Αυτός που χτυπάει την πόρτα λέγοντας «χαίρετε, ήρθα για να βοηθήσω» αντιμετωπίζεται διαχρονικά με καχυποψία. «Θέλει κι αυτός να με κλέψει» σκέφτεται ο νοικοκύρης. Οι περισσότεροι άνθρωποι θα του κλείσουν την πόρτα, θα τον κοροϊδέψουν, θα τον μειώσουν, θα δουν στην προσφορά του τα πιο ακραία κίνητρα, τις πιο σκοτεινές συμμαχίες. Έτσι είναι επί μακρόν αυτό.

Σήμερα, έχουμε την ψευδαίσθηση ότι γνωρίζουμε σε ποιούς κλείνουμε την πόρτα, γιατί τους έχουμε μάθει υποτίθεται, μέσα απ’ την τηλεόραση. Παλιά κλείναμε απλά την πόρτα, σήμερα τρολάρουμε στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. (περισσότερα…)

Ο Τζεφ Τζάρβις (στο βιβλίο που μετέφρασα) λέει ότι το Διαδίκτυο είναι μια μηχανή συνδέσεων. Μας επιτρέπει να συνδεόμαστε με τα ενδιαφέροντά μας, με τις επιθυμίες μας, με τους άλλους. Πάνω στη συλλογιστική του προσθέτω ότι το Διαδίκτυο είναι μαζί και μια μηχανή αλλαγών. Το Διαδίκτυο αλλάζει τα πάντα στην οικονομία, σε βαθμό που πολλοί μιλούν για μια νέα, μετα-βιομηχανική επανάσταση. Αλλάζει πολλά στις ίδιες τις σχέσεις μας, στον τρόπο που επικοινωνούμε, ακόμα και που σκεφτόμαστε.

Σκέψου τομείς όπως την εκπαίδευση. Το Διαδίκτυο αλλάζει ριζικά τους όρους της διδασκαλίας. Μάς επιτρέπει να μαθαίνουμε ασύγχρονα κι από απόσταση. Μάς επιτρέπει να διαλέγουμε ανάμεσα από εκατοντάδες επιλογές. Μάς επιτρέπει να μετακινούμαστε όπου εμείς επιθυμούμε και να παίρνουμε ακριβώς αυτό που θέλουμε. Παρότι εξακολουθούμε να ζητάμε επαρκείς παιδαγωγούς, σήμερα μπορούμε να τους αναζητήσουμε στη στιγμή, να δούμε πόσο εμπνευσμένα κάνουν τη δουλειά τους, πόσο την κοστολογούν, και τί λένε δημόσια μαθητές που τους προτίμησαν. Όλα αυτά τα νέα δεδομένα, οι νέες προοπτικές αξιώνουν νέα αντιμετώπιση από όλους μας. Σε τί θα μετατραπούν τα ιδρύματά μας; Κινδυνεύει η παιδεία απ’ το Διαδίκτυο; (περισσότερα…)