Ο απεγκλωβισμός του Σταυρουλάκη

Ολοκλήρωσα αυτό το ντοκιμαντέρ το Φεβρουάριο του 2010. Επειδή δεν είχα καμία απολύτως χρηματοδότηση, έκανα ένα ανοιχτό κάλεσμα απ’ αυτό το blog και κατάφερα να συγκεντρώσω 450 Ευρώ, με τα οποία καλύφθηκε ένα μέρος του μοντάζ. Κανένα κανάλι, καμία εφημερίδα, κανένας φορέας, κανένα Μέσο από όσα προσέγγισα δε θέλησε να προβάλλει την ταινία. Ωστόσο, προβλήθηκε με επιτυχία στο 12ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Θεσσαλονίκης, όπου κι έλαβε την τρίτη θέση στην ψηφοφορία του κοινού. Επίσης προβλήθηκε σε διάφορες δημόσιες εκδηλώσεις στη Θεσσαλονίκη, στην Κρήτη, στην Καλαμάτα κ.α. Αν θέλετε να συμβάλετε στην προσπάθεια αποπληρωμής του χρέους μου για να κάνω την ταινία, μπορείτε να κάνετε μια δωρεά πατώντας επάνω στο κουμπί του Paypal, που βρίσκεται δεξιά. Ευχαριστώ.

Beware: Killing Ads

The documentary reveals for the first time the enormous scandal that concerns illegal billboard advertising in Greece. It investigates the corruption, interests and large amounts of money at stake, but mainly it focuses on the human dimension of the problem, following the struggle for justice of a father whose son was killed by an illegal billboard. Illegal billboards are only one symptom of the broader problem of Road Safety in this country, which has evolved into a civil war involving mayors, politicians and advertising companies. As is mentioned in the film: “The victims of car accidents during the last 50 years in Greece have exceeded the number of dead from all the wars the country was involved in during the 20th century”.

The documentary is self-made. No channel, public or private, wanted to broadcast it. I crowdsourced the idea and i collected 450 Euro. Now i’m  trying to pay my debt, so if you wish to contribute to this struggle please make a donation. Thank you.

BEWARE: KILLING ADS

Προσοχή: Φονικές διαφημίσεις, 2010, 55′

Beware: Killing Ads, 2010, 55′

Κατεβαίνοντας την κατηφόρα της λεωφόρου Κ.Τσαλδάρη στο Πολύγωνο, προς τα Δικαστήρια των Αθηνών, υπάρχει μια απότομη δεξιά στροφή, όπου χρειάζεται να μειώσεις πολύ την ταχύτητά σου για να μην πέσεις πάνω στη νησίδα με τα δέντρα. Αυτό ακριβώς που δεν έκανε ένας 17χρονος πριν από μια εβδομάδα, το Σάββατο 18 Ιανουαρίου 2014.

IMG_1625Ένα 17χρονο παιδί, ο Γιώργος, έχασε τη ζωή του σ’ εκείνη τη στροφή. Χωρίς κράνος, χωρίς δίπλωμα. Ένα ακόμα νεαρό παιδί που προστίθεται στη θλιβερή στατιστική. Όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και παγκοσμίως, η πρώτη αιτία θανάτου στις ηλικίες 17-24 είναι τα τροχαία. Στην Ελλάδα βέβαια η θλιβερή στατιστική είναι ακόμα πιο απογοητευτική, καθώς είμαστε σταθερά στις πρώτες θέσεις σε θανάτους από τροχαία, στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Πριν σπεύσουμε να αποδώσουμε ευθύνες για το τροχαίο του νεαρού στους γονείς, στους δασκάλους, στην πολιτεία, ας σκεφτούμε πρώτα κάποιες παραμέτρους. Και κυρίως ας σκεφτούμε τί κάνουμε εμείς, μεμονωμένα, ο καθένας μας.

Μια κοινωνία που παίζει διαρκώς με τα όρια, που αμφισβητεί διαρκώς τους κανόνες, που δημιουργεί διαρκώς εξαιρέσεις, δε μπορεί να λύσει ένα τόσο σύνθετο θέμα όσο η οδική ασφάλεια. Καθημερινά, σκοτώνονται και τραυματίζονται σοβαρά δεκάδες συμπολίτες μας χωρίς αυτό από μόνο του να είναι αρκετό για την κινητοποίηση διορθωτικών δυνάμεων. Το πρώτο δεκαπενθήμερο μόνο του τρέχοντος Ιανουαρίου σκοτώθηκαν στους ελληνικούς δρόμους 35 άνθρωποι. Πώς μπορεί να εκμηδενιστεί αυτός ο αριθμός όταν θάβουμε το πρόβλημα κάτων απ’ το χαλί, όταν λέμε ότι ήταν “θέλημα Θεού”, όταν δεν κάνουμε κάτι ενεργητικά για να λυθούν συγκεκριμένα προβλήματα; (περισσότερα…)

Μια προσωπική ιστορία που διδάσκει λύσεις για το σήμερα. Η αναγκαιότητα κι η αποτελεσματικότητα ενός κινήματος που εμφορείται από αισθήματα αγάπης, γνήσιου ενδιαφέροντος κι ανθρωπιάς και ζητά επιτακτικά δικαιοσύνη.

Τον Ιανουάριο του 2009 κυκλοφόρησε το δεύτερο τεύχος του Post-MEDIA. Το περιοδικό ήταν μια ιδέα μου που είδα να υλοποιείται για 6 μόλις μήνες. Στο δεύτερο τεύχος, το κεντρικό θέμα αφορούσε τις παράνομες διαφημιστικές πινακίδες. Μόλις βγήκε το περιοδικό στα περίπτερα μου τηλεφώνησε ο Μανώλης Σταυρουλάκης, πατέρας του Γιάννη Σταυρουλάκη, ενός νέου ανθρώπου που έχασε τη ζωή του άδοξα όταν το αυτοκίνητό του έπεσε πάνω σε μια παράνομη διαφημιστική πινακίδα. Μου είπε ότι στο αφιέρωμά μας γράφαμε μόνο το 10% όσων γίνονταν στην παράνομη υπαίθρια διαφήμιση. Την επόμενη μέρα πήγα στο σπίτι του για να μου παρουσιάσει τα στοιχεία που είχε συλλέξει και να μου μιλήσει για τον αγώνα που είχε δώσει μέχρι εκείνη τη στιγμή, μαζί με άλλους γονείς που είχαν χάσει τα παιδιά τους εξαιτίας της παράνομης υπαίθριας διαφήμισης. Εκείνη την ημέρα ξεκίνησε η ενασχόλησή μου τόσο με το θέμα των πινακίδων, όσο και με το θέμα της οδικής ασφάλειας. (περισσότερα…)