11.
Μπαίνοντας στο σπίτι, o Νικόλας βρήκε τη Σουλίτσα απέναντι από μια παλιά εφημερίδα, την οποία άφησε στην καρέκλα που καθόταν για να του βάλει να φάει ένα πιάτο μακαρόνια με κιμά. Τον ρώτησε πως πήγε η ημέρα και της είπε καλά. Του έδειξε ένα μικρό κομμάτι ύφασμα που είχε κεντήσει κι εκείνος της είπε μπράβο, κι έπειτα του είπε να το κοιτάξει πιο καλά, κι εκείνος βλέποντάς το πιο προσεκτικά, έβαλε τα γέλια. Ήταν ένα μαντήλι, στο οποίο είχε ράψει τα αρχικά του.
«Σ’ ευχαριστώ» της είπε.
«Δεν κάνει τίποτα» του απάντησε αυτή.
«Πώς σου ήρθε;» τη ρώτησε.
«Ε, μερικές φορές σου τρέχουν μύξες και δεν το καταλαβαίνεις. Αν το έχεις αυτό πάντα στην τσέπη σου όμως, θα το θυμάσαι και θα σταματήσεις να σκουπίζεσαι στα μανίκια σου»
Γελάσανε με την καρδιά τους ώσπου ο Νικόλας έβγαλε απ’ την τσέπη του ένα νόμισμα
«Δικό σου» είπε δίνοντάς το στο χέρι της.
«Τι είναι;»
«Αρχαίο, το βρήκα σήμερα περπατώντας στο Τρυζάκι»
«Σ’ ευχαριστώ πολύ»
«Τίπ’τα» της είπε κάνοντάς τους πάλι να λυθούν στα γέλια. (περισσότερα…)
Προχθές συνάντησα ένα πολύ διάσημο τηλεοπτικό πρόσωπο που είπε στην παρέα ότι το facebook είναι το χειρότερο πράγμα, σχεδόν κάτι διαβολικό. Έχει δημοσιεύσει κι ένα κείμενο που το αφορίζει. Θα μπορούσα να προσάψω τη δυσθυμία του απέναντι στα Social Media στην ηλικία του, αλλά δεν το κάνω. Έχω γνωρίσει πολλούς ανθρώπους πάνω απ’ τα 60 που έχουν αγκαλιάσει τα Νέα Μέσα με ενθουσιασμό. Δε θέλω επίσης να αποδώσω την εχθρική του στάση στο γεγονός ότι τα Μέσα Κοινωνικής ΔΙκτύωσης διαφέρουν απ’ το Μέσο που τον έκανε διάσημο. Πολλά διάσημα πρόσωπα της τηλεόρασης έχουν αγκαλιάσει τα Νέα Μέσα. Ούτε θέλω να απορρίψω τον άνθρωπο γιατί απορρίπτει κάτι που πιστεύω εγώ. Αυτό που θέλω να επισημάνω είναι ότι όλοι μας προσπαθούμε να νοηματοδοτήσουμε μια μεγάλη αλλαγή που συμβαίνει μπροστά μας, μέσα μας, παντού γύρω. Άλλος βάζει θετικό πρόσημο, άλλος αρνητικό, άλλος δυσκολεύεται να αποφασίσει. 
Manolis Andriotakis 