Κατηγορία: Πολιτική

Παρότι κάποιοι φαίνεται να γνωρίζουν την ημερομηνία των επόμενων βουλευτικών εκλογών, το μόνο που γνωρίζουμε με βεβαιότητα όλοι εμείς οι κοινοί θνητοί είναι ότι στις 7 Ιουνίου θα έχουμε Ευρωεκλογές. Αυτές οι εκλογές θα είναι το πρώτο μεγάλο τεστ για όλα τα κόμματα να αποδείξουν ότι θέλουν να λύσουν ένα μείζον κοινωνικό ζήτημα. Αναφέρομαι βέβαια στις παράνομες διαφημιστικές πινακίδες (στο δεύτερο τεύχος του POST–Media μπορείτε να διαβάσετε ένα ενδιαφέρον αφιέρωμα). Εδώ και μερικούς μήνες έχει συσταθεί στο Κοινοβούλιο ειδική διακομματική επιτροπή που προωθεί την αποξήλωση όλων των παράνομων διαφημιστικών πινακίδων. Στο τραπέζι πέφτουν πολλές, ακόμα και ακραίες προτάσεις («να συλληφθεί κάποιος δήμαρχος» λέει η βουλευτής κ. Πιπιλή), κάτι που δείχνει ότι το φαινόμενο είναι τόσο καλά ριζωμένο που μοιάζει αδύνατο να λυθεί, όσο δυνατή κι αν είναι η βούληση αυτών που παίρνουν την πρωτοβουλία. (περισσότερα…)

Παρακολούθησα δια ζώσης την πολύ ενδιαφέρουσα ημερίδα «Social Media και Επικοινωνία» που διοργανώθηκε την Τετάρτη 18/2/09 στο νέο μουσείο Μπενάκη απ’ το Ινστιτούτο Επικοινωνίας και θέλω να καταγράψω μερικές απ’ τις σκέψεις που έκανα φεύγοντας.

Η λέξη «Έλεγχος» ήταν κατά η γνώμη μου το κεντρικό σημείο όλης της ημερίδας. Παρότι όμως αναφέρθηκε πάρα πολλές φορές στην εν λόγω ημερίδα, και από διαφορετικούς ομιλητές, ελάχιστες στιγμές τής αποδόθηκε μεγάλο βάρος ή ανάλυση. Κι αυτό είναι μέρος του προβλήματος που συναντάται όταν το θέμα μιας ημερίδας είναι τόσο ευρύ. Αλλά αυτό ανήκει στο πεδίο των οργανωτών. Εδώ θα προσπαθήσω να αποτυπώσω μερικές υποκειμενικές εντυπώσεις και σκέψεις που προκλήθηκαν απ’ τις ομιλίες και τις παρεμβάσεις. Ίσως τελικά όλες οι ημερίδες να επιβεβαιώνουν την αξία τους χρονοκαθυστερημένα, όταν συμμετέχοντες και θεατές μπαίνουν στον κόπο να καταγράψουν τις εντυπώσεις τους. (περισσότερα…)

Εάν άλλαζε αυτοστιγμή ο τρόπος που ασκείται η πολιτική στη χώρα μας, θα είχαμε βάσιμες ελπίδες να περιμένουμε μια «άνοιξη της πολιτικής» στα Νέα Μέσα. Δυστυχώς όμως, η τρέχουσα πολιτική πραγματικότητα παραμένει αφόρητα απαράλλαχτη. Τα πρόσωπα και οι δομές που εμφανίζονται να λαμβάνουν αποφάσεις αλλάζουν σπανιότατα. Τα περισσότερα απ’ αυτά είναι σαν να έχουν λάβει ισόβια εντολή να κυβερνούν ή να διοικούν. Πρόκειται για το πρόβλημα της επαγγελματοποίησης της πολιτικής καθώς και για το πρόβλημα της απαξίωσης εκ μέρους σοβαρών ανθρώπων του πολιτικού παιχνιδιού. Ομοίως, οι δημοσιογράφοι που εντέλονται να ελέγχουν τους πολιτικούς, είναι κι αυτοί ίδιοι και απαράλλαχτοι εδώ και δεκαετίες. Τα ίδια πρόσωπα που κανοναρχούσαν προ δεκαετίας, τα παρακολουθούμε σήμερα να κάνουν την ίδια δουλειά. Το πιο ανησυχητικό όμως, είναι ότι το ίδιο στυλ καφενείου που υιοθετείται στις τηλεοπτικές και άλλες δημόσιες συζητήσεις, το βλέπουμε να αναπαράγεται –με πιο αδιαφανείς και σκληρούς όρους- και στο Διαδίκτυο. (περισσότερα…)