Έγραψα τις προάλλες στο Twitter ότι θραύση κάνει το rebranding όταν αρνούμαστε το revaluing, το restructuring, το reforming, το reinventing. Σε κάποιους άρεσε αυτό το tweet. Στους περισσότερους ήταν σαφέστατα αδιάφορο. Όμως το tweet ήταν λειψό λόγω του περιορισμού χαρακτήρων στο Twitter. Κάθε επέμβαση στον κοινωνικό χώρο, στη διοίκηση, στη διαχείρηση, στο σχεδιασμό και στη διεκπεραίωση περιλαμβάνει όλα τα παραπάνω κι ακόμα περισσότερα. Αν δεν αξιολογείς διαρκώς τη δουλειά σου, αν δεν την μετράς, και δεν την αποτιμάς πιθανότατα θα οδηγηθείς σε αλλεπάλληλες αποτυχίες. Αν δεν αναρωτηθείς τί φταίει, ακόμα κι αν δεν έχεις καμία ευθύνη θα αρχίσεις να φταις εσύ ο ίδιος. Επαναξιολόγηση κι επαναποτίμηση λοιπόν της κάθε δράσης, και της κάθε ιδέας. Ίσως, αυτή η συγκυρία κι όσα θα την ακολουθήσουν να είναι μια ευκαιρία επανεξέτασης των βεβαιοτήτων μας. (περισσότερα…)

Χρειαζόμαστε καινοτομίες. Χρειαζόμαστε ανθρώπους που αναζητούν λύσεις, που έχουν εμμονές, που καίγονται για κάτι, που απολαμβάνουν να ασχολούνται με κάτι καθημερινά ακόμα κι αν αυτό δεν τους αποφέρει τίποτα υλικό. Πρέπει να τους βρούμε και να τους στηρίξουμε αυτούς τους πολυμήχανους ανθρώπους που το κίνητρό τους ξεκινά από βαθιά μέσα, να τους ενθαρρύνουμε να δουλέψουν ακόμα περισσότερο, να κάνουν ακόμα περισσότερες ανακαλύψεις, εφευρέσεις, να δημιουργήσουν, να κάνουν πρωτότυπα έργα, να πειραματιστούν. Πρέπει να τους δώσουμε τον χώρο και τον χρόνο για να συνεργαστούν και να δοκιμάσουν καινούργια πράγματα. Πρέπει κατ’ αρχήν να τους αναγνωρίσουμε. Όχι απαραίτητα να τους τιμολογήσουμε. Πρέπει να τους αναγνωρίσουμε το δικαίωμα να είναι πρωτότυποι και δημιουργικοί. Αυτοί οι άνθρωποι ζουν δίπλα μας. Είναι οι Βαν Γκονγκ που ποστάρουν τα έργα τους στα Social media. (περισσότερα…)

Οι διαβουλεύσεις κεκλεισμένων των θυρών ανήκουν σε μια εποχή κυριαρχίας προνομιούχων τάξεων κι όχι ηγετών που συνομιλούν και λογοδοτούν άμεσα στο λαό.

Κυριακή 13 Μαίου 2012. Μια εβδομάδα μετά τις εκλογές. Παρακολουθούμε στις τηλεοράσεις σε ζωντανή μετάδοση την είσοδο των αρχηγών των τριών πρώτων κομμάτων στο Προεδρικό Μέγαρο, προκειμένου να συζητήσουν την προοπτική μιας κυβέρνησης συνεργασίας, μετά απ’ την αποτυχία και των τριών να σχηματίσουν κυβέρνηση με τη διερευνητική εντολή που έλαβαν. Ακολουθεί φωτογράφιση στο τραπέζι παρουσία του Προέδρου. Φωτογράφοι, κάποιες αμήχανες εκφράσεις και τέλος. Οι πόρτες κλείνουν και η ζωντανή μετάδοση σταματά. Αναρωτιέμαι αν είναι θεμιτό να γίνονται κεκλεισμένων των θυρών τέτοιου είδους διαβουλεύσεις για την τύχη της ψήφου των πολιτών και καταλήγω στο ότι μια πραγματικά βαθιά και γνήσια, και διαφανής δημοκρατία θα μετέδιδε αυτή τη συζήτηση σε ζωντανή μετάδοση απ’ το Διαδίκτυο. Να δούμε κι εμείς οι πολίτες πώς αντιμετωπίζουν την εντολή που τους δώσαμε να μας κυβερνήσουν. Θυμίζω ότι οι πολιτικοί αρχηγοί είναι αντιπρόσωποι του λαού. Η κεκλεισμένων των θυρών διαβούλευση δεν παραπέμπει σε δημοκρατικές διαδικασίες. Αντίθετα, θυμίζει την εκλογή του Πάπα, ή παρασκηνιακές συζητήσεις. Όμως εδώ μιλάμε για τη διακυβέρνηση της χώρας, για το κατεξοχήν προσκήνιο. Οι κλειστές πόρτες ενισχύουν την απόσταση ανάμεσα στους πολίτες και τους πολιτικούς. Σήμερα έχουμε τα Μέσα, κι έχουμε την υποχρέωση να είμαστε ειλικρινείς μεταξύ μας. Οι πολιτικοί μας αντιπρόσωποι είναι άνθρωποι σαν κι εμάς που τους εξουσιοδοτούμε να προωθούν πολιτικές που εμείς έχουμε εγκρίνει με την ψήφο. Αν δεν εμβαθύνουμε τη Δημοκρατία, η εμπιστοσύνη των πολιτών απέναντι στους πολιτικούς του αντιπροσώπους και το πολιτικό σύστημα δε θα ανακτηθεί. Ακούω τώρα, λίγες ώρες μετά τη συζήτηση των 3 αρχηγών ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε τη δημοσίευση των πρακτικών της διαβούλευσης, κάτι πολύ θετικό. Φαίνεται ότι δεν απέχουμε πολύ απ’ τη μέρα που οι συζητήσεις τέτοιου είδους θα γίνονται σε ζωντανή μετάδοση απ’ το Διαδίκτυο, για να γνωρίζει ο πολίτης πώς ακριβώς συζητιέται το παρόν και το μέλλον όλων μας στην κεντρική πολιτική σκηνή.