τους ζοφερούς αυτούς καιρούς που περνάμε. Εννοείται ότι είμαι ανοικτός σε σχόλια για τη μετάφραση ή οτιδήποτε άλλο. Στην αρχή του βιβλίου, υπάρχει κι ένα δικό μου προλογικό σημείωμα που έχει εγκριθεί απ’ το συγγραφέα. Περισσότερα για το βιβλίο, μπορείτε να δείτε εδώ. Φυσικά, θα επανέλθω…

*Θέλω να ευχαριστήσω τον κ. Παπαγεωργίου των εκδόσεων Μεταίχμιο που μου εμπιστεύτηκε τη μετάφραση κι ήταν άψογος σε όλη τη διάρκεια της συνεργασίας για την έκδοση. Για τον Jarvis ό,τι και να πω θα είναι λίγο…


Δε με αφορά καθόλου το πόσους φίλους μπορεί να έχει κάποιος. Στην πραγματικότητα, κι όπως σε πολλά άλλα πεδία, δεν έχει σημασία τόσο η ποσότητα όσο η ποιότητα. Τώρα που βιώνεται συλλογικά κι ατομικά μια μεγάλη κρίση, η φιλία αναδεικνύεται σε μια τεράστια αξία. Τώρα συνειδητοποιείς, ίσως περισσότερο από ποτέ άλλοτε, ότι χωρίς τους άλλους, χωρίς τους προσφιλείς, τους αγαπημένους άλλους, η ζωή γίνεται ακόμα πιο δύσκολη, ακόμα πιο αβίωτη. Δεν αναφέρομαι σε κάποια ιδιοτελή χρήση της σχέσης αναγκαστικά. Δεν αναφέρομαι αναγκαστικά στους “συνοδοιπόρους”, τους “συντρόφους” και τους κάθε λογής “συναγωνιστές”. Ο φίλος, η φίλη δεν είναι μόνο αυτός ή αυτή που θα σε βοηθήσει να επιτύχεις ή να επιτύχετε ένα στόχο, φίλος είναι κι αυτός που απλά και κοινότοπα θα είναι πλάι σου, σιωπηλά στα δύσκολα ή στα εύκολα, αυτός που θα μπορεί να υπερβαίνει τις διαφορές και τις διαφωνίες και θα είναι προσανατολισμένος πάντα στη σύνθεση, στο μαζί. Η φιλία είναι μια νησίδα ομορφιάς κι ελευθερίας απ’ τον κάματο των στόχων και των επιδιώξεων. Ο φίλος είναι σημαντικός και μόνο που υπάρχει. Ο φίλος δε δικάζει, δεν ανταγωνίζεται, δεν ψάχνει ευκαιρία να πληγώσει. Ο φίλος προστατεύει, γλυκαίνει, κάνει την εμπειρία της ζωής πιο υποφερτή κι ανάλαφρη. Ο φίλος μοιράζεται καθετί που μπορεί να μοιραστεί. Ο φίλος σου μπορεί να είναι αριστερός, δεξιός, κεντρώος ή αναρχικός, λευκός, μαύρος, ομοφυλόφιλος. Αρκεί να νιώθετε ότι είστε φίλοι. (περισσότερα…)